Αντίπαλος η επιτυχία

Του Τάκη Πανούλια

22/03/2012 (17:19)

Το σημερινό άρθρο δεν θα είχε την σημασία του αν οι νίκες των εκπροσώπων μας στα πρώτα παιχνίδια των προημιτελικών της Euroleague ήταν business as usual (συνηθισμένες). Το "στραπατσάρισμα″ της Maccabi από τους πράσινους και το "σπάσιμο" της έδρας της Siena με το καλημέρα από τους ερυθρόλευκους έκαναν μεγάλη αίσθηση.

Τα προγνωστικά ήθελαν τον Παναθηναϊκό οριακά φαβορί και τον Ολυμπιακόκανονικό αουτσάιντερ όσον αφορά τις δύο σειρές.  Οι δύο ελληνικές ομάδες όμως άστραψαν και βρόντηξαν στις πρεμιέρες τους, πράγμα που όλοι χαρήκαμε και απολαύσαμε, αλλά τώρα χρειάζεται σωστή διαχείριση για να μην υπάρξει αποπροσανατολισμός.   

Υπάρχει προηγούμενο

Το περυσινό πάθημα του Ολυμπιακού που μετά την συντριβή της Siena έχασε τρία συνεχόμενα παιχνίδια είναι το καλύτερο παράδειγμα για να "συνετίσει″ τους παίκτες και των δύο ομάδων. Είμαι σίγουρος ότι τα έμπειρα προπονητικά επιτελεία των ομάδων δεν θα αφήσουν ανεκμετάλλευτο το συγκεκριμένο παράδειγμα.

Η συμπεριφορές παικτών και προπονητών άλλωστε μετά τον αγώνα και οι δηλώσεις τους έδειξαν μάλιστα ότι στο πίσω μέρος του μυαλού τους είχαν ήδη συσχετίσει τα δύο γεγονότα. Ο Παναθηναϊκός σαν οργανισμός, είναι εξαιρετικά "μπαρουτοκαπνισμένος″ σε τέτοιες καταστάσεις, για να αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους.

Ο Ολυμπιακός σαν ομάδα δεν έχει την ανάλογη εμπειρία αλλά το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός "σοφού". Μπορεί οι περισσότεροι παίκτες να άλλαξαν αλλά υπάρχει ο Σπανούλης και το προπονητικό επιτελείο για να το μεταφέρουν και στους υπόλοιπους. 

Έτοιμοι για άλλο παιχνίδι

Ξεκινώντας από τον Παναθηναϊκό, όλοι ευχόμαστε σήμερα το δεύτερο παιχνίδι της σειράς να εξελιχθεί σαν το πρώτο. Όμως αυτό συμβαίνει σπάνια. Ακόμα και αν οι πράσινοι παρουσιαστούν εξίσου καλοί, η Maccabi είναι πολύ δύσκολο να είναι τόσο κακή σε δεύτερο συνεχόμενο αγώνα.Επομένως θα πρέπει να οι παίκτες του Παναθηναϊκού να είναι έτοιμοι για ένα διαφορετικό παιχνίδι, πιθανότητα ένα σκληρό ντέρμπι με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας.

Οι δηλώσεις όλων στον Παναθηναϊκό δείχνουν ότι θέλουν σε κάθε περίπτωση να χαμηλώσουν οι τόνοι για να προλάβουν την πιθανότητα να υπάρξει χαλάρωση ενόψει του δεύτερου αγώνα.

Παρόλα αυτά ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρχει μια ευφορία μεταξύ των παικτών, μια υπεραισιοδοξία ότι δύσκολα ή εύκολα θα νικήσουν στο δεύτερο παιχνίδι. Μια επίπλαστη εντύπωση ότι η διαφορά των δύο ομάδων είναι όπως φάνηκε στην πρώτη αναμέτρηση.

Ένα άλλο στοιχείο που δεν πρέπει να αγνοηθεί είναι η πληγωμένη υπερηφάνεια της αντίπαλης ομάδας και να αξιολογηθεί η αναμενόμενη αντίδραση της. 

Οι προπονητές του ξέρουν

Το DVD σε αυτή την περίπτωση παίζει σπουδαίο ρόλο. Επειδή στον συγκεκριμένο αγώνα οι γηπεδούχοι είχαν υψηλό επίπεδο εκτέλεσης και ο αντίπαλος ήταν εκτός συγχρονισμού δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πράγματα που θέλουν μια δεύτερη ματιά.Για παράδειγμα η χαλάρωση και κάποια λάθη στο τελευταίο δεκάλεπτο μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν σημείο συζήτησης. Το παιχνίδι άλλωστε διαρκεί τέσσερα δεκάλεπτα και ο Obradovic με τον Ιτούδη έχουν τα μάτια του ανοιχτά σε όλα τα 2400 δευτερόλεπτα.  

Στην περίπτωση που ο επόμενος αγώνας είναι ντέρμπι οι πράσινοι πρέπει να είναι υποψιασμένοι, να μην αιφνιδιαστούν, και ήρεμοι να παίξουν και σε τέτοιες συνθήκες. Πρέπει επομένως να καταλάβουν ότι πρέπει να είναι έτοιμοι να καταβάλουν εκ νέου περισσότερη ένταση από τον αντίπαλο, να δείξουν την ίδια αυτοσυγκέντρωση.

Το γεγονός ότι κέρδισες το προηγούμενο παιχνίδι, δεν σου δίνει το δικαίωμα να θεωρήσεις ότι είναι δεδομένη η νίκη και στο επόμενο, απλά και μόνο δίνοντας το παρόν στο παρκέ.

Από την άλλη το momentum είναι με τον Παναθηναϊκό και πρέπει να εκμεταλλευτεί "την βόλτα επάνω στο κύμα της νίκης".   Η σειρά έχει ακόμα πολύ δρόμο και πρέπει να προχωρήσει αγώνα τον αγώνα και κατοχή με κατοχή χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις.

Αν για ένα πράγμα είμαι σίγουρος είναι ότι όλα αυτά πέρασαν και συνεχίζουν να γαργαλάνε τη σκέψη του Obradovic γνωρίζοντας όσο κανένας τα μονοπάτια προς την επιτυχία. Το θέμα είναι να το κατανοήσουν οι παίκτες. Είναι ανθρώπινο μερικές φορές οι παίκτες να χαλαρώνουν. Ας ελπίσουμε πως δεν θα το κάνουν. Άλλωστε αν χαθεί το σημερινό παιχνίδι το πλεονέκτημα περνά αυτόματα στην πλευρά τηςMaccabi.   

Παρόμοια κατάσταση

Περίπου τα ίδια πράγματα ισχύουν και για τον Ολυμπιακό. Η διαφορά (σημαντική) είναι ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν κάνει ήδη το break. Το επόμενο παιχνίδι (αύριο) δεν έχει για αυτούς την πίεση που θα έχει για τους γηπεδούχους. Είναι αυτό που λέμε ευκαιρία.

Λογικά και η Siena θα αντιδράσει όπως κάθε πληγωμένη ομάδα. Όμως σε αντίθεση με την περίπτωση της Maccabi για αυτήν τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Άλλο το 0-2 εκτός έδρας και άλλο στην έδρα σου.

Έχω την διαίσθηση ότι αν δεν κάνει εξαιρετικό παιχνίδι ο McCalebb τα πράγματα θα είναι πάλι δύσκολα για μια ομάδα που δείχνει να ολοκληρώνεται ο κύκλος της. ειδικά αν η πορεία της σταματήσει σε αυτή την φάση.Καλό θα είναι πάντως ακόμα και αν ο Ολυμπιακός δεν τα καταφέρει στο δεύτερο παιχνίδι να στείλει την Sienaστο ΣΕΦ ξεζουμισμένη από ενέργεια και τρομαγμένη. Ο φόβος αν φωλιάσει στους παίκτες μιας ομάδας είναι το πρώτο βήμα προς την αποτυχία.

Πάντως ότι και να γίνει στα δεύτερα παιχνίδια πάλι θα (ξανά)χρειαστεί διαχείριση του οποιουδήποτε αποτελέσματος. Ας μην ξεχνάμε ότι η σειρά και για τους δύο τελειώνει στις τρεις νίκες…    

Παρόμοια κατάσταση


Περίπου τα ίδια πράγματα ισχύουν και για τον Ολυμπιακό. Η διαφορά (σημαντική) είναι ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν κάνει ήδη το break. Το επόμενο παιχνίδι (αύριο) δεν έχει για αυτούς την πίεση που θα έχει για τους γηπεδούχους. Είναι αυτό που λέμε ευκαιρία. 

Λογικά και η Siena θα αντιδράσει όπως κάθε πληγωμένη ομάδα. Όμως σε αντίθεση με την περίπτωση της Maccabi για αυτήν τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Άλλο το 0-2 εκτός έδρας και άλλο στην έδρα σου.

Έχω την διαίσθηση ότι αν δεν κάνει εξαιρετικό παιχνίδι ο McCalebb τα πράγματα θα είναι πάλι δύσκολα για μια ομάδα που δείχνει να ολοκληρώνεται ο κύκλος της. ειδικά αν η πορεία της σταματήσει σε αυτή την φάση.Καλό θα είναι πάντως ακόμα και αν ο Ολυμπιακός δεν τα καταφέρει στο δεύτερο παιχνίδι να στείλει την Sienaστο ΣΕΦ ξεζουμισμένη από ενέργεια και τρομαγμένη. Ο φόβος αν φωλιάσει στους παίκτες μιας ομάδας είναι το πρώτο βήμα προς την αποτυχία.

Πάντως ότι και να γίνει στα δεύτερα παιχνίδια πάλι θα (ξανά)χρειαστεί διαχείριση του οποιουδήποτε αποτελέσματος. Ας μην ξεχνάμε ότι η σειρά και για τους δύο τελειώνει στις τρεις νίκες…     

Πάμε σε πιο βαθιά νερά..

Του Τάκη Πανούλια 
Read the article in English

 11/06/2011

Η αλλαγή του ονόματος του blog έγινε για να δηλώσει μια στροφή σε πιο εξειδικευμένα θέματα προπονητικής, αλλά και όλων των επιστημών εκείνων που ασχολούνται με το αντικείμενο του basketball, με θέματα που αφορούν τον προπονητή, τον αθλητή, αλλά και όποιον ασχολείται από κάποιο πόστο με το αντικείμενο.

Προγράμματα προπόνησης για αθλητές, προπονητικά θέματα, φιλοσοφίας, προγραμματισμού, τεχνικής, τακτικής, scouting, φυσικής κατάστασης και πολλά άλλα.  

Ακόμα και οι απλοί φίλαθλοι θα μπορούν να βρουν πολλά θέματα που θα έχουν ενδιαφέρον για να μπορούν αν παρακολουθήσουν με περισσότερη ευκολία το αγαπημένο τους άθλημα, αλλά και θέματα που αφορούν τις εκδηλώσεις και την συμπεριφορά των φιλάθλων στα γήπεδα.

Εύχομαι να βρείτε όλοι ενδιαφέρον το εγχείρημα μας …

Η ατμόσφαιρα μεγαλείου

Του Τάκη Πανούλια
13/05/2011

Η κατάκτηση του τίτλου στο Final 4 της Euroleague από την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού έχει ανάψει για τα καλά μια δημόσια συζήτηση για τα συστατικά της επιτυχημένης πορείας όλα αυτά τα χρόνια που προπονητής της είναι ο Zeljko Obradovic.  

Όλοι μας έχουμε μπει στην αναζήτηση του " μυστικού" που είναι κρυμμένο στα άδυτα του οργανισμού του "πράσινου" γίγαντα ή στο μυαλό του προπονητή του. Κάτι σαν το μυστικό των Ναϊτών ιπποτών, ή την φιλοσοφική λίθο των Αλχημιστών.  

Δεν είναι παράλογο, το αντίθετο μάλιστα, όλοι να προσπαθούν να δώσουν την εξήγηση στο φαινόμενο Obradovic και Panathinaikos B.C. Δεν έχουμε άλλωστε πολλά επιτεύγματα για να καυχηθούμε σαν Έλληνες τώρα τελευταία, επομένως η σταθερά επιτυχημένη πορεία της ομάδας μπάσκετ των "πρασίνων", ορθά αποτελεί θέμα συζήτησης και μελέτης.  

Πράσινη κυριαρχία  
Ο έκτος τίτλος των "πρασίνων" (τρίτος την τελευταία πενταετία) ήλθε με μια τυπική παράσταση του φετινού καλού Παναθηναϊκού. Άμυνα για σεμινάριο, άψογη εκτέλεση του pick and roll και μια δόση από low post παιχνίδι (στα mismatches) στην επίθεση. Για τον καλύτερο Ευρωπαίο προπονητή όλων των εποχών είναι ο όγδοος τίτλος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της γηραιάς ηπείρου.  

Για πολλούς ο τελικός ήταν στα ημιτελικά με την Barcelona. Πολλοί άλλοι θεωρούσαν ότι και ο Ολυμπιακός άξιζε μια θέση στο Final 4. Σίγουρα τα πιο ποιοτικά παιχνίδια αυτής της περιόδου ήταν στην σειρά των ημιτελικών μεταξύ Παναθηναϊκού και Barcelona. Δεν χωράει αμφιβολία ότι και ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είναι εκεί. Αλλά η ιστορία γράφτηκε αλλιώς. Τα υπόλοιπα είναι για τους λάτρεις της "εναλλακτικής ιστορίας".  

Στο Final Four έφτασαν οι τρεις καλύτερες αμυντικές ομάδες και οι δύο πιο αποτελεσματικές ομάδες στην επίθεση. Η Siena απέκλεισε τον Ολυμπιακό κερδίζοντας τον τρεις συνεχόμενες φόρες εντός και εκτός έδρας. Στον αθλητισμό δεν κερδίζεις τίτλους με τα "αν" και "έπρεπε". Αυτά είναι ευσεβείς πόθοι.  

Εν αρχή η αμφισβήτηση  
Στην αρχή της περιόδου βέβαια, η πλειοψηφία του φίλαθλου κοινού δεν συζητούσε για κανένα μυστικό της επιτυχίας της ομάδας γιατί απλούστατα όλοι προεξοφλούσαν την αποτυχία της ή στη καλύτερη περίπτωση αγωνιούσαν από τη φυγή των Σπανούλη, Jasikevicius και Pecovic. Είναι καλό ακόμα και σε κλίμα ευφορίας να επισημάνουμε σε τι κλίμα ξεκίνησε το εγχείρημα Euroleague για τον Παναθηναϊκό.  

Κάποιες κακές εμφανίσεις (λογικό σε μια μεγάλη περίοδο), αλλά και ο τραυματισμός του Maric φύτεψε ακόμα περισσότερο σπόρο αμφιβολίας και φόβου για την πορεία της ομάδας. Το αποτέλεσμα όμως δικαίωσε τον Obradovic. Το πίστευε και το έλεγε. Απλά όπως αποδείχθηκε έπρεπε να αλλάξει λίγο τα πράγματα σε σημεία κλειδιά για την ομάδα. Σε συνέντευξη του σε αθλητική εφημερίδα δήλωσε ευτυχισμένος στον Παναθηναϊκό διότι όλα γίνονται στο "τριφύλλι" έτσι όπως τα θέλει αυτός.    

The Secret  
Αλήθεια ποιο είναι το μυστικό του Obradovic που έχει όλα αυτά τα χρόνια την ελληνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης; Πώς δημιούργησε αυτό το manual, αυτό το αριστοτεχνικό μοντέλο καθοδήγησης μιας ομάδας μπάσκετ ώστε να αποδίδει σταθερά σε υψηλά στάνταρ απόδοσης και να κατακτά εγχώριους και ευρωπαϊκούς τίτλους με τόση συχνότητα;  

Ο Γιώργος ο Κογκαλίδης το απέδωσε στην λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη (Emotional Quotient) του προπονητή του Παναθηναϊκού. Για όσους ενδιαφέρονται υπάρχει ένα άρτιο επιστημονικά εμπεριστατωμένο βιβλίο του ψυχολόγου και δημοσιογράφου Daniel Goleman Ph.D του Πανεπιστημίου του Harvard για την συναισθηματική νοημοσύνη (EQ ή Emotional Intelligence -EI).  

Σε γενικές γραμμές ο φίλος Γιώργος αποδίδει την επιτυχία του coach στην ικανότητα του να αντιλαμβάνεται, να χρησιμοποιεί, να κατανοεί και να διαχειρίζεται τα δικά του συναισθήματα και των άλλων γύρω του. Πολλοί θεωρούν την συναισθηματική νοημοσύνη σπουδαιότερη από το Δείκτη Νοημοσύνης (Intelligence Quotient, IQ), στην επιτυχία ενός ατόμου σε πολλούς τομείς εργασίας, σε επίπεδο απόδοσης αλλά και ανάπτυξης της αρχηγικής ικανότητας.  

Υπάρχουν βέβαια αντικρουόμενες απόψεις επί του θέματος αλλά είναι πολύ πιθανό "αυτό που χαρακτηρίζει τον ανώτερο πνευματικά άνθρωπο να μην είναι τόσο ο διαφορετικός τρόπος σκέψης, αλλά ο πλούτος του συναισθηματικού του κόσμου" (Ι. Νέστορος Ψυχίατρος Δρ. Νευροφυσιολογίας στον πρόλογο του βιβλίου του Goleman).  

Είναι πολύ πιθανό ο προπονητής του τριφυλλιού να έχει συγκεκριμένη ικανότητα. Αλλά είναι από μόνη της αρκετή να οδηγήσει μια ομάδα στην κορυφή; Φυσικά και όχι, αλλά είναι μια καλή αρχή!  

Οι ψυχολόγοι όμως που μελετούν πολλούς σπουδαίους ανθρώπους, σε διάφορες εκδηλώσεις της ζωής, σε μια προσπάθεια να βρουν ένα κοινό παρονομαστή για το μεγαλείο, δεν συμφωνούν σε τίποτα εκτός, από την αρχή που ονομάζεται "F.Q." ή Failure Quotient. Το F.Q. είναι η ικανότητα που έχει κάποιος να επανέρχεται από την ήττα γρήγορα. Οι πραγματικά μεγάλοι μπορεί να ηττηθούν αλλά επανέρχονται. Δεν αφήνουν ένα τραυματισμό ή ένα λάθος να τους καταβάλουν. Δεν μπορεί να γίνεις μεγάλος εάν δεν έχεις την ικανότητα να επανέρχεσαι μετά από την αποτυχία πιο δυνατός. Πρέπει να νικηθείς για να γίνεις μεγάλος.  

Ο Παναθηναϊκός μετά την απρόσμενη ήττα από την Lietuvos Rytas στο Top 16 τερμάτισε δεύτερος στον όμιλο του πίσω από την Caja Laboral. Εξαιτίας της δεύτερης θέσης οι "πράσινοι" έπρεπε να αντιμετωπίσουν την Barcelona στα προημιτελικά με μειονέκτημα έδρας. Αντί να χάσουν την αυτοπεποίθηση τους το χρησιμοποίησαν σαν ευκαιρία και πέρασαν με 3-1 νίκες.  

Η εμμονή και άλλα…  
Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι κάθε μεγάλος άνδρας που έχει ποτέ ζήσει είχε μια έμμονη ιδέα (fixed concept / Idée fixe), για το τι θέλει να γίνει. Πιστεύουν ότι αυτός ο έμμονος στόχος είναι η ειδοποιός διαφορά στην ζωή. Η εμμονή είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των πετυχημένων προπονητών.  

Όπως είναι η διαχείριση της πίεσης με την ικανότητα του προπονητή να χαλαρώνει και να καταπολεμά το στρες, η ικανότητα ανάλυσης, η ικανότητα πραγματοποίησης στόχων, η δίψα για μάθηση, η προσοχή στη λεπτομέρεια, η φιλοδοξία, η αυτοπεποίθηση, η τύχη και αρκετά άλλα.  

Η κατάλληλη ατμόσφαιρα  
Η αλήθεια είναι ότι οι πρωταθλητές και οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν "γεννιούνται". Δεν φυτρώνουν έτσι ξαφνικά. Αν μελετήσουμε όλες τις μεγάλες ομάδες και τους μεγάλους αθλητές, θα διαπιστώσουμε ότι προέρχονται από μια ατμόσφαιρα μεγαλείου. Περιβάλλονται από ικανό προπονητή, μια σταθερή και αξιόπιστη διοίκηση, άτομα μέσα στον οργανισμό που τους αγαπούν και τους πιστεύουν.  

Ο John Wooden, από τους σπουδαιότερους προπονητές στο NCAA προσδοκούσε μεγαλείο από τους παίκτες του. Προσδοκούσε να αποδίδουν στο αποκορύφωμα της ικανότητας τους. Προσδοκούσε μεγαλείο γι’ αυτό και οι μεγάλοι πήγαιναν εκεί (στο UCLA) - σε μια ατμόσφαιρα μεγαλείου.  

Νομίζω ότι στον Παναθηναϊκό έχουν πετύχει αυτή την ατμόσφαιρα μεγαλείου. Καθημερινά δουλεύουν μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα και βελτιώνονται σαν άτομα αλλά κυρίως σαν ομάδα. Φαίνεται αυτό άλλωστε από τις δηλώσεις κάθε μέλους της παναθηναϊκής οικογένειας το πόσο εκτιμούν και σέβονται ο ένας τον άλλον. Είναι μια γνήσια ομάδα και όχι απλά μια απλή ομάδα ατόμων που δουλεύουν μαζί. Σε μια πραγματική ομάδα η διάθεση προώθησης του ατόμου πραγματοποιείται μέσα από τους ομαδικούς στόχους.      

Δεν έχετε παρά να δείτε την περίπτωση του Δημήτρη του Διαμαντίδη. Κέρδισε τον τίτλο του MVP της Euroleague, του Final 4, καλύτερος αμυντικός της χρονιάς, στην καλύτερη πεντάδα αλλά όπως είπε ο ίδιος, καμιά αξία δεν θα είχαν όλα αυτά αν δεν έρχονταν οι ομαδικοί τίτλοι.  

Ο Obradovic και ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ είναι σαν τον Ferguson την Manchester United στο ποδόσφαιρο. Οι ομάδες αυτές, είναι ομάδες των προπονητών τους, που οι ίδιοι βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας του αθλητικού οικοδομήματος που ηγούνται.  

Ένα οικοδόμημα το οποίο έχει τρομερή συνοχή, γιατί όλοι στρατεύονται για να επιτύχουν τους στόχους της ομάδας και ταυτόχρονα έχουν σωστή κοινωνική λειτουργία μεταξύ τους. Τα συναισθήματα μεταξύ των μελών της ομάδας παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που συνεργάζονται για πετύχουν από τον μικρότερο μέχρι και τον μεγαλύτερο στόχο που έχει η ομάδα.  

Ο τρόπος που ο Obradovic με τον συνεργάτη του τον Ιτούδη το υπόλοιπο προπονητικό και επιστημονικό team, αλλά και η διοίκηση της ομάδας διαμορφώνουν αυτό το περιβάλλον είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται κάθε χρόνο η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού.  

Το θέμα σηκώνει περισσότερη ανάλυση όπως και η διαδικασία του χτισίματος της ομάδας. Δεν φτάνει να έχει κανείς την διάθεση να δημιουργήσει ένα τέτοιο περιβάλλον αλλά και να μπορεί. Η διαδικασία του χτισίματος μιας ομάδας όπως και η προπονητική είναι επιστήμη αλλά και τέχνη. Μια τέχνη που φαίνεται να την έχουν τελειοποιήσει στο πράσινο στρατόπεδο.

Η εκδίκηση των φιλοξενούμενων!

Του Τάκη Πανούλια
25/03/2011  

Δεν υπήρξε κανένας σεβασμός από τους τέσσερις φιλοξενούμενους στα τέσσερα παιχνίδια των Playoffs της Euroleague. Δύο ημέρες μετά την "άσχημη" φιλοξενία των οικοδεσποτών, επανήλθαν δριμύτεροι και προετοιμασμένοι καλύτερα, άλλοι κάνοντας μερεμέτια (Παναθηναϊκός, Maccabi, Valencia) και άλλοι ολοκληρωτικό makeover (Siena).  

Μετά από τόση ένταση και καταιγισμό από μπάσκετ δεν είναι εύκολο να κάνεις σπουδαίες αναλύσεις. Αλλά δικαιωνόμαστε σε αυτό που είχαμε τονίσει, πριν ξεκινήσουν οι σειρές, ότι κάθε πρόβλεψη είναι επικίνδυνη. Ου προβλέψεις λοιπόν γιατί θα πέσεις έξω και θα αμαρτήσεις.  

Απλά μπορούμε να κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις που θα αποτελέσουν τροφή για σκέψη στο μέλλον. Να επανεξετάσουμε ορισμένες κουραστικές φράσεις, ιδέες και πεποιθήσεις που παίρνουν την μορφή κλισέ (cliché). Πράγματα προβλέψιμα που δεν είναι τεκμηριωμένα αλλά ακούγονται θαρρείς και είναι φράσεις από το Ευαγγέλιο.  

Το πρώτο παιχνίδι είναι η ευκαιρία για break από την φιλοξενούμενη ομάδα. Πρώτο παιχνίδι των ζευγαριών 4-0. Δεύτερο παιχνίδι των ζευγαριών 0-4. Πως είπατε; Ποια είναι η αλήθεια σε αντίθεση με αυτήν την σοφιστεία.  

Μεταξύ δύο ισοδύναμων (ή ακόμα και περίπου ισοδύναμων) ομάδων είναι δύσκολο να κάνεις συνεχόμενες νίκες. Προσέξτε δεν έγραψα πουθενά την λέξη αποκλείεται. Απλά είναι δύσκολο οπότε εγκυμονεί το σπάσιμο της έδρας που και αυτό δεν είναι εύκολο, κάθε άλλο. Σε περίπτωση που τα ζευγάρια έχουν διαφορά δυναμικότητας είναι περισσότερο πιθανό.  

Η πραγματικότητα είναι ότι αν μια ομάδα κάνει το 2-0 δεν προκρίνεται αυτόματα αλλά αναγκάζει την αντίπαλη ομάδα να κερδίσει απαραίτητα τρία συνεχόμενα παιχνίδια για να προκριθεί πλέον.  

Αφού το να κερδίσεις δύο συνεχόμενα παιχνίδια είναι δύσκολο φανταστείτε πόσο μάλλον να κερδίσεις τρία. Να θέλεις τρία και ο αντίπαλος σου μόνο ένα. Στις δύο προηγούμενες περιόδους που καθιερώθηκε το best-of-five στα Playoffs καμιά ομάδα που βρέθηκε να χάνει με 2-0 δεν πέρασε.  

Ένα άλλο πράγμα που το ακούστηκε αρκετές φορές ήταν ότι ο Ολυμπιακός σίγουρα πρέπει να ξεχάσει το πρώτο παιχνίδι με την Siena και να μην θεωρήσει την νίκη δεδομένη στο δεύτερο αγώνα. Μετά όλοι βροντοφώναζαν ότι δεν θα το αφήσει να συμβεί ο Duda με την εμπειρία του. Μα δεν θα παίξει ο Ivkovic καλοί μου φίλοι, αλλά οι παίκτες.  

Μετά από όσα άκουσαν, διάβασαν και πιθανόν αισθάνθηκαν θέλει πολύ, μα πολύ, πνευματική δουλειά για να ξανασυγκεντρωθείς στον στόχο σου. Ο Ivkovic σαφώς και ήταν συγκεντρωμένος και φοβόταν να μην γίνει αυτό που έγινε. Προφανώς και το επεσήμανε στους παίκτες του. Τώρα θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει αυτή την ήττα σαν μάθημα για να κάνει αυτός το διπλό μέσα στην Ιταλία.  

Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι στην εξίσωση ενός αγώνα υπάρχει και ο παράγοντας αντίπαλος. Ο Pianigiani και οι παίκτες του λέτε να μην έχουν εγωισμό και ικανότητες; Δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε…να το μπορούμε κιόλας. Το να σχεδιάζουμε την στρατηγική μας έως το να εφαρμοστεί στην πράξη είναι δύο διαφορετικά πράγματα.  

Σε τελική ανάλυση ούτε οι γηπεδούχοι και στις τέσσερις αναμετρήσεις αποκλείστηκαν ούτε οι φιλοξενούμενοι πέρασαν. Απλά τα πράγματα έγιναν ακόμα περισσότερο πολύπλοκα. Αυτό είναι καλό γιατί έχουμε σειρές με συναρπαστικά και απρόβλεπτα παιχνίδια που θα μας προσφέρουν απλόχερα συγκινήσεις. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός έχει πάλι τις πιθανότητες με το μέρος του, ενώ Παναθηναϊκός και Barcelona είναι 50-50 πλέον.  

Μια άλλη κουβέντα που ακούστηκε πολλές φορές ήταν αν μπορεί μια ομάδα να κάνει δύο πολύ καλά συνεχόμενα παιχνίδια μέσα στην έδρα του αντιπάλου. Δεν χρειάζεται και το δεύτερο παιχνίδι να είναι εξίσου όμορφο αλλά να απλά να κάνεις την δουλειά. Να κερδίσεις έστω και με έναν πόντο με άμυνες γεμάτες αυταπάρνηση, με μάχες σώμα με σώμα με προσωπικά καλάθια. Δεν παίρνεις πόντους για το καλλιτεχνικό μέρος στο μπάσκετ όπως στο καλλιτεχνικό πατινάζ οπότε ακόμα και μια χαμένη μπάλα να κερδίσεις μπορεί να σου δώσει τη νίκη.  

Το έχουμε ξαναγράψει τα ομαδικά αθλήματα με μπάλα είναι χαοτικά. Δεν ξέρεις ποια αρχική συνθήκη θα σε οδηγήσει στην νίκη ή στην ήττα. Τα συστήματα επιθετικά και αμυντικά, προσπαθούν να βάλουν τάξη στο χάος και να δημιουργήσουν αυτοματισμούς που σίγουρα είναι πολύ αποτελεσματικά.  

Αλλά η ροή του παιχνιδιού, η αλληλουχία των φάσεων, το τέμπο του αγώνα, ο χρόνος που πιέζει, οι αποστάσεις και ο συγχρονισμός δεν τιθασεύονται πάντοτε. Εδικά σε παιχνίδια κλειστά και μεγάλης σημασίας.  

Δεν γίνεται να χορογραφηθεί τόσο εύκολα το μπάσκετ σε τέτοιο βαθμό που να μην βασίζεται στην έμπνευση της στιγμής, στον αυτοματισμό που καθορίζεται από το επίπεδο τεχνικής του παίκτη καθώς και την μεταβλητότητα της κίνησης και της ταχύτητας αντίδρασης του. Επομένως στο τέλος θα κερδίσουν οι ομάδες με τα περισσότερα αποθέματα τεχνικής, τακτικής και ψυχολογίας.  

Οι σειρές δείχνουν να έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους και ήδη το 3-0 αποκλείστηκε σαν πιθανότητα και στα τέσσερα ζευγάρια. Πάρτε μια ανάσα για λίγες ημέρες και επανερχόμαστε την επόμενη εβδομάδα με ζωντανή δράση από τα playoffs της Euroleague.

Στο μεταξύ θα αναλύσουμε περισσότερο το τι έγινε και πως θα πρέπει να αντιδράσουν οι ομάδες στα νέα δεδομένα.

Η μεταμόρφωση του Ολυμπιακού

Του Τάκη Πανούλια
20/03/2011  

Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε υποσχεθεί να αναλύσουμε τις αλλαγές που συνέβαλαν στην μεταμόρφωση της ομάδας του Ολυμπιακού σε μια προσπάθεια να αναλύσουμε τις ομάδες που μπαίνουν στα playoffs της Euroleague, αλλά και να καταδείξουμε πόσο δύσκολη, επίπονη αλλά και απρόβλεπτη διαδικασία είναι η δημιουργία μιας ομάδας.  

Πολλοί πιστεύουν ότι η δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας είναι κάτι σαν συνταγή του τσελεμεντέ. Παίρνεις τα τάδε υλικά, τα παντρεύεις με ένα συγκεκριμένο τρόπο, τα μαγειρεύεις και έτοιμο το gourmet πιάτο.  

Άλλοι ακούγοντας πολλές φορές την λέξη χημεία για την ομάδα θεωρούν ότι ο προπονητής είναι κάτι σαν τον αλχημιστή που αν είναι καλός κατέχει την Φιλοσοφική Λίθο του μπάσκετ και μπορεί να πετυχαίνει πάντα το στόχο του. Αυτά όλα για το πετυχημένο προπονητή, γιατί όποιος δεν φέρει επιτυχίες θα υποστεί διωγμούς (σαν τους αλχημιστές στον μεσαίωνα) και θα χαρακτηριστεί αναξιόπιστος και άσχετος.  

Σίγουρα υπάρχουν προπονητές όλων των ικανοτήτων και δυνατοτήτων αλλά είναι πάμπολλα παραδείγματα ικανών αποδεδειγμένα προπονητών που απέτυχαν και προπονητών που μετά από μια επιτυχία χάθηκαν. Το σίγουρο είναι ότι όσο και καλός και αν είναι ένας προπονητής η διαδικασία της δημιουργίας μιας ομάδας είναι ένας δρόμος δύσκολος και περίπλοκος.  

Ο Alan Lambert πρόεδρος του The Basketball Highway σε ένα παλιό άρθρο του θεωρεί ότι για να χτιστεί μια ομάδα με σωστή χημεία, πρέπει πρώτα απ’ όλα, ο προπονητής να κατανοήσει τα βασικά στάδια στην ανάπτυξη μιας ομάδας.

Τα στάδια αυτά είναι:
• Το στάδιο της στελέχωσης της ομάδας.
• Το στάδιο της σύγκρουσης.
• Το στάδιο της διαμόρφωσης.
• Το στάδιο της μεγιστοποίησης της απόδοσης.  

Χωρίς πολλές λεπτομέρειες σε αυτά τα τέσσερα στάδια, ένας προπονητής στο πρώτο στάδιο επιλέγει το προσωπικό (παίκτες), μετά ακολουθεί το δεύτερο στάδιο που οι παίκτες με διαφορετικές επιδιώξεις, ανάγκες και ανασφάλειες, αρχίζουν να συνεργάζονται και να συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον.

Στο τρίτο στάδιο της διαμόρφωσης, η ομάδα αρχίζει να ξεκαθαρίζει τους κανόνες και τις αρχές της λειτουργίας της, και τελικά καταλήγει στο τέταρτο στάδιο, της μεγιστοποίησης της απόδοσης, που είναι και ο τελικός στόχος της κάθε ομάδας.  

Οι προπονητές σε όλα τα επίπεδα με την τεχνογνωσία και την εμπειρία τους έχουν αυτή την διαδικασία αποτυπωμένη μέσα στο μυαλό τους και την εμπλουτίζουν διαρκώς. Όπως ο παίκτης έχει μια αίσθηση, μια οπτική εικόνα κάθε φορά που επιχειρεί ένα σουτ. Το ίδιο και ο προπονητής ακολουθεί κάποια βήματα σαν τον σκηνοθέτη στην δημιουργία μιας ταινίας.  

Ο Ολυμπιακός  
Ας δούμε πως χτίστηκε, πως ξεκίνησε να χτίζεται ο Ολυμπιακός από τον Ivkovic στο ξεκίνημα της περιόδου και ποιες διαφοροποιήσεις έκανε στην πορεία. Με άλλα λόγια ποιές από τις αρχικές επιλογές του δούλεψαν και ποιες… δεν δούλεψαν και παρά πολύ.  

Pickandrolla  
Η ομάδα χτίστηκε για να παίξει την Φιλοσοφική Λίθο της επίθεσης (να η αλχημεία που λέγαμε) του ελληνικού μπάσκετ, το περίφημο pick and roll με την έννοια του σκρην του ψηλού στον παίκτη με την μπάλα. Γι' αυτόν τον σκοπό αποκτήθηκε καταρχήν ο Σπανούλης και δευτερευόντως ο Nesterovic.  

Το αρχικό πλάνο ήταν η μπάλα να είναι περισσότερο στα χέρια του Σπανούλη και Teodosic και λιγότερο στο τρίτο Point Guard της παρέας τον Παπαλουκά να έχει περισσότερες εκτελεστικά παρά δημιουργικά καθήκοντα! Αν σκεφτούμε ότι ο Παπαλουκάς είναι ένα Point Guard που βλέπει πρώτα την πάσα και μετά το σκοράρισμα (σαν τον Διαμαντίδη) ήταν εξαρχής ένα αμφιλεγόμενο στοίχημα που στην πορεία διαφοροποιήθηκε.  

Από την κανονική περίοδο στα παιχνίδια του Top 16 αυτό άλλαξε δραματικά με τον Παπαλουκά να ανεβάζει κατά πολύ την αναλογία των assists/FG και την ομάδα να λειτουργεί πολύ καλύτερα.  

Η συνεργασία Σπανούλη και Nesterovic δούλεψε από το ξεκίνημα, καθώς βοήθησε τον Σλοβένο να ενσωματωθεί γρήγορα στο παιχνίδι της ομάδας, και έδωσε στον διεθνή guard τον κυρίαρχο ρόλο που πάντα επιζητεί στις ομάδες που αγωνίζεται.  

Τα άσχημα μαντάτα ήρθαν από τον Teodosic που αν και διατήρησε μεγάλο μέσο όρο στις assists ανά παιχνίδι ειδικά σε θέση Shooting Guard είχε πολύ κακές επιλογές στα σουτ και τα ποσοστά του έπεσαν δραματικά. Όντας κακός αμυντικός άρχισε να αποτελεί μεγάλο πονοκέφαλο για τον προπονητή του, που δεν έπαιρνε βοήθειες από τον περυσινό MVP της Euroleague. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν έχει λυθεί για την ομάδα του Ολυμπιακού και θα δούμε αν θα του στοιχίσει ή όχι στο μέλλον.  

Τα Small Forward που ξεχάστηκαν και ξεθώριασαν  
Ένα άλλο πρόβλημα στην κανονική περίοδο της Euroleague αποτέλεσαν τα Forward του Ολυμπιακού που σαν παίκτες - ρόλου που είναι λόγω και του αγωνιστικού στυλ με το pick and roll εξαρτώνται αποκλειστικά από το παιχνίδι των Point Guards. Οι Σπανούλης - Teodosic στις διεισδύσεις όμως ψάχνουν περισσότερο τα centers κοντά στο καλάθι και πολύ λιγότερα τις λεγόμενες kick-out πάσες για περιφερειακά σουτ ή κινήσεις χωρίς την μπάλα.  

Ο νεαρός Παπανικολάου, στην θέση του Small Forward, ακόμα αναπτύσσεται σαν παίκτης και παρά τα ενθαρρυντικά σημάδια στο ξεκίνημα με κάποια καλά παιχνίδια έδειξε ότι δεν είναι ακόμα έτοιμος για το επίπεδο της ευρωπαϊκής λίγκας. Με την πάροδο του χρόνου οι αδυναμίες του φάνηκαν. Ο έτερος νεαρός ο Keselj μετά το καλό παγκόσμιο που έκανε δεν φάνηκε αντάξιος των προσδοκιών και έχει απογοητεύσει.

Ο προπονητής του έβλεπε στο πρόσωπο του έναν καλό σουτέρ για να αξιοποιήσει τις περιφερειακές πάσες που αναφέραμε προηγουμένως για να ανοίξει τις αντίπαλες άμυνες. Ακόμα περίμενε και από τους δύο να τρέξουν στο επιθετικό transition με την "αθλητικότητα" τους. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές δεν παίρνουν και πάσες στις γωνίες όπως επιτάσσει το σύστημα και βγαίνουν τελείως έξω από το παιχνίδι.  

Το καλό στην περίπτωση του Έλληνα forward είναι ότι προσπαθεί στην άμυνα και στα rebounds πράγμα που δεν συμβαίνει με τον Keselj τόσο σε προσωπική όσο και σε ομαδική άμυνα.  

Η λύση - συρρίκνωσα τα τριάρια  
Η λύση εδώ δόθηκε από τον Dusan Ivkovic με σχήματα με τρία PG, αλλά και την ενεργοποίηση του Jamon Gordon που αύξησε τον χρόνο του από 16 λεπτά την κανονική περίοδο σε 23 στο Top 16 με μια συνεισφορά 7 πόντων. Αμυντικά έδεσε περισσότερο την ομάδα πράγμα που το έκανε έτσι και αλλιώς και στην κανονική περίοδο. Έτσι το rotation στις τρεις θέσεις (PG/SG/SF) πλέον κυριαρχείται από τους Σπανούλη - Teodosic -  Παπαλουκά - Gordon, και… ολίγο από Παπανικολάου - Keselj σε συγκεκριμένους ρόλους.  

Ο τρίτος και καλύτερος  
Το ίδιο συνέβη και στα Power Forwards που είχαμε και σε αυτούς αλλαγές στο χρόνο συμμετοχής. Η αρχική επιλογή του Duda, ο Nielsen απέτυχε να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο που ομολογουμένως ποτέ δεν έχει κάνει στην ζωή του για να είμαστε επιεικείς με τον παίκτη. Ποτέ δεν υπήρξε το τεσσάρι σουτέρ που θα ανοίξει τις αντίπαλες άμυνες και προσπαθώντας να το κάνει η ομάδα έχανε και από την κακή απόδοση του αλλά και από το γεγονός ότι δεν βοηθούσε στο παιχνίδι του pick and roll.  

Καλύτερος σε αυτό τον ρόλο ο Μαυροκεφαλίδης αλλά και πάλι δεν πρόφερε αυτό που ήθελε ο Ivkovic, την εξωτερική απειλή που τελικά ήρθε με την παρουσία του Erceg σαν βασικό Power Forward, που ειδικά στο Top 16, εντυπωσίασε. Η ικανότητα του στο μακρινό σουτ, στην κίνηση χωρίς την μπάλα και το καλό μπασκετικό του I.Q έδωσαν ότι έλειπε από το παιχνίδι της ομάδας στην συγκεκριμένη θέση.  

Στην Τουρκία έδειξε καλά στοιχεία και στην άμυνα με κατά τεκμήριο δυνατότερους αντίπαλους πράγμα που δεν είχε φανεί προγενέστερα. Το ότι ήρθε σαν τρίτη λύση μάλλον τον βοήθησε τελικά γιατί τον αποφόρτισε από το άγχος αφού είδε ότι μπορεί να προσφέρει εκεί που δεν μπόρεσαν οι άλλοι δύο. Οπότε μπορεί και ο προπονητής τους εξαρχής να πίστευε ότι με την πάροδο του χρόνου θα αναπτυχθεί και θα προσφέρει στον ρόλο αυτό ή να μην εκτελούσε ανάλογα στις προπονήσεις στο ξεκίνημα.  

Twin Towers (Δίδυμοι Πύργοι)  
Στους Centers τα πράγματα ήταν και είναι εξαιρετικά για τον Ολυμπιακό με τους Μπουρούση και Nesterovic (επιλογή του Ivkovic) να αποτελούν από τα πλέον δυνατά δίδυμα ψηλών στη Ευρώπη.  

Η απόδοση του Μπουρούση και τα νούμερα του, σε πολλές κατηγορίες, ήταν και παραμένουν εξαιρετικά, παρότι δεν έχει μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Με καλό εξωτερικό σουτ και την μεγάλη ταχύτητα του σε σχέση τον του ύψος του αποτελεί πάντοτε στόχο των guards της ομάδας του. Ας μην ξεχνάμε ότι και οι τρεις PG’s τω κόκκινων είναι πολλοί καλοί στις πάσες σε κοντινή απόσταση (σερβιρίσματα) στους ψηλούς της ομάδας μέσα στην ρακέτα.

Στην άμυνα αποτελεί φόβητρο με τα κοψίματα του (εξαιρετική ταχύτητα αντίδρασης) αν και πολλές φορές ξεχνιέται. Τον χρόνο του περιορίζει η έλλειψη αξιόπιστης κίνηση κοντά στο καλάθι, αλλά και το ότι υστερεί στο παιχνίδι του pick and roll, σε σχέση με τον Nesterovic που κόβει εξαιρετικά στο καλάθι, τοποθετείται πανέξυπνα και τα τελειώματα του με hooks είναι άριστα.  

Αυτή ακριβώς η ικανότητα του Nesterovic στο pick and roll ειδικά με τον Σπανούλη αλλά και με τον Παπαλουκά τον καθιστά πολύτιμο. Το 68% που σουτάρει και το 76% στο Top 16 (37-49) είναι απίστευτο. Η παρουσία του Erceg στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να τον βοηθά ιδιαίτερα γιατί ο τρόπος παιχνιδιού της ομάδας απαιτεί την παρουσία ενός Power Forward που απειλεί από μακριά με το μακρινό περιφερειακό σουτ ή κινείται καλά μακριά από την μπάλα.

Όταν ο Ολυμπιακός παίζει με δίδυμους πύργους το σχήμα έχει και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Οι Μπουρούσης - Nesterovic μπορεί να παίξουν ταυτόχρονα με πραγματικά ενδιαφέρουσες προοπτικές αλλά και παγίδες.  

Το "λίφτινγκ" τον ομόρφυνε  
Γενικά σαν ομάδα ο Ολυμπιακός δείχνει συνεχή βελτίωση στην απόδοση του ειδικά εκτός έδρας που χώλαινε. Οι εκτός έδρας νίκες στο Top 16 αύξησαν την αυτοπεποίθηση της ομάδας και δείχνει να κυριαρχεί στους αντιπάλους του. Η βελτίωση ήρθε προφανώς μέσα από την καθημερινή δουλεία σε όλα τα επίπεδα και αφού ο προπονητής του δοκίμασε πρόσωπα και καταστάσεις για να καταλήξει στα σχήματα, το rotation και την αγωνιστική στρατηγική που ταιριάζει καλύτερα στην ομάδα.  

Αν λοιπόν εξετάσουμε την πορεία του Ολυμπιακού έως τώρα θα δούμε πως οι προσαρμογές του Ivkovic σε σχέση με τις αρχικές του επιλογές έδωσαν τις απαραίτητες λύσεις για να ανεβάσει κατά πολύ η ομάδα την συλλογική της αποτελεσματικότητα. Πράγμα που επιβεβαιώνει αυτό που έγραψα και στο προηγούμενο άρθρο για το οι ομάδες σαν ζωντανοί οργανισμοί, αλλάζουν προς το καλύτερο ή το χειρότερο, επανακάμπτουν, επηρεάζονται από καταστάσεις αγωνιστικές και μη.

Προπάντων θέλουν τον χρόνο τους για να ωριμάσουν σαν το καλό κρασί. Η παρουσία ενός επιτυχημένου προπονητή είναι μεγάλο πλεονέκτημα αλλά τις περισσότερες φορές θέλεις τον κατάλληλο προπονητή, στην κατάλληλη ομάδα την κατάλληλη στιγμή για να μεγαλουργήσεις.  

Βέβαια δεν έχει λύσει όλα τα προβλήματα που τον βασανίζουν ο Ολυμπιακός την φετινή περίοδο. Αυτά θα τα αναλύσουμε και στην παρουσίαση και επισκόπηση των ζευγαριών με τις δύο ελληνικές ομάδες κυρίως, αλλά και των άλλων δύο άλλων ζευγαριών.

Οι κυνηγοί του Χαμένου Τελικού

Του Τάκη Πανούλια
03/03/2011

Θα έχετε όλοι ακούσει την παροιμία "λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή;"… φαντάζομαι. Αντιστεκόμουν λυσσαλέα να μην γράψω και εγώ για το θέμα των ημερών και γίνω Μάρτης αλλά δεν το απέφυγα. Η αναβολή του τελικού βλέπετε μου προκάλεσε μια φαγούρα στα δάχτυλα και έτρεξα να τα "ξύσω" στο πληκτρολόγιο.  

Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας δεν θα γίνει την Κυριακή (6/3) και αφού οι κενές ημερομηνίες είναι ελάχιστες όπως λέει και το ρεπορτάζ μπορεί και να μην γίνει καθόλου! Στην ανακοίνωση της ΓΓΑ σαν αιτιολογία αναφέρονται λόγοι σωματικής ασφάλειας και προστασίας της περιουσίας των πολιτών!!! Και θα ψάξουν λέει διαθέσιμη ημερομηνία για την διεξαγωγή του. Δηλαδή για να το καταλάβω… τι θα αλλάξει σε λίγες ημέρες;  

Εφόσον πιστεύουν… οι αρμόδιοι ότι κάτι θα αλλάξει στο μέλλον, τότε γιατί κινδυνεύει η διεξαγωγή και των playoffs της Α1! Το είπε ο ίδιος ο ΓΓΑ. Εκτός και αν γίνει Μεγάλο Σάββατο ο τελικός... κατά το Γιάννη Ψαράκη Ευαγγέλιο.  

Και τι σημαίνει ότι η ημερομηνία διεξαγωγής του τελικού θα καθοριστεί, σύμφωνα με το Νόμο, από τη διοργανώτρια αρχή, όταν διασφαλιστούν όλοι οι όροι για την ασφαλή διεξαγωγή του αγώνα. Θα πάψουν οι αστυνομικοί να φυλάνε ποδοσφαιρικούς στόχους όπως μας είπε ο αντιπρόεδρος Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, σε σχέση με τη πρόσφατη δολοφονία των δύο αστυνομικών.  

Ο ΓΓΑ Παναγιώτης Μπιτσαξής μετά την ανακοίνωση για την οριστική αναβολή του τελικού είπε το εξής εκπληκτικό για τον αγώνα του βόλεϊ μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Θα δείτε ότι απόψε στο βόλεϊ όλα θα κυλήσουν ομαλά. Το βόλεϊ έδειξε το δρόμο. Δηλαδή αν τα παιχνίδια τα βλέπουν μόνο παιδάκια δεν θα έχουμε επεισόδια.  

Μα βρε άνθρωπε μου αν έχουμε επεισόδια και με θεατές τα παιδάκια χαθήκαμε. Να το κλείσετε το μαγαζί αν δω δωδεκάχρονα να πλακώνονται μεταξύ τους και να δέρνουν την αστυνομία σε αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϊ.  

Σωστά ο Ομπράντοβιτς είπε ότι πρέπει να έρθουν στο γήπεδο κανονικοί φίλαθλοι (υπάρχουν και αυτοί), και ο Σπανούλης ότι δεν καταλαβαίνει γιατί στο εξωτερικό καταφέρνουν να γίνονται οι αγώνες σε άριστες συνθήκες και εμείς δεν μπορούμε και δεν ξέρει τι φταίει.  

Ο Βασιλακόπουλος επανέλαβε ότι ο αγώνας έπρεπε να γίνει και να μην υποχωρήσουμε στην οργανωμένη βία και την αλητεία. Είπε και άλλα πολλά όπως ότι ο αθλητισμός δεν παράγει βία. Είναι κοινωνικό φαινόμενο (μπα και ο αθλητισμός τι είναι!!!).  

Έχουμε έναν κοινωνικό χουλιγκανισμό (υπάρχει και ακοινώνητος δηλαδή;). Να παρθούν τα σωστά μέτρα και οι σωστές αποφάσεις την ώρα που πρέπει. Να ανασταλεί άμεσα η λειτουργία των συνδέσμων οργανωμένων οπαδών. Να στρατευτούμε και να συγκρουστούμε. Είπε…  

Α, είχαμε και τις γνώμες, παρεμβάσεις του στρατού όλων εκείνων των σχετικών και ασχέτων για την λύση του προβλήματος. Copy paste από άλλες περιπτώσεις βίας στον αθλητισμό στην χώρα. Πραγματικό dejavu.  

Τα περισσότερα ασπιρίνες σε μια μορφή καρκίνου τόσο… επιθετικού όσο ο χουλιγκανισμός. Για να το καταπολεμήσεις το φαινόμενο όμως θα πρέπει πρώτα να το κατανοήσεις και στην συνέχεια να επέμβεις αποτελεσματικά αν και εφόσον έχεις την βούληση να το κάνεις. Το φαινόμενο δεν είναι δική μας πατέντα και άκμασε και αλλού, αλλά το αντιμετώπισαν.  

Σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να κάνουν έρευνες και μελέτες ειδικευμένοι επιστήμονες. Κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι μελέτησαν το φαινόμενο και το κατανόησαν. Γιατί κάθε εποχή και χώρα έχει και τις ιδιαιτερότητες της και αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί.  

Επομένως και οι τρόποι αντιμετώπισης πρέπει να είναι προσαρμοσμένοι στις χώρες που εφαρμόζονται τα μέτρα γιατί υπάρχει διαφορά στην συμπεριφορά της βίας αλλά και τους παράγοντες που την προκαλούν.  

Η βία σε αθλητικούς αγώνες στην Σκωτία έχει κοινωνικό-θρησκευτικό χαρακτήρα, στην Ισπανία γλωσσολογικό και εθνικιστικό χαρακτήρα, στην Ιταλία διαφορές μεταξύ βορρά και νότου. Στην Ελλάδα τι χαρακτήρα έχει; Παρά το γεγονός ότι οι εθνικές ιδιομορφίες που αντανακλούν ιστορικά, κοινωνικά, πολιτικά, και πολιτιστικά χαρακτηριστικά υπάρχουν και ομοιότητες.  

Ταυτόχρονα το έγκλημα δεν γίνεται να καταπολεμηθεί χωρίς ποινές. Μάλιστα κύριοι ποινές (έγκλημα και τιμωρία)… το ξεστόμισα και ησύχασα. Η εγκληματική συμπεριφορά που είναι παραβίαση των κανόνων και των συναισθημάτων φιλαλληλίας σε μια κοινωνία επισύρει ποινές. Αν δεν υπάρξει ποινή υπάρχει έξαρση της βίας εξαιτίας της ατιμωρησίας. Μην με πυροβολείτε εγώ απλά είμαι ο αγγελιοφόρος. Δεν το λέω εγώ αλλά οι ειδικοί. Πυρ ομαδόν σε αυτούς.  

Στην Αγγλία και σε άλλες χώρες νομίζετε ότι δεν εφάρμοσαν απαγόρευση εισόδου σε αγωνιστικούς χώρους, απαγόρευση μετακινήσεων, υποχρεωτική μετάβαση σε αστυνομικό τμήμα σε τακτά χρονικά διαστήματα, επιτηρήσεις, φυλακίσεις, ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης σε γήπεδα και ηλεκτρονικό φακέλωμα.  

Όλα αυτά σε άτομα που είχαν παραβατική συμπεριφορά σε αγωνιστικούς χώρους σε αθλητικές εκδηλώσεις. Με την συνεργασία των τοπικών αστυνομικών τμημάτων, πιο κεντρικών υπηρεσιών αλλά και πολλές φορές από ειδικές υπηρεσίες αντιμετώπισης του χουλιγκανισμού όπως για παράδειγμα στην Ελβετία (Swiss Central Office on Hooliganism - COH).  

Δημιούργησαν ηλεκτρονικά συστήματα πληροφοριών (π.χ. το HOOGAN πάλι στην Ελβετία) που αποθηκεύουν δεδομένα για άτομα με εγκληματικές πράξεις σε γήπεδα που είναι προσβάσιμα σε εθνικό επίπεδο στην αστυνομία, τις άλλες δυνάμεις καταστολής, αλλά και τους ανθρώπους ασφαλείας που είναι υπεύθυνοι για την φύλαξη των αθλητικών χώρων.  

Ταυτόχρονα οι αθλητικές ομοσπονδίες και τα σωματεία πήραν και αυτά μέτρα από την πλευρά τους εναντίον των ταραχοποιών. Μέτρα όπως ο εκσυγχρονισμός των γηπέδων, η απαγόρευση εισόδου, η αστυνόμευση των αγωνιστικών χώρων από ιδιωτικούς φρουρούς από μέρους των ομάδων, το κλειστό σύστημα τηλεόρασης, οι ασύρματοι, οι κάμερες και το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Όλα αυτά βοηθάνε πάρα πολύ στον έλεγχο του πλήθους.  

Σε παράλληλη δράση πρέπει να υπάρχουν και πλάνα και πρωτοβουλίες για προληπτικά μέτρα για να εμποδίσουν την βία στους αθλητικούς χώρους. Για αντιμετώπιση του φαινομένου σε προσωπικό επίπεδο.  

Για όλα αυτά απαιτήθηκαν κάποιες νομοθετικές ρυθμίσεις που πέρασαν από τα κοινοβούλια των χωρών για να πάρουν σάρκα και οστά τα μέτρα τους.

Κάναμε τίποτα από όλα αυτά και δεν το είδα εγώ όλα αυτά τα χρόνια; Τι είπατε; Τα έχετε ακούσει όλα αυτά; Ρώτησα αν έγιναν και όχι αν αναγγέλθηκε ότι θα γίνουν. Από αναγγελίες, μεγάλα λόγια, μαχαίρια στο κόκαλο, κραυγές αγανάκτησης και τηλε-διαφήμιση χορτάσαμε κύριοι. ΕΡΓΑ ΘΕΛΟΥΜΕ.  

Εμείς οι προπονητές λέμε ακόμα και ένα μέτριο πλάνο είναι καλύτερο από την έλλειψη πλάνου.  

Καταστρώστε ένα εθνικό πλάνο αντιμετώπισης του φαινομένου και εφαρμόστε το όσοι είστε ειδικοί και αρμόδιοι. Οι υπόλοιποι αδειάστε μας την γωνία. Οι ανίκανοι, οι δειλοί και τα λαμόγια στο σπίτι τους. Δεν μπορούμε άλλο κάρβουνο, όχι άλλο κάρβουνο. Δεν γίνεται να παρακαλάμε για το αυτονόητο. Να πάμε να δούμε έναν αγώνα μπάσκετ ή οποιουδήποτε αθλήματος ως φυσιολογικοί άνθρωποι. Να γίνουμε οι κυνηγοί του χαμένου τελικού.  

Α, και πρέπει να βρεθεί και κάποιος να ηγηθεί αυτού του πλάνου… κανένας Θάτσερ (Thatcher); Να φτιάξει τουλάχιστον την σκεπή…

Επίθεση με το εσωτερικό χέρι

Επίθεση με το εσωτερικό χέρι

Του Τάκη Πανούλια

Πολλές φορές ως προπονητές "ουρλιάζουμε" στην κυριολεξία στους παίκτες μας για μερικά πράγματα που κάνουν μέσα στο γήπεδο, χωρίς να έχουμε καν εξετάσει σε βάθος, αν αυτό για το οποίο τους φωνάζουμε είναι σωστό! Πολλά πράγματα που τόσα χρόνια τα θεωρούμε θέσφατα στην προπονητική καλό είναι να τα επανεξετάσουμε.   

Σε ένα πολύ ωραίο άρθρο του και ξεκινώντας την παρατήρηση του από ένα άλλο άθλημα το ποδόσφαιρο ο Brian McCormick έκανε μια ανάλυση του να παίζει κανείς με το εσωτερικό πόδι. Θα έχετε παρατηρήσει ότι πολλοί προπονητές ποδοσφαίρου τοποθετούν στα άκρα τους παίκτες τους με το αντίθετο πόδι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του Van Gaal της Bayern Munich με τους Ribery και  Roben. Αυτό επιτρέπει στους παίκτες να έχουν τα ισχία τους στραμμένα περισσότερο προς το τέρμα σε αντίθεση με το αν επιτίθεντο με το εξωτερικό πόδι και τους δίνει περισσότερες επιλογές.

Το ίδιο ισχύει και στο μπάσκετ σε καταστάσεις fastbreak (coast to coast). Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δεν πρέπει να αναπτύσσουμε στους αθλητές την ντρίπλα και με τα δύο χέρια ούτε ότι κάθε περίπτωση είναι κατάλληλη για επίθεση με το εσωτερικό χέρι (παρουσία αντιπάλου).  

Απλά σε περιπτώσεις transition που ο παίκτης τρέχει μόνος του χωρίς άμυνα και θέλει να επιτεθεί στο αντίπαλο καλάθι ενώ υπάρχει αμυνόμενος η χρήση του εσωτερικού χεριού του δίνει περισσότερες επιλογές. Με το εξωτερικό χέρι η κατεύθυνση του σώματος (ισχία) είναι έστω και λίγο μακριά από το καλάθι. Επομένως είναι δύσκολο να επιτεθεί και από τις δύο πλευρές σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση. Έτσι ο αμυντικός δεν μπορεί απλά να οδηγήσει προς την εξωτερική πλευρά παίρνοντας θέση με τα ισχία του προς την πλάγια γραμμή.

Σε περίπτωση ντρίπλας με το εσωτερικό χέρι πρέπει να περιμένει την δράση του επιθετικού. Πρέπει να αποφασίσει αν θα το παίξει πρόσωπο, στον εσωτερικό ή τον εξωτερικό ώμο και αυτό τον κάνει ευάλωτο.

Μια άλλη περίπτωση που με έκανε να το ψάξω περισσότερο είναι η κατάσταση 2 εναντίον 1 όπου διδάσκω, όπως και πολλοί προπονητές,  στους παίκτες μου να χρησιμοποιούν το εσωτερικό χέρι καθώς η πάσα είναι πιο εύκολη ακόμα και με το ένα χέρι. Εδώ ο παίκτης μπορεί επίσης να κάνει και προσποίηση πάσας και το λεγόμενο Euro-Step δηλαδή τελείωμα με το εσωτερικό χέρι.

Στο παρακάτω βίντεο ο Russell Westbrook επιτίθεται με το εσωτερικό του χέρι εκτελώντας κίνηση μέσα-έξω (in-n-out move) για να τελειώσει τη φάση με ένα εκπληκτικό κάρφωμα.

Το ανοιχτό γήπεδο…

Του Τάκη Πανούλια
17/09/2010

Το ανοιχτό γήπεδο και το πάνω κάτω…
Πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία για το περίφημο ανοιχτό γήπεδο. Μην πάει το μυαλό σας σε κανένα από τα κλασικά ανοιχτά αθηναϊκά γήπεδα. Το ανοιχτό γήπεδο είναι φράση του συρμού και απλά σημαίνει το παιχνίδι της γρήγορης μεταφοράς της μπάλας στο αντίπαλο καλάθι μετά από ριμπάουντ ή κλέψιμο και πολύ σπάνια πλέον από καλάθι.

Για τρεις περιόδους που έπαιξε ο Josh Childress στον Ολυμπιακό σε κάθε παιχνίδι έπρεπε κάποιος να μας πληροφορήσει στο πόσο καλός είναι στο ανοιχτό γήπεδο!!!  

Δηλαδή πλήρωνε η ομάδα ένα τσουβάλι χρήματα για να είναι καλός στο να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, να του πετάει κάποιος την μπάλα και να καρφώνει θεαματικά με το πράγματι μεγάλο άλμα του. Δεν κατηγορώ τον παίκτη, γιατί προς τιμή του και προσπαθούσε στην άμυνα και προσπάθησε να βελτιωθεί στο σουτ και άλλα σημεία του παιχνιδιού του. Αλλά η αλήθεια είναι ότι υστερούσε στο παιχνίδι στο μισό γήπεδο σε πολλούς τομείς.

Η καλύτερη ομάδα κέρδισε

Του Τάκη Πανούλια

13/09/2010

Κλείνοντας το χθεσινό μου κομμάτι αναρωτήθηκα αν οι Τούρκοι θα είχαν αρκετή βενζίνη στο ρεζερβουάρ τους για τον τελικό. Θεωρούσα πως δεν θα είχαν, και τελικά αυτό συνέβη. Η μια ομάδα έφθασε στα τελευταία μέτρα του τερματισμού ακμαιότατη (ΗΠΑ) και η άλλη ασθμαίνοντας. Τελικά η λεγόμενη B - Team δεν είχε αντίπαλο σε αυτό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Οι δύο αντίπαλοι έχοντας παίξει τόσα παιχνίδια δεν είχαν να κρύψουν πολλά ο ένας από τον άλλο, ειδικά μετά τους 16 όπου τα παιχνίδια ήταν ζωής και θανάτου και δεν μπορείς να κρυφτείς. Ο coach Tanjevic μας είχε ξεδιπλώσει στο παρκέ το zone press και τις ζώνες του είτε 2-1-2 είτε 1-3-1 match up. Η κίνηση με το shuffle screen και μετά το screen στο screener, το διπλό pick με το Hedo (Turkoglou) σε ρόλο point forward όλα σε κοινή θέα. Το ίδιο και οι Αμερικάνοι. Πιεστική άμυνα, εκρηκτικός και αποτελεσματικός αιφνιδιασμός, πολλά isolations.

Από την έναρξη αυτού του Παγκόσμιου είχα επισημάνει ότι κανείς δεν έχει τύχη με τους αμερικανούς σε περίπτωση που προσπαθήσει να παίξει up tempo basketball. Αθλητικά είναι σίγουρα ανώτεροι αλλά δεν θα πρέπει να μένουμε μόνο στα αθλητικά τους προσόντα. Αλλά κυρίως στην νοοτροπία που έχουν όταν παίζουν μπάσκετ. Για αυτούς καμιά φάση δεν είναι χαμένη ώστε να μην την διεκδικήσουν. Πιέζουν, διεκδικούν, αλλοιώνουν πάσες και σουτ, ακολουθούν από πίσω για κλέψιμο, φλοτάρουν, βουτάνε στο παρκέ για την λεγόμενη loose (αδέσποτη) ball. Εντάξει έχουν τα προσόντα για να το κάνουν αλλά αυτό έρχεται γιατί έχουν συνηθίσει να το κάνουν και… έξις δευτέρα φύσις.

Μια άμυνα του Gordon στο πρώτο ημίχρονο πάνω στον δύστυχο Guler θα πρέπει να απαγορευθεί σαν παράνομη και καταχρηστική με σοβαρές συνέπειες για την υγεία του πιεζόμενου!!!

Για τον διαφαινόμενο από καιρό MVP Kevin Durant πλέον τα σχόλια περιττεύουν. Γίναμε όλοι μάρτυρες ενός παγκόσμιου αστέρα που δεν είναι μόνο αθλητικά υπέρτερος αλλά και με άριστα βασικά και εκπληκτική αίσθηση του παιχνιδιού. Υγεία να έχει το παλικάρι και θα γίνει από τους κορυφαίους που έπαιξαν το άθλημα. Ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης σε αυτή την ομάδα μόλις στα εικοσιένα του.

Μεγάλη και η συνεισφορά του Lamar Odom που με 15 πόντους με 6/8 δίποντα, 1/1 τρίποντα και 11 ριμπάουντ για ένα μεγαλοπρεπές double - double απέναντι στους θηριώδης αντιπάλους του. Νομίζω ότι έδωσε εμφατικά την απάντηση στο ρητορικό ερώτημα για το αν ήταν η ομάδα του Mike Krzyzewski πολύ "μικρή". Εντυπωσιακός και μάλιστα παίζοντας και point στα δύο τελευταία παιχνίδια ο Westbrook, βοηθώντας τον Derrick Rose. Εκρηκτικός με μεγάλη έφεση στα επιθετικά, καλά τελειώματα και pull up jumpers.

Οι Τούρκοι στον αντίποδα τα περίμεναν όλα από τον Turkoglu που με 16 πόντους πολύ καλά ποσοστά και ριμπάουντ προσπάθησε να παίξει και για τον Ilyasova που όπως και χθες δεν βοήθησε παρά μόνο στα ριμπάουντ. Οι υπόλοιποι προσπάθησαν αλλά κανένας δεν ήταν σε ιδιαίτερα καλό βράδυ. Κυρίως λόγω της τρομακτικής άμυνας που παίζει αυτή η team USA για να αποδίδουμε και την πραγματικότητα. Τέλος η Λιθουανία τελείωσε με νίκη απέναντι στου Σέρβους, κατακτώντας το χάλκινο, κάνοντας πραγματικά υπέρβαση γιατί και απουσίες είχαν αλλά και κανείς δεν τους περίμενε για τόσο ψηλά. Οι Σέρβοι… που έμειναν στο χθεσινό παιχνίδι. Θα μιλήσουμε πολύ περισσότερο στην συνέχεα για το Παγκόσμιο και τα παρεπόμενα του. Υπάρχουν πολλά θέματα για ανάλυση που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η καλύτερη ομάδα κέρδισε.

Τί σχεδίασε και τί πέτυχε

Του Τάκη Πανούλια
29/08/2010

Τί σχεδίασε… Ο Bob Donewald Jr αποφάσισε η ομάδα του να ζήσει και να πεθάνει με την κλειστή άμυνα ζώνης. Γιατί, μια άμυνα χώρου μπορεί να είναι πιεστική και σε αυτή την περίπτωση είναι πολύ διαφορετικά τα δεδομένα. Τα έβαλε κάτω και αποφάσισε. Αφού είναι καλύτερη ομάδα η Ελλάδα, θα παίξω κλεφτοπόλεμο. Θα παίξω άμυνα χώρου, κλειστά μάλιστα, δίνοντας αμαρκάριστα σουτ τριών πόντων σε όλους ανεξαρτήτως του παίκτες της ελληνικής ομάδας. Επιχειρώντας να μπούμε στο μυαλό του προπονητή της ομάδας της Κίνας, με αυτή την άμυνα προσπάθησε να πετύχει τα εξής...Διαβάστε το πλήρες άρθρο στο basketblog.gr....

http://www.basketblog.gr/Pages/ViewContent.aspx?l=1&e=i&p=3&i=54862&t=1&c=100124&w=0&m=1

Είναι δύσκολο εγχείρημα

Του Τάκη Πανούλια

27/08/2010

Σε καμιά περίπτωση δεν είναι καλό στη ζωή και στο μπάσκετ να λες… "εγώ σου τα έλεγα". Ως προπονητής και ως άνθρωπος δεν μου αρέσει αυτού του είδους η συμπεριφορά. Ακόμα και αν αποδειχθεί σωστό κάτι που το έχω πει εκ των προτέρων. Ειδικά αν το αποτέλεσμα είναι άσχημο. Η… δικαίωση σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι κάτι που το ευχαριστιέσαι. Πόσο δε μάλλον, αφού δεν είχαμε δηλώσει ότι η ομάδα μας θα χάσει από την Εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Απλά είχαμε αναρωτηθεί αν θα μπορέσουμε να παίξουμε με το νέο στυλ παιχνιδιού εναντίον ομάδων όπως οι ΗΠΑ και η Ισπανία και κάποιες άλλες ακόμα....Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο basketblog.gr....

http://www.basketblog.gr/Pages/ViewContent.aspx?l=1&e=i&p=3&i=54767&t=1&c=100124&w=0&m=1

Φάκελος Εθνική Νο 3

Του Τάκη Πανούλια

25/08/2010

Συμπερασματικά η Εθνική μας ομάδα προσπαθεί να παίξει ένα στυλ παιχνιδιού που δεν είναι και το πιο διαδεδομένο στο ελληνικό πρωτάθλημα που παίζει η πλειοψηφία των παικτών μας. Με κυριότερο την έλλειψη ταχύτητας στην κίνηση και την εκτέλεση. Στην δύσκολη στιγμή θα υπερισχύσει η σκέψη του νέου τρόπου παιχνιδιού του Καζλάουσκας ή θα βγουν στην επιφάνεια οι συνήθειες των παικτών μας από τις ομάδες τους. Αυτό είναι το στοίχημα. Περισσότερα στο παρακάτω link....

http://www.basketblog.gr/Pages/ViewContent.aspx?l=1&e=i&p=3&i=54621&t=1&c=100124&w=0&m=1

Φάκελος Εθνική Νο2

Του Τάκη Πανούλια

24/08/2010

Η πραγματικότητα... Οι ομάδες που αντιμετωπίσαμε ήταν άλλες αδύναμες, άλλες ταξίδεψαν ανήμερα του αγώνα (Καναδάς) και όλες τις αντιμετωπίσαμε με Έλληνες διαιτητές. Και μερικά σφυρίγματα να πάρεις σε φιλικά στην περίοδο προετοιμασίας, που υπάρχει έντονος εκνευρισμός, μπορούν να διαλύσουν μια ομάδα. Και επειδή πολλοί νομίζουν ότι οι δικοί μας διαιτητές το κάνουν αυτό, ας διαβάσουν τι έγινε στον αγώνα Ισπανίας - Βραζιλίας. Επίσης, πολλές ομάδες κρύβουν πράγματα από την επιθετική και αμυντική τους τακτική, ή θέλοντας οι προπονητές να βγάλουν κάποια τελευταία συμπεράσματα κάνουν πειραματισμούς....Περισσότερα στο link...

http://www.basketblog.gr/Pages/ViewContent.aspx?l=1&e=i&p=3&i=54567&t=1&c=100124&w=0&m=1

Αντίο...

Το κλείσιμο της 2ης περιόδου του 2ου Triple Crown Basketball Camp έγινε με την ομιλία του Τεχνικού Διευθυντή Τάκη Πανούλια και ήταν συμβολική καθώς σήμανε το τέλος της συνεργασίας του με την ακαδημία μετά από δύο άκρως πετυχημένες χρονιές και για τς δύο πλευρές. Δύο χρονιές στις οποίες η ακαδημία Triple Crown καθιερώθηκε ως μια κορυφαία ακαδημία στο χώρο του ελληνικού μπάσκετ με το πρωτοποριακό της πρόγραμμα διδασκαλίας του αθλήματος, την συμμετοχή σε τουρνουά με πολύ αξιόλογη παρουσία, την διοργάνωση σεμιναρίων και δύο καλοκαιρινών camp με εξαιρετική επιτυχία. Ήταν δύο εξαιρετικά χρόνια για όλους ιδρυτές, τεχνικό επιτελείο, γονείς και αθλητές. Ο πρώην πλέον τεχνικός διευθυντής και προπονητής των τμημάτων Juniors και Cadets εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς τους ιδρυτές της ακαδημίας (Αλβέρτη - Ρεντζιά - Παπανικολάου) που του έδωσαν την δυνατότητα να ηγηθεί της δύσκολης αυτής προσπάθειας, το τεχνικό και επιστημονικό επιτελείο και κυρίως τα παιδιά της ακαδημίας που αν και μικρά έκαναν σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστια βήματα...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο ρόλος του προπονητή
Του Χρήστου Χατζησάββα*11/06/2010 (16:20)

Όλοι οι αθλητές ανεξαιρέτου ηλικίας συμπεριφέρονται σαν παιδιά. Γι αυτό το λόγο ο προπονητής θα πρέπει να τους εμπνέει και να αποδίδει δικαιοσύνη, όπως εξήγησε στους σπουδαστές του τμήματος αθλητικής δημοσιογραφίας του ΙΕΚ Δομή ο Τάκης Πανούλιας, ο οποίος εδώ και 26 χρόνια ασχολείται με την προπονητική και ειδικότερα με τις μικρότερες ηλικίες. Επί σειρά ετών ήταν προπονητής της γυναικείας ομάδας της Γλυφάδας και για μια δεκαετία υπεύθυνος των υποδομών του Ολυμπιακού, αφού σταμάτησε την αθλητική του καριέρα σε ηλικία 29 ετών (Γ’ Εθνική). Πριν δύο χρόνια, οι Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ευθύμης Ρεντζιάς και Δημήτρης Παπανικολάου, δημιούργησαν τις ακαδημίες TRIPLE CROWN, προκειμένου να δώσουν την ευκαιρία στα μικρά παιδιά να γνωρίσουν τα μυστικά της "πορτοκαλί μπάλας". Ο πολύπειρος Τάκης Πανούλιας, επιλέχθηκε ως ο πλέον κατάλληλος για να παιδαγωγήσει και να τους δώσει την κατάλληλη ώθηση.Μιλώντας, λοιπόν, στους σπουδαστές του τμήματος αθλητικής δημοσιογραφίας του ΙΕΚ Δομή αναφέρθηκε στο πως θα πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα, στο ρόλο του προπονητή, για την αναγκαιότητα του εσωτερικού κανονισμού σε μια ομάδα, ενώ δεν δίστασε να κατακρίνει και τους προέδρους των ελληνικών ομάδων.Για τον ρόλο του προπονητή, o Τάκης Πανούλιας υποστήριξε ότι "θα πρέπει να εμπνέει στους παίκτες του, να τους βοηθάει να έχουν αυτοπειθαρχία, να είναι ισορροπιστής και να αποδίδει δικαιοσύνη. Ο εσωτερικός κανονισμός είναι απαραίτητος μόνο για να καλύπτει την ομάδα" είπε για να προσθέσει... "Όταν μιλάμε για πειθαρχικό παράπτωμα, θα πρέπει να παραπέμψεις τον παίκτη στην διοίκηση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο μεγάλος δάσκαλος του αμερικανικού κολεγιακού μπάσκετ, Μάικ Σιζέφσκι είχε πει ότι οι πολλοί κανόνες εμποδίζουν την ηγετικότητα".Στον τομέα της μεταδοτικότητας, πιστεύει ότι ένας προπονητής μπορεί να διδάξει σύστημα αλλά όχι αυτοματισμό. Όσον αφορά τη διατροφή των παικτών, ανέφερε ότι κάποιοι προπονητές δίνουν έμφαση στο φαγητό της ομάδας την παραμονή ή ανήμερα του αγώνα, ενώ θα έπρεπε να ελέγχουν το εβδομαδιαίο πρόγραμμα διατροφής των παικτών τους. Τέλος, καυτηρίασε και το γεγονός ότι δεν υπάρχει ισχυρό σωματείο Ελλήνων προπονητών που να διασφαλίζει το κατώτατο όριο μισθολογικά. Για το θέμα αυτό ο Τάκης Πανούλιας δήλωσε κατηγορηματικά: "Το κασέ ενός προπονητή παίζει σπουδαίο ρόλο. Εάν ο προπονητής παίρνει ένα ποσό και ο παίκτης παίρνει τα τριπλάσια χρήματα, τότε υπάρχει πρόβλημα, διότι δεν μπορεί να κουμαντάρει την ομάδα. Στην Α2 οι προπονητές παίρνουν λιγότερα από τους αθλητές τους. Ο βοηθός προπονητή αμείβεται με το 1/3 που παίρνει ο πρώτος. Για να λειτουργήσει σωστά η ομάδα θα πρέπει οι παίκτες να σέβονται το προπονητικό επιτελείο. Το επάγγελμα του προπονητή φθίνει όταν εκείνος δεν αμείβεται καλά" και συνέχισε:"Ο εκάστοτε προπονητής θα πρέπει να ξέρει τα στοιχεία της ομάδας που πρόκειται να αναλάβει και να "ζυγίζει" όλες τις παραμέτρους πριν πάρει την τελική του απόφαση. Υπάρχουν πρόεδροι ομάδων που πληρώνουν τους τέσσερις πρώτους μήνες και μετά ξεχνάνε τις υποχρεώσεις τους". Λόγω έλλειψης χρόνου, ο έμπειρος προπονητής δεν πρόλαβε να αναλύσει τους όρους camp και personal training, εντούτοις επιφυλάχθηκε για μελλοντική συνάντηση με τους φοιτητές του ΙΕΚ Δομή.

* Ο Χρήστος Χατζησάββας είναι σπουδαστής του τμήματος αθλητικής δημοσιογραφίας στο ΙΕΚ Δομή