Ασυνήθιστοι ύποπτοι

Του Τάκη Πανούλια 
03/06/2011   

Κατ' αρχήν να πω ότι ο σχολιασμός του τρίτου αγώνα της σειράς των τελικών καθυστέρησε λίγο, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων και μιας υπόσχεσης στον Γιώργο Κογκαλίδη, οπότε είμαι δικαιολογημένος. Ξέρω ότι πλέον έχουν γραφτεί και ειπωθεί αρκετά για το παιχνίδι αλλά πάντα υπάρχουν θέματα προς συζήτηση. Γενικά αυτή η σειρά έχει τρομερό ενδιαφέρον τόσο σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο, όσο και στα απόνερά της.   


Ο Παναθηναϊκός παρότι προηγήθηκε σε μεγάλο διάστημα του παιχνιδιού και έδειχνε ικανός για το "σκούπισμα" στο τέλος νικήθηκε από την υπερπροσπάθεια του Ολυμπιακού. Ενός Ολυμπιακού που πίεσε ασφυκτικά στην άμυνα στο τέλος βγάζοντας τρομερή ενέργεια, βρήκε και δύο "ασυνήθιστους υπόπτους". 


Οι Πελεκάνος και Πρίντεζης πρόσφεραν τα μέγιστα στην ομάδα τους με 14 πόντους με 4/5 τρίποντα (τα πρώτα της ομάδας τους στο παιχνίδι)!!! Για την ακρίβεια ήταν όλα τα τρίποντα που πέτυχαν οι "ερυθρόλευκοι" στον αγώνα.   


Ο Ivkovic βλέποντας τον Teodosic εκτός πνεύματος παιχνιδιού τον απέσυρε στον πάγκο και με τριάδα τους Σπανούλη, Πελεκάνο και Gordon πίεσε πολύ στην περιφέρεια τους guards των "πρασίνων", που έδειξαν σημάδια σωματικής αλλά και πνευματικής κόπωσης, με αποτέλεσμα να κάνουν λάθος επιλογές και ένα επιμέρους σκορ 15-2.   


Η τελευταία ευκαιρία της ομάδας του Obradovic να τελειώσει το παιχνίδι ήταν στο 61-66. Ήθελε να κάνει το 3-0 και να τελειώσει εμφατικά την σειρά. Αλλά ο Ολυμπιακός όταν στριμώχτηκε στην γωνία αντέδρασε και με το ΣΕΦ να γίνεται "κόλαση", νίκησε και έμεινε ζωντανός.   


Το πρώτο ημίχρονο   
Ίσως το καλύτερο, από πλευράς θεάματος, ημίχρονο των φετινών αγώνων. Οι δύο ομάδες κτυπούσαν αλύπητα η μια την άλλη στις αμυντικές της αδυναμίες, υπερισχύοντας των αμυντικών πλάνων των δύο πάγκων. Οι επιθέσεις από κοντινή απόσταση είχαν την τιμητική τους και για τις δύο ομάδες με αποτέλεσμα τα υψηλά ποσοστά στα δίποντα.   


Το σκορ ήταν υψηλό (ειδικά οι 46 πόντοι των "πρασίνων"), και όλοι σχεδόν οι δείκτες του παιχνιδιού. Παραφωνία τα τρίποντα των "ερυθρολεύκων". Αλλά δεν μπορεί να τα έχει όλα κανείς. Ο Μπουρούσης του πρώτου ημιχρόνου, ήταν η κολόνα της ομάδα του, εκτελώντας με πλάτη σε συνεχόμενες επιθέσεις.   


Το φινάλε με 5,6'' στο ρολόι, με τις τρεις διαδοχικές ραχιαίες ντρίπλες του Καλάθη ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ειδικά στην δεύτερη "έσπασε″ τους αστραγάλους του Παπανικολάου που το πάλεψε φιλότιμα μέχρι το τέλος.   


Η συνέχεια   
Στο δεύτερο μέρος οι γηπεδούχοι αντέδρασαν και σταδιακά ανέβαζαν απόδοση, φθάνοντας σε απόσταση βολής, έως το τελευταίο πεντάλεπτο που επικράτησαν ολοκληρωτικά στο γήπεδο και βγάζοντας "σκυλίσιες" άμυνες έκαναν το επιμέρους 15-2 που τους έδωσε την νίκη.   


Ο Διαμαντίδης έδειξε στο τέλος κουρασμένος και χωρίς φρέσκιες ιδέες. Το παιχνίδι από πλευράς φιλοξενουμένων στην επίθεση έγινε στατικό και προβλέψιμο. Το "διάβασμα" της άμυνας όπως τόνισε και ο προπονητής τους δεν ήταν αποτελεσματικό και αμυντικά υπήρξαν ρήγματα από τους Σπανούλη και Gordon.   


Τα απόνερα   
Ο Σπανούλης είναι εύλογο να θέλει να κερδίσει η ομάδα του τον Παναθηναϊκό. Οι κορυφαίοι παίκτες πάντα έτσι λειτουργούν. Μέχρι εκεί όμως. Ορισμένες συμπεριφορές του είναι υπερβολικές και δεν μας είχε συνηθίσει σε τέτοιες.   


Οι 31-9 έγιναν 24-9 βολές, αλλά ποιος μετράει. Άλλωστε είναι σαν την ατάκα την στιχομυθία του Χάρρυ Κλυνν (Βασίλη Ν. Τριανταφυλλίδη), που λέει… "να πάρω άλλο ένα φουντανάκι κουμπάρε"… και απαντά ο άλλος "πέντε πήρες κουμπάρε αλλά δεν (μ)π(ει)ράζει"… πάρε…   


Για μένα οι αριθμοί δεν λένε τίποτα. Απλά επειδή έχει πλάκα κάπου διάβασα ότι και οι δύο ομάδες έχουν εκτελέσει από 125 βολές στα φετινά μεταξύ τους παιχνίδια! Τι στο καλό τις μετράνε τα παιδιά με τα χέρια στο γύψο;   


Οι κροτίδες αρχίζουν να κάνουν επικίνδυνα την εμφάνιση τους. Ας ελπίσουμε να μην συνεχιστεί η κατάσταση στο ΟΑΚΑ. Αν δεν το κάνουμε "ανάσταση" δεν μας γεμίζει ρε παιδί μου το ντέρμπυ. Το τι οδηγεί το χέρι κάποιου να πετάξει κροτίδα ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο (όπως το κινητό του ΟΑΚΑ) στον αγωνιστικό χώρο, συγνώμη αλλά εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω.   


Ζητώ συγνώμη για την ελλιπή και σύντομη ανάλυση αλλά blame it on Giorgos…

Behind the Scenes at Melo's M8 NYC Flight Event

How Bad Do You Want It?

Now thats how you are supposed to work...

Πάμε σε πιο βαθιά νερά..

Του Τάκη Πανούλια 
Read the article in English

 11/06/2011

Η αλλαγή του ονόματος του blog έγινε για να δηλώσει μια στροφή σε πιο εξειδικευμένα θέματα προπονητικής, αλλά και όλων των επιστημών εκείνων που ασχολούνται με το αντικείμενο του basketball, με θέματα που αφορούν τον προπονητή, τον αθλητή, αλλά και όποιον ασχολείται από κάποιο πόστο με το αντικείμενο.

Προγράμματα προπόνησης για αθλητές, προπονητικά θέματα, φιλοσοφίας, προγραμματισμού, τεχνικής, τακτικής, scouting, φυσικής κατάστασης και πολλά άλλα.  

Ακόμα και οι απλοί φίλαθλοι θα μπορούν να βρουν πολλά θέματα που θα έχουν ενδιαφέρον για να μπορούν αν παρακολουθήσουν με περισσότερη ευκολία το αγαπημένο τους άθλημα, αλλά και θέματα που αφορούν τις εκδηλώσεις και την συμπεριφορά των φιλάθλων στα γήπεδα.

Εύχομαι να βρείτε όλοι ενδιαφέρον το εγχείρημα μας …

Κάρφωμα του Shaquille O'Neal στο McDonald's All American Game του 1989

Επειδή o Shaquille O'Neal αποσύρεται στα 39 του πλέον, να τον θυμηθούμε μικρό σε αυτό το clip από McDonald's All-American Game (οι απόφοιτοι των λυκείων Ανατολής-Δύσης) και να θυμηθούμε πως ήταν τότε στα 17 του (1989).

Το παιχνίδι των αισθήσεων…

Του Τάκη Πανούλια
30/05/2011  

Το παιχνίδι των αισθήσεων και των παραισθήσεων…
Ας μην είμαστε και αχάριστοι. Και πάλι καλά να λέμε. Τέσσερα παιχνίδια και να μην έχει ανοίξει μύτη με εξαίρεση κάτι λίγες διαμαρτυρίες του Θανάση.

Ε, λοιπόν για το πέμπτο μπορούμε να μιλάμε και να γράφουμε για πολλές ημέρες. Διαιτησία, δηλώσεις, αφορισμοί, αποχωρήσεις, επίσημες ανακοινώσεις, συμπεριφορές παικτών αλλά και αγωνιστικά αν μείνει λίγος χρόνος και χώρος.  

Σκέφτεσαι τι να γράψεις και δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις. Γιατί σε αυτή την χώρα αυτή η ιστορία "δεν παλεύεται" όπως λένε και τα νέα παιδιά. Λοιπόν θα παραθέσουμε μερικά στοιχεία και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του. Γιατί υπάρχουν και από τις δύο πλευρές αισθήσεις αλλά και… παραισθήσεις. Γεγονότα και διαστρεβλωμένα γεγονότα. Λίγο να αλλάξεις την οπτική γωνία ενός συμβάντος και βγαίνει ανθρωπιστής και ο Τζάκ αντεροβγάλτης.  

Το ξεκίνημα  
Το παιχνίδι ξεκίνησε όπως στο ΣΕΦ και χειρότερα για τον Παναθηναϊκό, με τον Ολυμπιακό να κυριαρχεί στο πρώτο δεκάλεπτο. Οι "πράσινοι" ήταν νωχελικοί στην άμυνα και στην επίθεση έπαιζαν αργά και διστακτικά. Αντίθετα οι "ερυθρόλευκοι" μπήκαν αποφασισμένοι.  

Η άμυνα που έχει αποφασίσει να ζήσει και να πεθάνει ο Ολυμπιακός στο pick and roll του 1 με τον 5 (Διαμαντίδη-Batiste) με αλλαγή (2 vs 2), αν ο χειριστής της μπάλας πάει στο καλάθι σε μικρό χώρο, στην αρχή δούλεψε τέλεια.  

Ο Διαμαντίδης ως παίκτης που σκέφτεται πρώτα την πάσα στο ξεκίνημα των αγώνων δεν πάει αποφασιστικά στα drive (διεισδύσεις). Έτσι χάνεται πολύτιμος χρόνος και οι επιθέσεις γίνονταν κάτω από πίεση χρόνου και κακές προϋποθέσεις, καθώς δεν υπάρχουν πάσες προς τα έξω αφού δεν δίνονται βοήθειες από του υπόλοιπους τρεις αμυντικούς.  

Αυτή την άμυνα όμως μπορεί να την παίξει ο Μπουρούσης πολύ καλά, αλλά όχι ο Γλυνιαδάκης. Επίσης όταν παίζεται για ολόκληρο αγώνα ή συνεχόμενους αγώνες η επίθεση προσαρμόζεται τελικά και η φθορά θα είναι αναπόφευκτη σε πόντους, σε φάουλ αλλά και κούραση. Αλλά αυτή είναι η δική μου ταπεινή γνώμη.  

Και οι δύο ομάδες χρησιμοποίησαν αυτή τη φορά ζώνες και πίεση σε όλο το γήπεδο πράγμα που οδήγησε το πρώτο δεκάλεπτο σε αργό τέμπο. Ο Σπανούλης έκανε το πρώτο του εξαιρετικό παιχνίδι κόντρα στην παλιά του ομάδα και έτσι στο ξεκίνημα ήταν όλα ιδανικά για την ομάδα του Ivkovic.

Ο Obradovic εκτός από την καινούργια ζώνη που λανσάρει από τον προηγούμενο αγώνα στο ΣΕΦ, με διάταξη 3-2 με ψηλό παίκτη (Καιμακόγλου) στην κορυφή που λειτουργεί πολλές φορές σαν σύρτης, στα pick and roll του αντιπάλου επέλεξε αντιμετώπιση επιθετικό hedge out. Στο ξεκίνημα ο παίκτης με την μπάλα από πλευράς Ολυμπιακού (Σπανούλης - Teodosic) είχε καλό συγχρονισμό στις πάσες μέσα και έξω και οι επιθέσεις έβγαιναν αβίαστα και εύκολα.  

Η πέτρα του σκανδάλου  
Στο περίφημο δεύτερο δεκάλεπτο είναι το μέρος του παιχνιδιού για το οποίο φωνάζουν οι πειραιώτες. Γιατί από το συνολικό 31-9 των ελευθέρων βολών ουσιαστικά διαμορφώθηκε από το επί μέρους 18-3 σε αυτό το διάστημα.  

Κατά την άποψη μου 2-3 φάσεις σφυρίχτηκαν εύκολα φάουλ υπέρ του γηπεδούχου στο δεύτερο δεκάλεπτο. Όμως οι 6 βολές είναι σε μόνο μια φάση (σε κερδισμένες βολές του Nickolas, ακολουθεί τεχνική ποινή του Teodosic και μετά φάουλ του Erceg στον Τσαρτσαρή). Οπότε σε μια φάση έχουμε 5/6 βολές από την ανοησία του οξύθυμου guard του Ολυμπιακού.  

Το 18-3 είναι όντως μεγάλη διαφορά στις βολές ανάμεσα σε δύο ισοδύναμες ομάδες σε ένα δεκάλεπτο. Αν είσαι Ολυμπιακός παραθέτεις στους αριθμούς και καθάρισες. Αυτή είναι όμως και λίγο υπεραπλουστευμένη λογική. Είναι όπως αυτό που ακούγεται από πολλούς προπονητές στην διάρκεια αγώνων για το ότι ενώ παίζουν ζώνη και ο αντίπαλος man to man έχουν περισσότερα φάουλ και διαμαρτύρονται για αυτό.

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να πει ότι έχει περισσότερους παίκτες που ποστάρουν ή ρολάρουν δυνατά μες στη ρακέτα, και γενικά χτυπούν περισσότερο από ζωγραφιστό. Όπως είναι και θέμα τακτικής το να επιδιώκεις τα φάουλ ειδικά στις αλλαγές τις άμυνας και ειδικά όταν οι ψηλοί του Ολυμπιακού βγαίνουν στην περιφέρεια να μαρκάρουν τους κοντούς του Παναθηναϊκού.  

Οι "ερυθρόλευκοι" επίσης μπορούν να πουν ότι η διαιτησία με τις βολές κράτησε τους γηπεδούχους μέσα στο παιχνίδι στο δεύτερο δεκάλεπτο.  

Οι "πράσινοι" ότι μέχρι το 19' που κέρδιζαν αλλά και έχαναν αρκετές βολές ήταν πίσω με 10 πόντους και έκλεισαν το ημίχρονο πίσω με 6 πόντους. Αλλά προπάντων σημασία έχει αν ήταν τελικά σωστά τα σφυρίγματα ή όχι. Αυτό είναι το ζητούμενο. Και αν έπαιξαν οι διαιτητές με την ίδια φιλοσοφία και στις δύο ρακέτες.  

Το γεγονός είναι ότι στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός επιχείρησε τις επιθέσεις του ως εξής: Σε 18 κατοχές είχε 2/2 τρίποντα 4/7 καλάθια σε CR (από κοντινή απόσταση), 7 επιθέσεις από κοντινή απόσταση και διείσδυση που του απέφεραν το 11/18 βολές (5/6σεμια επίθεση) και μόνο 1 επίθεση από MR (μέση απόσταση) καθώς και ένα λάθος.  

Ο Ολυμπιακός: Σε 18 κατοχές είχε 3/7 τρίποντα, 3/5 MR (μέση απόσταση), 4/5 από CR (κοντινή απόσταση) και 1 λάθος. Επομένως τα συμπεράσματα δικά σας…

Στο 73-70 του ΣΕΦ στην κανονική περίοδο είχαμε: Παναθηναϊκός: 16/22 βολές / Ολυμπιακός: 30/36 βολές

Πέρυσι στο περίφημο παιχνίδι που έληξε 69-76 (όπως έληξε) είχαμε: Ολυμπιακός: 22/32 / Παναθηναϊκός: 12/12 Όπως βλέπετε η διαφορά είναι σχεδόν όμοια εδώ υπέρ του Ολυμπιακού σε βολές…αλλά το αποτέλεσμα είναι πάλι νίκη των "πρασίνων"... Επομένως είναι τι θέλει να δει κανείς για να λέμε την αλήθεια.  

Επίσης σημασία έχει ότι ο Παναθηναϊκός και στην Euroleague ήταν πρώτος στην σχετική κατηγορία, δηλαδή στο ποσοστό βολών σε σχέση με τις επιθέσεις δείγμα του τρόπου παιχνιδιού του.  

Τα ριμπάουντ  
Ένα στοιχείο που επίσης μπορεί να φέρει φθορά στην άμυνα είναι η ανανέωση κατοχών με τα επιθετικά ριμπάουντ. Ο Παναθηναϊκός πήρε 12 επιθετικά ριμπάουντ και συνολικά 37, ενώ αντίθετα ο Ολυμπιακός 25 ριμπάουντ, και μόνο 5 επιθετικά. Τα επιθετικά ριμπάουντ δεν αυξάνουν τις κατοχές, καθώς δεν γίνεται κανείς να σκοράρει δύο φορές σε μια κατοχή, αλλά ανανεώνεται η κατοχή που και αυτό είναι κέρδος καθώς δίνεται δεύτερη και τρίτη ευκαιρία σε μια κατοχή ομάδας να είναι επιτυχημένη.    

Η μεταμόρφωση  
Το δεύτερο ημίχρονο είχε τελείως διαφορετική εικόνα ειδικά μετά τα μισά του τρίτου δεκαλέπτου όπου η φάση που ήταν σημαντική από ψυχολογικής πλευράς και αλλαγής momentum ήταν η φάση του Βουγιούκα που συγκράτησε μια δύσκολη πάσα, απέφυγε τα βήματα και πάσαρε στον Nicholas για ένα μεγάλο τρίποντο.  

Ο Παναθηναϊκός σταδιακά έβρισκε τον καλό του εαυτό στην αντιμετώπιση της άμυνας στο pick and roll και η άμυνα του με επιθετικά hedge out στο σκριν στην μπάλα άρχισε να αποδίδει καρπούς. Οι "ερυθρόλευκοι" guards άρχισαν τις πολλές ντρίπλες, οι πάσες δε γίνονταν συγχρονισμένα, το παιχνίδι έγινε πολύ περιφερειακό και προβλέψιμο και τα μακρινά σουτ στο τέλος του χρόνου δεν έβρισκαν στόχο.  

Σε αυτό το σημείο του αγώνα με ανεβασμένο πλέον το dynamic duo Διαμαντίδη - Batiste βελτιωμένο τον Nicholas αλλά και την μεγάλη προσφορά των Τσαρτσαρή και Καϊμακόγλου στον αμυντικό τομέα η πλάστιγγα έγειρε υπέρ του γηπεδούχου.  

Το αντιαθλητικό του Σπανούλη και το χαμένο κάρφωμα του Μπουρούση ήταν το ουσιαστικό τέλος στα όνειρα των πειραιωτών για ανατροπή του σκηνικού μέσα στο ΟΑΚΑ. Από εκείνο το σημείο τα πάντα ήταν διαδικαστικά. Το αντιαθλητικό του Σπανούλη πάντως είναι μια φάση μέσα στο παιχνίδι συμβαίνει και στους πιο ήρεμους.  

Η συμπεριφορά του Teodosic δεν είναι πλέον αντικείμενο συζήτησης και απλά αδικεί τον εαυτό του και το ταλέντο του.  

Το τρίτο ημίχρονο  
Ο Ivkovic στην συνέντευξη τύπου τα έριξε στον παιδί με τον γύψο... τον Ψωμιάδη (λέτε να μην ήξερε το όνομα του), ο Μπουρούσης "απείλησε" πως σταματάει από την εθνική, και ο Σπανούλης ότι δεν σουτάρουν βολές και ότι φοβούνται να παίξουν άμυνα.  

Όλη η κουβέντα για τη διαιτησία. Οι "πράσινοι" από την μεριά τους είπαν ότι ενώ έχασαν τρεις αγώνες και δε μιλήσαμε καθόλου παρόλα τα λάθη που έγιναν σε αυτούς τους αγώνες. Προφανώς εννοούν σε βάρος τους.  

Επομένως ο καθένας θεωρεί ότι έχει το δίκιο με το μέρος του και να δούμε τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Καλό κουράγιο σε όλους μας.

Έκανε ΣΕΦ-τέ

Του Τάκη Πανούλια
27/05/2011

Το τέταρτο παιχνίδι μεταξύ των δύο γιγάντων του ελληνικού μπάσκετ ήταν σε γενικές γραμμές παρόμοιο με τα τρία προηγούμενα. Αυτή την φορά όμως κέρδισε στις λεπτομέρειες ο Παναθηναϊκός και έκανε σεφτέ στις νίκες απέναντι στους "κόκκινους" για φέτος.

Σε όλα τα παιχνίδια στην φετινή περίοδο βλέπουμε τους δύο μονομάχους να χορεύουν σφιχταγκαλιασμένοι ένα ιδιότυπο και παθιασμένο ταγκό. Μάλλον Argentine Tango που έχει πολύ κοντινό αγκάλιασμα στήθος με στήθος, ακολουθώντας ο ένας τα βήματα του άλλου αλλά ταυτόχρονα προσπαθώντας να επιβληθεί ο ένας στον άλλο.  

Βέβαια όσο περνάει η ώρα το παιχνίδι μετατρέπεται περισσότερο σε σκυλοκαβγά με καμιά από τις δύο ομάδες να μην κάνει πίσω ούτε πόντο. Μάχες σώμα με σώμα, διεκδικήσεις, προσωπικές μονομαχίες, ένταση.  

Απόδειξη για όλα αυτά είναι οι μικρές διαφορές πόντων στις οποίες κρίνονται τα παιχνίδια. Αλλά και οι ελάχιστες και για σύντομο χρονικό διάστημα διαφορές που πολύ σπάνια παίρνει η μια από τις δύο ομάδες.  

Οι δύο ομάδες όποτε συναντήθηκαν εφέτος καλούνται να λύσουν περίπου τα ίδια προβλήματα.  

Ο Παναθηναϊκός  
 

Στην επίθεση  

• Να βρει λύσεις στον τρόπο αντιμετώπισης του pick and roll από τον Ολυμπιακό με αλλαγή. Το pick and roll μεταξύ 1 και 5 που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πράσινης επίθεσης.

• Να βάλει μέσα στο παιχνίδι τους άλλους τρεις παίκτες εκτός pick and roll είτε με το μακρινό σουτ είτε με κίνηση μακριά από την μπάλα. • Να βρει αλλά και να εκμεταλλευτεί πλέον τα κατάλληλα ποσταρίσματα για να έχει εναλλακτικό τρόπο επίθεσης.  

Στην άμυνα  

• Να περιορίσει τα επιθετικά ριμπάουντ του αντιπάλου περιορίζοντας τις δεύτερες ευκαιρίες.

• Να μην δεχθεί πόντους σε πρώτο ή δεύτερο χρόνο στο επιθετικό transition του Ολυμπιακού μετά από κακές δικές του επιθέσεις και λάθος πάσες.

• Να έχει πιο ξεκάθαρες ιδέες και συγχρονισμό στο αντίστοιχο pick and roll των πειραιωτών.

• Να πιέσει μέχρι σκασμού τον Teodosic για να τον "τρελάνει" και να τον εξωθήσει σε επιθέσεις αυτοκτονίας.  

Ο Ολυμπιακός  
 

Στην επίθεση 

 
• Να βρει τον X-FACTOR που θα πληγώσει τον Παναθηναϊκό με το μακρινό σουτ στις λίγες ομολογουμένως kick out πάσες (πάσες προς τα έξω μετά από διείσδυση προς το καλάθι) των παικτών που θα πάρουν τα σκριν επάνω στην μπάλα. Οι "πράσινοι" άλλωστε δίνουν σε αρκετούς "ερυθρόλευκους" το περιφερειακό σουτ.

• Να τρέξει στο επιθετικό transition όσο μπορεί για να πετύχει εύκολους πόντους όπως θέλει ο προπονητής του.

• Να αντιμετωπίσει τις άμυνες ζώνης προσαρμογής και τις εναλλαγές στις άμυνες του Obradovic.  

Στην άμυνα  

• Να παίξει το γνωστό 2 vs 2 game στην αντιμετώπιση του pick and roll αλλά περιορίζοντας τον χώρο δράσης των δύο παικτών της επίθεσης. Με σωστές και μεγάλες αποστάσεις (μεγαλύτερος χώρος) η αντιμετώπιση δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Απλά πράγματα, βασιζόμενα στην θεωρία του ευμετάβλητου χώρου.

• Να μην δώσει κανένα σουτ στον Φώτση και τους primary shooters των "πρασίνων" από τις kick out πάσες που αναλύσαμε παραπάνω. Αντίθετα δίνουν απλόχερα το σουτ στον Καλάθη και Tepic.

• Να κάνει τον Διαμαντιδη σκόρερ από την διείσδυση κυρίως επάνω σε ψηλό και όχι δημιουργό.  

Τι προέκυψε 

 
• Η ευστοχία στα δίποντα του Παναθηναϊκού, και η διαφορά από τον αντίπαλο του, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας καθώς πολλές επιθέσεις ήταν από κάτω από το καλάθι οπότε το εκεί το άγχος παίζει τον λιγότερο ρόλο. Το είπε άλλωστε και ο Ivkovic για το πολύ χαμηλό ποσοστό στα δίποντα και τα πολλά εύκολα καλάθια.  

• Ο X-FACTOR αυτή την φορά δεν βρέθηκε για τους "ερυθρόλευκους" αφού οι Παπανικολάου, Keselj, Halperin, Erceg και Πρίντεζης ήταν NON-FACTORS και ο Μαυροκεφαλίδης δεν ήταν αποφασιστικός όπως στο προηγούμενο παιχνίδι. Όλοι είχαν ελεύθερο το σουτ αλλά κανείς δεν είχε την αυτοκυριαρχία να το πετύχει.  

• Συνέπεια του προηγούμενου ήταν η ελαχιστοποίηση των αμυντικών περιστροφών αλλά και η συμφόρηση στη ρακέτα των πρασίνων με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διάδρομοι για διεισδύσεις, χώρος για επιθετικά ριμπάουντ ή ποσταρίσματα.  

Διαμαντίδης και Maric   

Θα είναι άδικο να μην αναφερθούμε στον Διαμαντίδη που έκανε για πολλοστή φορά φέτος εκπληκτικό παιχνίδι. Είχε 21 πόντους, 9 ασίστ (παραλίγο double-double σε τόσο κρίσιμο παιχνίδι), 5 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και τη μεγαλύτερη αξιολόγηση με 30. Το κυριότερο πέτυχε μερικά δύσκολα και τρομερής έμπνευσης καλάθια του απέναντι στο 1 vs 1 με τον Μπουρούση που δείχνουν πόσο προοδεύει καθημερινά στο παιχνίδι. Αυτή την φορά μεγάλωσε τις αποστάσεις και ανάγκασε τον Μπουρούση να παίξει άμυνα σε μεγαλύτερο χώρο.

Ακόμα πιο άδικο όμως θα ήταν να μην αναφερθούμε και στον Maric. Παρότι ακόμα ανέτοιμος, ο περσινός MVP της Euroleague (να μην το ξεχνάμε), τιμώρησε τον Ολυμπιακό που αμέλησε το μαρκάρισμα του, και πέτυχε σε 10 λεπτά 14 πόντους με 100% σε όλα 5 ριμπάουντ αλλά και δύο μεγαλοπρεπέστατα κοψίματα.  

Η ζώνη που δεν λύνεται   

 
Η ζώνη προσαρμογής αυτή την φορά ήταν πιο πιεστική στην περιφέρεια που πολλά κοψίματα παίζοντα man to man. Κυρίως η διάταξη 3-2 με ψηλό παίκτη στο κέντρο δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα. Σε δύο διαδοχικές επιθέσεις ο Σπανούλης κατέφυγε σε επίθεση με pick and roll στην κορυφή με αποτέλεσμα να πέφτει πάνω στον Διαμαντίδη και ουσιαστικά να μην κερδίζει τίποτα. Αυτό προκάλεσε και την έκρηξη του Ivkovic που τον πήρε στην πλάγια γραμμή να του εξηγήσει τι συνέβαινε. "Μπρε δεν βγαίνει τίποτε με αυτό τα pick and roll που κάνεις, διείσδυσε πάνω στο κεντρικό και πάσαρε" φαινόταν να λέει.

Dr. Jekyll and Mr. Hyde  
Αυτή τη φορά στον Ολυμπιακό προέκυψε ο Mr. Hyde. Αυτή είναι η πραγματικότητα για φέτος με τον Teodosic. Κάποιες φορές ήρωας κάποιες φορές μοιραίος. Το έχει το παιχνίδι του και δεν πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση. Έπαιξε ρόλο και η πιεστική άμυνα του Παναθηναϊκού επάνω του αλλά θα μπορούσε με υπομονή να ψάξει τους συμπαίκτες σε αρκετές περιπτώσεις. Μπα, οι παλιές συνήθειες δύσκολα κόβονται (2/6 δίποντα, 2/7 τρίποντα και 4 λάθη με 1 μόλις ασιστ).  

Τα κουκούτσια   

 
Οι λεπτομέρειες αυτή την φορά ήταν με το μέρος του Παναθηναϊκού αφού τελικά το παιχνίδι κρίθηκε με το τρίποντο του Φώτση και το επιθετικό ριμπάουντ του Batiste. Οι Καϊμακόγλου, Tepic, έδωσαν πολύτιμες βοήθειες από τον πάγκο κάνοντας ίσως τα καλύτερα φετινά παιχνίδια τους σε αγώνα υψίστης σημασίας.  

Το δε σουτ του Φώτση χρήζει ιδιαίτερης μνείας αφού σε ένα παιχνίδι με μόλις 2 σουτ σε όλο το παιχνίδι το να μείνεις ζεστός ψυχολογικά για να πετύχεις ένα τέτοιο μεγάλο σουτ δείχνει κρύο αίμα, αυτοκυριαρχία και ωριμότητα για τον άσσο του Παναθηναϊκού.  

Σημειώστε τα τρία καλάθια με κίνηση μακριά από την μπάλα του Καλάθη, αλλά και τους 4 χαμένους αιφνιδιασμούς σε σχετικά εύκολες περιπτώσεις των ερυθρόλευκων και τα νούμερα βγαίνουν.  

Επίλογος   

 
Κύριοι το πρωτάθλημα μπάσκετ ξεκίνησε, το πλεονέκτημα έδρας άλλαξε χέρια, αλλά η υπόθεση τίτλος έχει πολύ δρόμο ακόμα. Ο Ολυμπιακός έχει νικήσει φέτος στο ΟΑΚΑ και μπορεί να το επαναλάβει. Αν πάντως την Κυριακή γίνει το 2-0 τότε η πλάστιγγα θα γείρει υπέρ των "πρασίνων". Αλλιώς τα πάντα θα είναι ακόμα ανοιχτά.

How great is 8?

Αφιέρωμα της Euroleague στον Δημήτρη Διαμαντίδη

Michael Jordan in 20,000 Words

May 23, 2011 – The Hoop Doctors

They say a picture says a thousand words? But for Michael Jordan it takes 20,000….

The Hoop Doctors recently stumbled across this artist’s digital image of Michael Jordan completely re-done using Typeface. In 20,000 words related to Michael Jordan and his career the artist known as ‘PhreshSoldier’ designed probably the greatest Michael Jordan rendering you will ever see. Oh, and he will even sell you a canvas print of the image for $7,000. I don’t know about you, but I’d be more willing to buy the $50 print when that becomes available….

Πηγή: http://thehoopdoctors.com/online2/2011/05/michael-jordan-in-20000-words/?utm_source=RSS+Subscribers+List&utm_campaign=68bb7e6fde-RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email

Σαν την Eurovision

Του Τάκη Πανούλια
16/05/2011  

Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε την διοργάνωση του κυπέλλου όπως τον διαγωνισμό της Eurovision. Τι εννοώ για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις. Όποιος κατακτήσει το τρόπαιο το πανηγυρίζει δεόντως ως έναν από τους δύο εγχώριους τίτλους όπως και είναι. Όποιος χάσει αρχίζει να υποτιμά την αξία του.

Βέβαια εμείς εδώ κάνουμε το ίδιο και με το πρωτάθλημα και με τον τίτλο της Euroleague αν δεν το κατακτήσει η ομάδα μας. Ψάχνουμε τρόπους για να απαξιώσουμε την επιτυχία του απέναντι.  

Λοιπόν για να τελειώνουμε το κύπελλο Ελλάδος είναι ένα από τα δύο τρόπαια που μπορεί να διεκδικήσει μια ομάδα στην χώρα μας. Υπολείπεται σίγουρα σε αξία του πρωταθλήματος αλλά είναι τίτλος. Επομένως ο Ολυμπιακός δικαιούται να τον πανηγυρίσει ειδικά αφού τον κατέκτησε κόντρα στον μεγάλο του ανταγωνιστή. Ήταν καλύτερος, πιο φρέσκος και κέρδισε κάνοντας το 3-0 στην περίοδο.  

Επειδή κέρδισε βέβαια τον Παναθηναϊκό δεν είναι και πρωταθλητής Ευρώπης γιατί αυτόν τον τίτλο τον κατέκτησαν οι "πράσινοι". Οι τίτλοι δεν κερδίζονται με αναγωγές αλλά μέσα στα γήπεδα. Όπως επίσης όποια ομάδα από τις δύο κερδίσει τελικά το πρωτάθλημα θα είναι και η καλύτερη ομάδα στο πρωτάθλημα Ελλάδος (η πρωταθλήτρια) για την περίοδο 2010-11.  

Θα μου πείτε τώρα μεγάλη ανακάλυψη έκανες βρε Sherlock Holmes. Εγώ δεν έκανα καμιά ανακάλυψη, αλλά σε αυτή την χώρα είναι τόσο δύσκολο να αποδεχτούμε ότι ο αντίπαλος μας είναι καλύτερος έστω και σε ένα παιχνίδι. Ευτυχώς οι δύο προπονητές δείχνουν σεβασμό στο μεγάλο αντίπαλο τους και κρατούν επίπεδο. Το ότι είναι κουμπάροι παίζει το ρόλο του, αλλά και στο παρελθόν έχουν δείξει να σέβονται κάθε αντίπαλο που αντιμετωπίζουν.  

Άλλωστε αν δεν θεωρείς τον αντίπαλο σου άξιο σεβασμού τότε τι αξία έχει και ο τίτλος που κατακτάς εναντίον του. Αν κάθε φορά προσπαθείς να μειώσεις την επιτυχία του αντιπάλου σου τότε μειώνεις αντίστοιχα και την δική σου επιτυχία. Δεν πρόλαβα να προχωρήσω σε ανάλυση του αγώνα και ζητώ συγγνώμη για αυτό. Βλέπετε οι επαγγελματικές υποχρεώσεις με τις δικές μας ομάδες δεν μας άφησαν να δούμε παρά ένα κομμάτι του αγώνα ζωντανά. Ας όψεται η ώρα του τελικού.  

Οπότε θα περιοριστούμε σε μερικά γενικά συμπεράσματα και παρατηρήσεις:  
• Ο Ολυμπιακός εισπράττει αυτοπεποίθηση και θετικό κλίμα από το 3-0 επί του αιώνιου αντιπάλου του και αυτό μπορεί να τον βοηθήσει στην συνέχεια ενόψει των τελικών του πρωταθλήματος.  

• Από τη άλλη μεριά όμως δίνει έξτρα κίνητρο στο Παναθηναϊκό που μετά το Ευρωπαϊκό σίγουρα βρισκόταν σε κατάσταση ευφορίας και σωματικού, πνευματικού και ψυχολογικού "αδειάσματος".  

• Η χρονική στιγμή που έγινε ο τελικός έφερε τον μεν Παναθηναϊκό περισσότερο κουρασμένο και κορεσμένο, ενώ τον Ολυμπιακό πιο φρέσκο και πεινασμένο.  

• Τους "πράσινους" όμως με άριστη ψυχολογία και τους "ερυθρόλευκους" με περισσότερη πίεση.  

• Οι απουσίες του Ολυμπιακού (Σπανούλης - Nesterovic) ήταν σημαντικές αλλά και ο Παναθηναϊκός έχει τον Maric σε κατάσταση επανένταξης από πολύμηνο τραυματισμό και τον Nicholas χωρίς ρυθμό από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Οι Σπανούλης και Maric θα είναι έτοιμοι στα τελικά αλλά ο Nesterovic χάνει το υπόλοιπο της σεζόν.  

• Και αυτό το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες όπως και τα δύο προηγούμενα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στο δεύτερο οι "πράσινοι", είχαν το πάνω χέρι για την νίκη, αλλά επέλεξαν να το πάνε στην παράταση για να πάρουν την διαφορά.  

• Οι καταλύτες για τον Ολυμπιακό ήταν οι Μπουρούσης και Teodosic ενώ το 1-5 με Διαμαντίδη - Batiste του Παναθηναϊκού ήταν πάλι ο κινητήριος μοχλός αλλά με κάποια σημαντικά λάθη σε κρίσιμες επιθέσεις.  

• Ο Ivkovic συνεχίζει την καλή παράδοση απέναντι στον Obradovic στους τελικούς κυπέλλων στην Ελλάδα (3-0 δύο με ΑΕΚ και τώρα με Ολυμπιακό). Αντίθετα ο Obradovic κερδίζει τις σειρές στα play-offs του πρωταθλήματος όποτε έχουν συναντηθεί.  

Για την συνέχεια στις μάχες των τελικών του πρωταθλήματος, το γεγονός είναι ότι ο τίτλος θα κριθεί από την κατάσταση που θα βρεθούν οι ομάδες εκείνη την χρονική περίοδο σε όλα τα επίπεδα. Αν το 3-0 θα παίξει ρόλο κανείς δεν μπορεί να το προεξοφλήσει.  

Τα τεχνικά επιτελεία θα έχουν μεγάλο φόρτο εργασίας να προετοιμάσουν και την παραμικρή λεπτομέρεια. Το ότι οι δύο ομάδες γνωρίζουν η μία την άλλη πολύ καλά είναι δεδομένο άρα θα παίξουν μεγάλο ρόλο στοιχεία που δεν ελέγχονται εύκολα από τους προπονητές. Αλλά για αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με λεπτομέρειες όταν θα φθάσει η ώρα της επόμενης μεγάλης σύγκρουσης.