Έκανε ΣΕΦ-τέ

Του Τάκη Πανούλια
27/05/2011

Το τέταρτο παιχνίδι μεταξύ των δύο γιγάντων του ελληνικού μπάσκετ ήταν σε γενικές γραμμές παρόμοιο με τα τρία προηγούμενα. Αυτή την φορά όμως κέρδισε στις λεπτομέρειες ο Παναθηναϊκός και έκανε σεφτέ στις νίκες απέναντι στους "κόκκινους" για φέτος.

Σε όλα τα παιχνίδια στην φετινή περίοδο βλέπουμε τους δύο μονομάχους να χορεύουν σφιχταγκαλιασμένοι ένα ιδιότυπο και παθιασμένο ταγκό. Μάλλον Argentine Tango που έχει πολύ κοντινό αγκάλιασμα στήθος με στήθος, ακολουθώντας ο ένας τα βήματα του άλλου αλλά ταυτόχρονα προσπαθώντας να επιβληθεί ο ένας στον άλλο.  

Βέβαια όσο περνάει η ώρα το παιχνίδι μετατρέπεται περισσότερο σε σκυλοκαβγά με καμιά από τις δύο ομάδες να μην κάνει πίσω ούτε πόντο. Μάχες σώμα με σώμα, διεκδικήσεις, προσωπικές μονομαχίες, ένταση.  

Απόδειξη για όλα αυτά είναι οι μικρές διαφορές πόντων στις οποίες κρίνονται τα παιχνίδια. Αλλά και οι ελάχιστες και για σύντομο χρονικό διάστημα διαφορές που πολύ σπάνια παίρνει η μια από τις δύο ομάδες.  

Οι δύο ομάδες όποτε συναντήθηκαν εφέτος καλούνται να λύσουν περίπου τα ίδια προβλήματα.  

Ο Παναθηναϊκός  
 

Στην επίθεση  

• Να βρει λύσεις στον τρόπο αντιμετώπισης του pick and roll από τον Ολυμπιακό με αλλαγή. Το pick and roll μεταξύ 1 και 5 που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πράσινης επίθεσης.

• Να βάλει μέσα στο παιχνίδι τους άλλους τρεις παίκτες εκτός pick and roll είτε με το μακρινό σουτ είτε με κίνηση μακριά από την μπάλα. • Να βρει αλλά και να εκμεταλλευτεί πλέον τα κατάλληλα ποσταρίσματα για να έχει εναλλακτικό τρόπο επίθεσης.  

Στην άμυνα  

• Να περιορίσει τα επιθετικά ριμπάουντ του αντιπάλου περιορίζοντας τις δεύτερες ευκαιρίες.

• Να μην δεχθεί πόντους σε πρώτο ή δεύτερο χρόνο στο επιθετικό transition του Ολυμπιακού μετά από κακές δικές του επιθέσεις και λάθος πάσες.

• Να έχει πιο ξεκάθαρες ιδέες και συγχρονισμό στο αντίστοιχο pick and roll των πειραιωτών.

• Να πιέσει μέχρι σκασμού τον Teodosic για να τον "τρελάνει" και να τον εξωθήσει σε επιθέσεις αυτοκτονίας.  

Ο Ολυμπιακός  
 

Στην επίθεση 

 
• Να βρει τον X-FACTOR που θα πληγώσει τον Παναθηναϊκό με το μακρινό σουτ στις λίγες ομολογουμένως kick out πάσες (πάσες προς τα έξω μετά από διείσδυση προς το καλάθι) των παικτών που θα πάρουν τα σκριν επάνω στην μπάλα. Οι "πράσινοι" άλλωστε δίνουν σε αρκετούς "ερυθρόλευκους" το περιφερειακό σουτ.

• Να τρέξει στο επιθετικό transition όσο μπορεί για να πετύχει εύκολους πόντους όπως θέλει ο προπονητής του.

• Να αντιμετωπίσει τις άμυνες ζώνης προσαρμογής και τις εναλλαγές στις άμυνες του Obradovic.  

Στην άμυνα  

• Να παίξει το γνωστό 2 vs 2 game στην αντιμετώπιση του pick and roll αλλά περιορίζοντας τον χώρο δράσης των δύο παικτών της επίθεσης. Με σωστές και μεγάλες αποστάσεις (μεγαλύτερος χώρος) η αντιμετώπιση δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Απλά πράγματα, βασιζόμενα στην θεωρία του ευμετάβλητου χώρου.

• Να μην δώσει κανένα σουτ στον Φώτση και τους primary shooters των "πρασίνων" από τις kick out πάσες που αναλύσαμε παραπάνω. Αντίθετα δίνουν απλόχερα το σουτ στον Καλάθη και Tepic.

• Να κάνει τον Διαμαντιδη σκόρερ από την διείσδυση κυρίως επάνω σε ψηλό και όχι δημιουργό.  

Τι προέκυψε 

 
• Η ευστοχία στα δίποντα του Παναθηναϊκού, και η διαφορά από τον αντίπαλο του, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας καθώς πολλές επιθέσεις ήταν από κάτω από το καλάθι οπότε το εκεί το άγχος παίζει τον λιγότερο ρόλο. Το είπε άλλωστε και ο Ivkovic για το πολύ χαμηλό ποσοστό στα δίποντα και τα πολλά εύκολα καλάθια.  

• Ο X-FACTOR αυτή την φορά δεν βρέθηκε για τους "ερυθρόλευκους" αφού οι Παπανικολάου, Keselj, Halperin, Erceg και Πρίντεζης ήταν NON-FACTORS και ο Μαυροκεφαλίδης δεν ήταν αποφασιστικός όπως στο προηγούμενο παιχνίδι. Όλοι είχαν ελεύθερο το σουτ αλλά κανείς δεν είχε την αυτοκυριαρχία να το πετύχει.  

• Συνέπεια του προηγούμενου ήταν η ελαχιστοποίηση των αμυντικών περιστροφών αλλά και η συμφόρηση στη ρακέτα των πρασίνων με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διάδρομοι για διεισδύσεις, χώρος για επιθετικά ριμπάουντ ή ποσταρίσματα.  

Διαμαντίδης και Maric   

Θα είναι άδικο να μην αναφερθούμε στον Διαμαντίδη που έκανε για πολλοστή φορά φέτος εκπληκτικό παιχνίδι. Είχε 21 πόντους, 9 ασίστ (παραλίγο double-double σε τόσο κρίσιμο παιχνίδι), 5 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και τη μεγαλύτερη αξιολόγηση με 30. Το κυριότερο πέτυχε μερικά δύσκολα και τρομερής έμπνευσης καλάθια του απέναντι στο 1 vs 1 με τον Μπουρούση που δείχνουν πόσο προοδεύει καθημερινά στο παιχνίδι. Αυτή την φορά μεγάλωσε τις αποστάσεις και ανάγκασε τον Μπουρούση να παίξει άμυνα σε μεγαλύτερο χώρο.

Ακόμα πιο άδικο όμως θα ήταν να μην αναφερθούμε και στον Maric. Παρότι ακόμα ανέτοιμος, ο περσινός MVP της Euroleague (να μην το ξεχνάμε), τιμώρησε τον Ολυμπιακό που αμέλησε το μαρκάρισμα του, και πέτυχε σε 10 λεπτά 14 πόντους με 100% σε όλα 5 ριμπάουντ αλλά και δύο μεγαλοπρεπέστατα κοψίματα.  

Η ζώνη που δεν λύνεται   

 
Η ζώνη προσαρμογής αυτή την φορά ήταν πιο πιεστική στην περιφέρεια που πολλά κοψίματα παίζοντα man to man. Κυρίως η διάταξη 3-2 με ψηλό παίκτη στο κέντρο δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα. Σε δύο διαδοχικές επιθέσεις ο Σπανούλης κατέφυγε σε επίθεση με pick and roll στην κορυφή με αποτέλεσμα να πέφτει πάνω στον Διαμαντίδη και ουσιαστικά να μην κερδίζει τίποτα. Αυτό προκάλεσε και την έκρηξη του Ivkovic που τον πήρε στην πλάγια γραμμή να του εξηγήσει τι συνέβαινε. "Μπρε δεν βγαίνει τίποτε με αυτό τα pick and roll που κάνεις, διείσδυσε πάνω στο κεντρικό και πάσαρε" φαινόταν να λέει.

Dr. Jekyll and Mr. Hyde  
Αυτή τη φορά στον Ολυμπιακό προέκυψε ο Mr. Hyde. Αυτή είναι η πραγματικότητα για φέτος με τον Teodosic. Κάποιες φορές ήρωας κάποιες φορές μοιραίος. Το έχει το παιχνίδι του και δεν πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση. Έπαιξε ρόλο και η πιεστική άμυνα του Παναθηναϊκού επάνω του αλλά θα μπορούσε με υπομονή να ψάξει τους συμπαίκτες σε αρκετές περιπτώσεις. Μπα, οι παλιές συνήθειες δύσκολα κόβονται (2/6 δίποντα, 2/7 τρίποντα και 4 λάθη με 1 μόλις ασιστ).  

Τα κουκούτσια   

 
Οι λεπτομέρειες αυτή την φορά ήταν με το μέρος του Παναθηναϊκού αφού τελικά το παιχνίδι κρίθηκε με το τρίποντο του Φώτση και το επιθετικό ριμπάουντ του Batiste. Οι Καϊμακόγλου, Tepic, έδωσαν πολύτιμες βοήθειες από τον πάγκο κάνοντας ίσως τα καλύτερα φετινά παιχνίδια τους σε αγώνα υψίστης σημασίας.  

Το δε σουτ του Φώτση χρήζει ιδιαίτερης μνείας αφού σε ένα παιχνίδι με μόλις 2 σουτ σε όλο το παιχνίδι το να μείνεις ζεστός ψυχολογικά για να πετύχεις ένα τέτοιο μεγάλο σουτ δείχνει κρύο αίμα, αυτοκυριαρχία και ωριμότητα για τον άσσο του Παναθηναϊκού.  

Σημειώστε τα τρία καλάθια με κίνηση μακριά από την μπάλα του Καλάθη, αλλά και τους 4 χαμένους αιφνιδιασμούς σε σχετικά εύκολες περιπτώσεις των ερυθρόλευκων και τα νούμερα βγαίνουν.  

Επίλογος   

 
Κύριοι το πρωτάθλημα μπάσκετ ξεκίνησε, το πλεονέκτημα έδρας άλλαξε χέρια, αλλά η υπόθεση τίτλος έχει πολύ δρόμο ακόμα. Ο Ολυμπιακός έχει νικήσει φέτος στο ΟΑΚΑ και μπορεί να το επαναλάβει. Αν πάντως την Κυριακή γίνει το 2-0 τότε η πλάστιγγα θα γείρει υπέρ των "πρασίνων". Αλλιώς τα πάντα θα είναι ακόμα ανοιχτά.

Σαν την Eurovision

Του Τάκη Πανούλια
16/05/2011  

Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε την διοργάνωση του κυπέλλου όπως τον διαγωνισμό της Eurovision. Τι εννοώ για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις. Όποιος κατακτήσει το τρόπαιο το πανηγυρίζει δεόντως ως έναν από τους δύο εγχώριους τίτλους όπως και είναι. Όποιος χάσει αρχίζει να υποτιμά την αξία του.

Βέβαια εμείς εδώ κάνουμε το ίδιο και με το πρωτάθλημα και με τον τίτλο της Euroleague αν δεν το κατακτήσει η ομάδα μας. Ψάχνουμε τρόπους για να απαξιώσουμε την επιτυχία του απέναντι.  

Λοιπόν για να τελειώνουμε το κύπελλο Ελλάδος είναι ένα από τα δύο τρόπαια που μπορεί να διεκδικήσει μια ομάδα στην χώρα μας. Υπολείπεται σίγουρα σε αξία του πρωταθλήματος αλλά είναι τίτλος. Επομένως ο Ολυμπιακός δικαιούται να τον πανηγυρίσει ειδικά αφού τον κατέκτησε κόντρα στον μεγάλο του ανταγωνιστή. Ήταν καλύτερος, πιο φρέσκος και κέρδισε κάνοντας το 3-0 στην περίοδο.  

Επειδή κέρδισε βέβαια τον Παναθηναϊκό δεν είναι και πρωταθλητής Ευρώπης γιατί αυτόν τον τίτλο τον κατέκτησαν οι "πράσινοι". Οι τίτλοι δεν κερδίζονται με αναγωγές αλλά μέσα στα γήπεδα. Όπως επίσης όποια ομάδα από τις δύο κερδίσει τελικά το πρωτάθλημα θα είναι και η καλύτερη ομάδα στο πρωτάθλημα Ελλάδος (η πρωταθλήτρια) για την περίοδο 2010-11.  

Θα μου πείτε τώρα μεγάλη ανακάλυψη έκανες βρε Sherlock Holmes. Εγώ δεν έκανα καμιά ανακάλυψη, αλλά σε αυτή την χώρα είναι τόσο δύσκολο να αποδεχτούμε ότι ο αντίπαλος μας είναι καλύτερος έστω και σε ένα παιχνίδι. Ευτυχώς οι δύο προπονητές δείχνουν σεβασμό στο μεγάλο αντίπαλο τους και κρατούν επίπεδο. Το ότι είναι κουμπάροι παίζει το ρόλο του, αλλά και στο παρελθόν έχουν δείξει να σέβονται κάθε αντίπαλο που αντιμετωπίζουν.  

Άλλωστε αν δεν θεωρείς τον αντίπαλο σου άξιο σεβασμού τότε τι αξία έχει και ο τίτλος που κατακτάς εναντίον του. Αν κάθε φορά προσπαθείς να μειώσεις την επιτυχία του αντιπάλου σου τότε μειώνεις αντίστοιχα και την δική σου επιτυχία. Δεν πρόλαβα να προχωρήσω σε ανάλυση του αγώνα και ζητώ συγγνώμη για αυτό. Βλέπετε οι επαγγελματικές υποχρεώσεις με τις δικές μας ομάδες δεν μας άφησαν να δούμε παρά ένα κομμάτι του αγώνα ζωντανά. Ας όψεται η ώρα του τελικού.  

Οπότε θα περιοριστούμε σε μερικά γενικά συμπεράσματα και παρατηρήσεις:  
• Ο Ολυμπιακός εισπράττει αυτοπεποίθηση και θετικό κλίμα από το 3-0 επί του αιώνιου αντιπάλου του και αυτό μπορεί να τον βοηθήσει στην συνέχεια ενόψει των τελικών του πρωταθλήματος.  

• Από τη άλλη μεριά όμως δίνει έξτρα κίνητρο στο Παναθηναϊκό που μετά το Ευρωπαϊκό σίγουρα βρισκόταν σε κατάσταση ευφορίας και σωματικού, πνευματικού και ψυχολογικού "αδειάσματος".  

• Η χρονική στιγμή που έγινε ο τελικός έφερε τον μεν Παναθηναϊκό περισσότερο κουρασμένο και κορεσμένο, ενώ τον Ολυμπιακό πιο φρέσκο και πεινασμένο.  

• Τους "πράσινους" όμως με άριστη ψυχολογία και τους "ερυθρόλευκους" με περισσότερη πίεση.  

• Οι απουσίες του Ολυμπιακού (Σπανούλης - Nesterovic) ήταν σημαντικές αλλά και ο Παναθηναϊκός έχει τον Maric σε κατάσταση επανένταξης από πολύμηνο τραυματισμό και τον Nicholas χωρίς ρυθμό από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Οι Σπανούλης και Maric θα είναι έτοιμοι στα τελικά αλλά ο Nesterovic χάνει το υπόλοιπο της σεζόν.  

• Και αυτό το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες όπως και τα δύο προηγούμενα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στο δεύτερο οι "πράσινοι", είχαν το πάνω χέρι για την νίκη, αλλά επέλεξαν να το πάνε στην παράταση για να πάρουν την διαφορά.  

• Οι καταλύτες για τον Ολυμπιακό ήταν οι Μπουρούσης και Teodosic ενώ το 1-5 με Διαμαντίδη - Batiste του Παναθηναϊκού ήταν πάλι ο κινητήριος μοχλός αλλά με κάποια σημαντικά λάθη σε κρίσιμες επιθέσεις.  

• Ο Ivkovic συνεχίζει την καλή παράδοση απέναντι στον Obradovic στους τελικούς κυπέλλων στην Ελλάδα (3-0 δύο με ΑΕΚ και τώρα με Ολυμπιακό). Αντίθετα ο Obradovic κερδίζει τις σειρές στα play-offs του πρωταθλήματος όποτε έχουν συναντηθεί.  

Για την συνέχεια στις μάχες των τελικών του πρωταθλήματος, το γεγονός είναι ότι ο τίτλος θα κριθεί από την κατάσταση που θα βρεθούν οι ομάδες εκείνη την χρονική περίοδο σε όλα τα επίπεδα. Αν το 3-0 θα παίξει ρόλο κανείς δεν μπορεί να το προεξοφλήσει.  

Τα τεχνικά επιτελεία θα έχουν μεγάλο φόρτο εργασίας να προετοιμάσουν και την παραμικρή λεπτομέρεια. Το ότι οι δύο ομάδες γνωρίζουν η μία την άλλη πολύ καλά είναι δεδομένο άρα θα παίξουν μεγάλο ρόλο στοιχεία που δεν ελέγχονται εύκολα από τους προπονητές. Αλλά για αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με λεπτομέρειες όταν θα φθάσει η ώρα της επόμενης μεγάλης σύγκρουσης.

Το παιχνίδι με τα παράδοξα

Του Τάκη Πανούλια
18/04/2011

Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό και μετά από πολλά χρόνια (περίοδο 1999/2000), πέτυχε το 2-0 απέναντι στους μόνιμους πρωταθλητές Ελλάδας. Παράλληλα με την νίκη αυτή θα τελειώσει αήττητος την κανονική περίοδο πράγμα που δεν έχει συμβεί στην Α1 (από καταβολής πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ την περίοδο 1991-92).  

Οι δύο μονομάχοι έφθασαν κοντά να το πραγματοποιήσουν τις δύο προηγούμενες χρονιές αλλά τελείωσαν με 25-1 χάνοντας ο ένας στην έδρα του άλλου.  

Η νίκη αυτή απορροφά πολλούς από τους κραδασμούς στο οικοδόμημα του Ολυμπιακού μετά τον αποκλεισμό από το Final 4 της Euroleague από τη Montepaschi Siena. Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ο Ολυμπιακός έτσι και αλλιώς είχε σαν πρώτο και βασικό στόχο το πρωτάθλημα.  

Αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους οι πραγματικά μεγάλες ομάδες, διεκδικούν τα πάντα. Απλά αφότου αποκλείστηκε από την Ευρωλίγκα, ο μεγάλος στόχος που απέμεινε είναι το ελληνικό πρωτάθλημα και στην συνέχεια το κύπελλο. Επομένως το κίνητρο στο συγκεκριμένο ματς ήταν για τους κόκκινους μεγαλύτερο αλλά το ίδιο και η πίεση. Τώρα αν θα κοιτάξουν να επωφεληθούν στην πορεία από την φθορά και την κούραση του Παναθηναϊκού από το κυνήγι και των τριών τίτλων αυτό είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό.  

Στο παιχνίδι τώρα έχουμε πολλά και περίεργα.  
· Δεν μπορείς να πεις πως ο Yotam Halperin είναι στην πρώτη γραμμή των πλάνων του προπονητή του. Γενικά σε μεγάλα παιχνίδια στον Ολυμπιακό δεν θυμόμαστε να είχε ανάλογη απόδοση. Με 25 πόντους, 8 στα 13 σουτ εντός παιδιάς (6/9 τρίποντα) ήταν ο καταλύτης του παιχνιδιού από πλευράς Ολυμπιακού. Ίσως και η ομάδα του να τον έχει αδικήσει λίγο αυτά τα χρόνια γιατί παραμένει ένας εξαιρετικός σουτέρ.

· Ο Παναθηναϊκός δεν χάνει σχεδόν ποτέ όταν έχει σε πολύ καλή μέρα τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Μιλάμε για μια από τις καλύτερες επιδόσεις της περιόδου με 21 πόντους με 8 στα 13 εντός παιδιάς (και αυτός), 7 rebounds και 6 assists. Αυτό και αν είναι παράδοξο.

· Μετά από ένα ημίχρονο με αρκετά air ball στο δεύτερο έμπαιναν από τα αράουτ και τα σουτ με ταμπλό του Teodosic έως το σουτ υψικάμινος του Halperin. Δείγμα ότι το σουτ θέλει καμιά φορά και λίγο τύχη, αλλά σίγουρα είναι προϊόν καλής ψυχολογίας που είναι μεταδοτική σε μια ομάδα.

· Ο Teodosic που ξεκίνησε στον άσσο ήταν πολύ καλός οργανωτικά πράγμα που δεν είχαμε δει καθόλου στην φετινή περίοδο. Αυτό βοήθησε να πάρει διαφορά στην αρχή ο Ολυμπιακός και ήταν από τις εμπνεύσεις που βγήκαν στο στον προπονητή του. Αντίθετα χρησιμοποίηση του Keselj απέτυχε και ο νεαρός παίκτης ήταν και πάλι αόρατος.

· Αυτός και ο Tepic από πλευράς Παναθηναϊκού εξακολουθούν να μην εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες των προπονητών τους στο ελάχιστο. Εκτός κλίματος, με εύθραυστη ψυχολογία δεν δίνουν τίποτα από αυτά που θέλουν να πάρουν οι προπονητές τους για να μεγαλώσουν το rotation. Εδώ το παράδοξο δεν είναι η απόδοση τους αλλά ότι ο ένας ξεκίνησε και ο άλλος έπαιξε όσο έπαιξε. Ο Tepic μάλιστα "έφαγε" χρόνο από τον Sato που και σε κακή μέρα προσφέρει περισσότερα.

· Αν και είναι ξεκάθαρο ότι ο Διαμαντίδης και ο πάγκος του Παναθηναϊκού ήθελαν παράταση όταν οι "πράσινοι" κέρδισαν το επιθετικό ριμπάουντ από την ηθελημένα άστοχη βολή του αρχηγού τους, επιχείρησαν επίθεση!!! Αν είχαν αποφασίσει να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση έπρεπε να κρατήσουν την μπάλα.

Εκτός και αν σκέφτηκαν γρήγορη επίθεση με τρίποντο και άμεσο φάουλ για να διεκδικήσουν τις όποιες πιθανότητες τους στον κανονικό αγώνα (;). Από την αντίδραση με την λήξη έδειχναν ότι μάλλον ήθελαν το πρώτο σενάριο και ο Διαμαντίδης ή παρασύρθηκε ή σκέφτηκε το δεύτερο σε μια στιγμιαία αναλαμπή δεύτερης σκέψης!

· Το γεγονός ότι ο Σπανούλης ήταν τραυματίας και είχε χάσει προπονήσεις οδήγησε στην απουσία του από την βασική πεντάδα. Η παρατεταμένη χρησιμοποίηση του στο τέλος, όπου και παραλίγο να αποβεί μοιραίος για την ομάδα του, είναι κάτι που σηκώνει αρκετή κουβέντα.

· Η αντιμετώπιση του pick and roll από τον Ivkovic δεν ήταν κακή έμπνευση (2 εναντίον 2), και τις περισσότερες φορές παραλίγο να φέρει σε πέρας την αποστολή της. Παραλίγο όμως, γιατί η οξυδέρκεια του Διαμαντίδη και η αποφασιστικότητα του Batiste με κάποιο τρόπο ολοκλήρωναν την συνεργασία και έβαλαν τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι και την νίκη.

· Δύο συνεχόμενες λάθος επαναφορές από την τελική γραμμή για την ομάδα του τριφυλλιού δεν θυμάμαι σε όλη την εποχή Obradovic. Δείγμα έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης στο παιχνίδι των "πρασίνων" όπως και τα πολλά επιθετικά rebounds του αντιπάλου ειδικά στα πρώτα τρία δεκάλεπτα.

· Η ατμόσφαιρα στο ΣΕΦ ήταν εξαιρετική, χωρίς να γίνει το παραμικρό. Άρα σε δύο παιχνίδια αυτής της περιόδου έχουμε παιχνίδια χωρίς έκτροπα πράγμα ενθαρρυντικό. Τώρα θα μου πείτε γιατί το προφανές το λέμε παράδοξο; Ελάτε τώρα στην Ελλάδα ζούμε. Απλά θα περιμένουμε την ίδια συμπεριφορά και σε παιχνίδια που θα κρίνουν τίτλο.  

Γενικά το πρώτο ημίχρονο προδιέθετε σε παιχνίδι καρμπόν από τον πρώτο γύρο αλλά στην συνέχεια είχαμε αλλαγή σκηνικού και τελικά έγινε ένα ενδιαφέρον παιχνίδι. Επιμένω ότι η ποιότητα των ομάδων μπορεί να μας προσφέρει περισσότερες συγκινήσεις και κυρίως καλύτερο θέαμα.  

Έχουμε όμως δρόμο ακόμα και πολλά παιχνίδια που θα έχουν τρομερό ενδιαφέρον τόσο τακτικά, στην μονομαχία των κουμπάρων, όσο και από πλευράς καθαρού μπασκετικού θεάματος από την ποιότητα των παικτών και στα δύο στρατόπεδα.

Οι παιδικές ασθένειες του ΟΣΦΠ

Του Τάκη Πανούλια
11/04/2011  

Η φράση "ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό" έχει γίνει κλισέ σε τέτοιες περιπτώσεις και ίσως να είναι μια απλοϊκή προσέγγιση του θέματος της ανεπανάληπτης επιτυχίας της Montepaschi Siena να αποτινάξει το εφιαλτικό πρώτο παιχνίδι της σειράς της και να αποκλείσει τον Ολυμπιακό. Μια ήττα που στις περισσότερες των περιπτώσεων θα είχε τσαλακώσει το ηθικό και το πνεύμα πολλών ομάδων.  

Η Siena τελείωσε την σειρά στο Palaestra με 3-1 σε μια επική επιστροφή και θα δώσει το παρόν στο Final Four στην Βαρκελώνη. Αφήνοντας εκτός τον Ολυμπιακό που είχε κάνει το ταξίδι τις δύο τελευταίες περιόδους. Πώς έγινε και το ασχημόπαπο μετά την ντροπιαστική ήττα στο πρώτο παιχνίδι, έγινε κύκνος και πέτυχε τρεις καθαρές νίκες είναι κάτι που σηκώνει πολύ κουβέντα. Η διαφορά 17 πόντων που κέρδισε άλλωστε στο δεύτερο παιχνίδι είναι και η μεγαλύτερη ήττα εντός έδρας των "κόκκινων" στην τελευταία διετία.  

Ξεθύμανε

Ένας σχολιαστής αμερικάνικου τηλεοπτικού δικτύου έλεγε πριν από μερικά χρόνια, σε μια σειρά τελικών μεταξύ Celtics - Lakers, πως είναι απαράβατος κανόνας στα play offs του NBA ο προπονητής να μην αφήνει στην ομάδα του να κερδίζει με υπερβολικά μεγάλες διαφορές σκεπτόμενος το επόμενο παιχνίδι της σειράς εφόσον υπάρχει. Να μην "αδειάζει" κατά κάποιο τρόπο η ομάδα και από φυσικές δυνάμεις αλλά και συναισθηματικά. Καλύτερα να κατεβάσεις τον ρυθμό του αγώνα και να διατηρήσεις την διαφορά σε ανεκτά επίπεδα για να κρατήσεις και τους παίκτες σου σε εγρήγορση.  

Δεν ξέρω αν ο Ivkovic το προσπάθησε και δεν κατόρθωσε να φέρει την διαφορά σε χαμηλότερα επίπεδα η ήθελε να σκοτώσει το ηθικό της ιταλικής ομάδας. Αλλά ο σεισμός του ΣΕΦ που ταρακούνησε τους Ιταλούς στο πρώτο παιχνίδι προκάλεσε στη συνέχεια το τσουνάμι της Siena που παρέσυρε τον Ολυμπιακό σαν αντίδραση.  

Με σιδερένια άμυνα απορύθμισε τον Ολυμπιακό στην επίθεση υποχρεώνοντας τον σε πολλά λάθη σε κάθε παιχνίδι αλλά και χαμηλά ποσοστά από μακρινή απόσταση. Στα τρία τελευταία παιχνίδια οι "ερυθρόλευκοι" περιφερειακοί είχαν 4/18, 5/17, 6/21 τρίποντα και 22, 20, και 17 λάθη αντίστοιχα.  
Οι "κόκκινοι" σε αυτό το γεμάτο ένταση, συναισθηματική και φυσική προσπάθεια παιχνίδι των Ιταλών δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Φαίνονταν νικημένοι πνευματικά και σωματικά.  

Παιδικές ασθένειες

• Τα πολλά λάθη του Ολυμπιακού σε κάθε παιχνίδι δείχνουν ότι το πρόβλημα οργάνωσης στης ομάδας τελικά παρέμεινε πρόβλημα. Ήταν κάτι για το οποίο είχαμε μιλήσει στο ξεκίνημα της περιόδου και που ο προπονητής του ήθελε να βελτιώσει. Ο Παπαλουκάς σχεδόν αόρατος δεν είχε καμιά σχέση με τον παίκτη στο δεύτερο γύρο του Top 16.  

Ο Teodosic και με το πρόβλημα του τραυματισμού του, λίγα πράγματα, σε μια κακή σεζόν όπως εξελίσσεται για αυτόν και την ομάδα του. Τέλος ο Σπανούλης με 3/19 τρίποντα στην σειρά και πολλά λάθη έγινε προβλέψιμος και δεν βοήθησε όσο το ταλέντο του επέβαλε.  

• Οι τρύπες στις θέσεις του small και power forward ειδικά του παίκτη με το συνεπές μακρινό σουτ έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους. Η απόδοση του Erceg είχε βοηθήσει πολύ σε αυτόν τον τομέα στην φάση του Τop 16 αλλά και ο ίδιος σταδιακά χάθηκε και οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν αυτήν την δουλειά. Του τεσσαριού δηλαδή που θα ανοίξει την άμυνα με το μακρινό σουτ.  

• Η προσπάθεια του Gordon συγκινητική στο να καλύψει τις αδυναμίες αλλά δεν έφθανε. Χρειαζόταν περισσότερη βοήθεια από τα κλασικά τριάρια η ομάδα και δεν την πήρε. Ο Keselj αόρατος άνθρωπος και ο Παπανικολάου λίγα πράγματα και χωρίς την απαραίτητη βελτίωση. Το έχουμε ξαναπεί ότι ο τρόπος παιχνιδιού του Ολυμπιακού δεν τους βοηθά και πολλές φορές δείχνουν αποκομμένοι από το παιχνίδι της ομάδας.  

• Θα ήθελαν περισσότερα kick outs δηλαδή περισσότερες πάσες από την διείσδυση του χειριστή της μπάλας μετά από το pick and roll. Αλλιώς παίρνοντας την μπάλα στατικά πρέπει να δημιουργήσουν από μόνοι τους φάσεις και δεν έχουν τέτοια δυνατότητα ακόμα.

Γιατί ο μεν Keselj μπορεί να εκτελέσει με σουτ (τουλάχιστον έτσι ξέραμε), αλλά και ο Παπανικολάου θα μπορούσε να πάει στο καλάθι σαν slasher (να πάει προς το καλάθι με ντρίπλα) αρκεί η άμυνα να τρέχει να τους καλύψει μετά από περιστροφή (άμυνα close out). Όταν στις δύο αυτές θέσεις (SF/PF) δεν υπάρχει απειλή τότε η άμυνα μπορεί εύκολα να κλείσει και να αντιμετωπίσει το pick and roll με μεγαλύτερη ευχέρεια.  

Η ζωή χωρίς τον McCalebb

Ο McCalebb είναι από πιο δύσκολους παίκτες να περιορίσει κανείς στην επίθεση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Εκπληκτικός σκόρερ, διαβάζει πολύ καλά τον αντίπαλο αμυντικό, και την κατάλληλη στιγμή σε περνάει με μεγάλη ευκολία (slasher). Ο τραυματισμός του ήταν ένα μεγάλο συν για την ομάδα του Πειραιά αλλά δεν το εκμεταλλεύτηκε. Μιλάμε για έναν παίκτη που το 71% των προσπαθειών του είναι καρφώματα και layups, με το 65% να είναι επιτυχημένα.  

Στο πρώτο παιχνίδι που αγωνίστηκε τα περισσότερα λεπτά η ομάδα του έχασε με κάτω τα χέρια. Ο παίκτης έδειξε ανέτοιμος και ο Pianigiani πολύ σωστά στην συνέχεια δεν τον χρησιμοποίησε προστατεύοντας τον ίδιο και την ομάδα του. Έδειξε ότι η ομάδα του μπορεί να παίξει καλά και χωρίς αυτόν οπλίζοντας με αυτοπεποίθηση τους υπόλοιπους.  

David Moss Off /Malik Hairston On

O Moss στην συγκεκριμένη σειρά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα στα περισσότερα παιχνίδια παρότι είχε καλά νούμερα σε όλη την περίοδο. Είχε και αυτός πολλά post ups στο παιχνίδι του και αποτελούσε απειλή για τα τριάρια του Ολυμπιακού. Αφού δεν μπόρεσε να κάνει αυτός την δουλειά την έκανε και με το παραπάνω ο Hairston.  

Είχε δύο φορές τις καλύτερες επιδόσεις του για την τρέχουσα περίοδο με 19 και 25 πόντους στο δεύτερο και το τέταρτο παιχνίδι της σειράς με ranking 31 και τις δύο φορές. Δεν ξεχνάμε τα rebound που μάζεψε και που στο δεύτερο παιχνίδι (11) ήταν μαχαιριές στην καρδία της άμυνας των κόκκινων.  

Jaric Reloaded

Η ανάσταση του Marko Jaric ήταν ένα μεγάλο συν για την Siena και επιπλέον ένα κρυφό όπλο για τον Pianigiani. Ξεκινώντας τα προημιτελικά ο guard της ιταλικής ομάδας είχε μάλλον ήσυχη παρουσία. Τώρα πως ο Marko από αόρατος άνθρωπος έγινε διαστημικός είναι και αυτό ένα ερώτημα. Πάντως ακόμα και στο δεύτερο παιχνίδι έδειξε σημάδια ανάκαμψης έστω και με κάποια δυνατά φάουλ σε περιπτώσεις layup παικτών του Ολυμπιακού.  

Δεν την ξαναπατάω

Ο Simone Pianigiani είχε σπάσει την έδρα του Παναθηναϊκού την περίοδο 2008-09 όπως και τώρα με τον Ολυμπιακό. Τότε μάλιστα δεν είχε χάσει το πρώτο παιχνίδι της σειράς με τέτοια απίστευτη διαφορά. Στην συνέχεια όμως το pick & roll των "πρασίνων" διέλυσε κυριολεκτικά την άμυνα της Siena. Ο Ιταλός προπονητής αυτή την φορά ήταν αποφασισμένος να πάρει τα μέτρα του και το δήλωσε άλλωστε "να μην την ξαναπατήσουμε όπως με τον Παναθηναϊκό". Αυτή την φορά σταμάτησε το pick and roll του Σπανούλη με επιθετικά hedge out, και έτσι θα έχει την ευκαιρία του να αντιμετωπίσει ξανά τον Παναθηναϊκό, για να προσπαθήσει να πάρει το αίμα του πίσω.

Συμπέρασμα

Σε αυτή την σειρά είμαι σίγουρος ότι πολλοί αναρωτιούνται κατά πόσο η Siena ανέτρεψε την κατάσταση ή κατά πόσο την "πάτησε" ο Ολυμπιακός. Όπως λέμε κάθε φορά στην εξίσωση υπάρχει και ο αντίπαλος και δεν πρέπει να θεωρούμε ότι μόνο η δική μας απόδοση επηρεάζει το αποτέλεσμα.  

Για την ιταλική ομάδα είναι σημαντικό ότι μάζεψε τα κομμάτια της, επιστράτευσε φιλότιμο, και τινάζοντας την σκόνη που άφησαν οι 48 πόντοι διαφορά στο πρώτο παιχνίδι περπάτησε περήφανα στην συνέχεια με ψηλά το κεφάλι. Κατάπιε την ντροπή και βρήκε την δύναμη να αντιδράσει αναγκάζοντας τους πάντες να θαυμάσουν την συνοχή που έδειξε σαν ομάδα.  

Ο Ολυμπιακός έδειξε ότι έχει ασθένειες που θεράπευσε πρόσκαιρα στην προηγούμενη φάση, αλλά θα τον βασανίζουν για πολύ ακόμα μέχρι ο προπονητής του να βρει το κατάλληλο φάρμακο για μόνιμη θεραπεία. Η μεταμόρφωση που γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο ήταν μάλλον μασκάρεμα. Η ταυτότητα της ομάδας τώρα σχηματίζεται και θέλει αρκετή δουλειά ακόμα. Πάντως αν θα θέλαμε να δούμε κάτι περισσότερο είναι μεγαλύτερη αντίδραση στις τρεις ήττες μετά τη μεγαλειώδη πρεμιέρα του.  

Για την ομάδα του Πειραιά ισχύει το κλασικό "δεν είναι το ύψος που με φοβίζει αλλά η πρόσκρουση από την πτώση". Τώρα δοκιμάζεται η δική του συνοχή σαν ομάδα και θα δούμε την αντίδραση του στην συνέχεια. Μέσα από την δουλειά στην προπόνηση μπορεί να λύσει τα προβλήματα του. Η προπόνηση είναι σαν την ψυχανάλυση. Και στις δύο περιπτώσεις για να φθάσεις στο στόχο σου πρέπει να γνωρίζεις το πρόβλημά σου.

Τι είναι τελικά …του Νεστέροβιτς;

Για να κρίνουμε σωστά τα πράγματα…

Οι φράσεις κλισέ που είναι της μόδας αυτήν την εποχή για τα μεταγραφικά νέα των ομάδων σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο είναι τόσο χρησιμοποιημένες από δημοσιογράφους, εφημερίδες και site…όσο και το χαρτί…υγείας.

Παίκτης που θα κάνει τη διαφορά, μεταγραφή αεροδρομίου, θα πέσουν τα τσιμέντα, ο εκλεκτός του τάδε, τίναξαν την μπάνκα τα αδέρφια (βάλτε όποια θέλετε εσείς), έκανε το μπαμ με τον τάδε, μεταγραφή του αιώνα, της δεκαετίας και λοιπά…

Φράσεις χιλιοειπωμένες με τις απαραίτητες υποσημειώσεις για να τονιστεί και το δύσκολο του εγχειρήματος. Κινήθηκε με άκρα μυστικότητα, έκανε πράξη την επιθυμία του προπονητή, τον έκλεψε από τους άλλους…

Να σου παραδίπλα και οι αποδοχές για να φανεί η γαλαντομία του αφεντικού…και να τα τρίψουν στην μούρη των αλλοθρήσκων οι οπαδοί της ομάδας…

Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό, που συνεχίζει όμως να έχει πέραση…

Γιατί; Μα απλούστατα γιατί αυτό θέλουμε. Γιατί αν έπαυε να μας εντυπωσιάζει τότε και οι δημοσιογράφοι αλλά και τα μέσα θα άλλαζαν τροπάριο.

Η αντιπαλότητα είναι που στέλνει τους περισσότερους στο γήπεδο και όχι η αγάπη για το συγκεκριμένο σπορ. Αυτό γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης για να πουλήσουν φύλλα οι αθλητικές εφημερίδες ή να έχουν περισσότερα κτυπήματα τα sites είτε είναι οπαδικά είτε πολύ-οπαδικά. Γιατί αντικειμενικά δεν υπάρχουν.

Κάθε πρωτοσέλιδο, κάθε άρθρο ή ανάλυση έχει την υπογραφή και την προσωπική άποψη του υπογράφοντα. Και ο υπογράφων έχει και αυτός την δική του γνώμη που διαμορφώνεται μέσα από τα προσωπικά του βιώματα ή την γραμμή του εντύπου σε αρκετές περιπτώσεις.

Προσέξτε δεν σημαίνει ότι όποιος διαβάζει ένα οπαδικό έντυπο δεν είναι σκεπτόμενος ή όποιος διαβάζει…άντε να σας κάνω την χάρη αντικειμενικά έντυπα είναι…σωστός.

Γιατί μπορεί να μην υπάρχει απόλυτη αντικειμενικότατα αλλά και το ποσοστό αντικειμενικότατος καλό είναι. Αν δεν παραβιάζονται η λογική και η αισθητική σας από τον γράφοντα τότε τα πράγματα είναι καλά. Αν αυτό που διαβάζετε σας καλύπτει απόλυτα αναρωτηθείτε αν σας καλύπτει γιατί είναι αληθινό ή είναι αυτό που θέλατε να ακούσετε. Αν πάλι το πρωτοσέλιδο ή το κείμενο έρχονται σε αντίθεση με την κοινή λογική και την αισθητική σας τότε απορρίψτε τα.

Ας πάρουμε το παράδειγμα της επικείμενης μεταγραφής του Νεστέροβιτς στον Ολυμπιακό.
Στα κόκκινα ο Νεστέροβιτς!
Το μεγάλο ''μπαμ'' του μπασκετικού Ολυμπιακού
Συμφωνία ΟΣΦΠ με Νεστέροβιτς
Ψηλώνει με Νεστέροβιτς
Νεστέροβιτς τελικά η λύση
Διάλεξε ουσία, όχι λάμψη
Νεστέροβιτς, ο εκλεκτός

Αυτοί είναι οι τίτλοι σε διάφορα site και όπως βλέπετε είναι για όλα τα γούστα! Ενθουσιασμός, μετριοπάθεια, αδιαφορία, δικαιολογία όλα τα χει ο μπαχτσές.

Τι κρατάμε λοιπόν από όλα αυτά και την αρθρογραφία για τη συγκεκριμένη μεταγραφή αν τελικά γίνει. Μα φυσικά τα γεγονότα, και αν δεν έχουμε προσωπική άποψη την άποψη του υπογράφοντα που εμπιστευόμαστε. Μα θα μου πεις αφού δεν είναι αντικειμενική; Δεν τα είπαμε παραπάνω. Γεγονότα, κοινή λογική και αισθητική.

Ας πάμε λοιπόν στον Ράντοσλαβ Νεστέροβιτς ή... Ράντοσλαβ Μακρής για όσους δεν γνωρίζουν ή δεν θυμούνται την περίφημη εποχή των ελληνοποιήσεων.

Γεγονός 1…Ο Νεστέροβιτς μετράει 811 συμμετοχές (!) στο ΝΒΑ επομένως δεν μιλάμε για οποιονδήποτε παίκτη. Πρώτη του ομάδα στο ΝΒΑ για μια πενταετία ήταν η Μινεσότα (1998-2003) και ακολούθως οι Σπερς (2003-06), οι Ράπτορς (2006-08), οι Πέισερς (2008-09) και ξανά οι Ράπτορς τον τελευταίο χρόνο. Στην πλειοψηφία τους γεμάτες χρονιές και καλύτερη χρονιά πόντων ανά παιχνίδι την περίοδο 2002-03 με 1.2π.

Γεγονός 2… Η πορεία του είναι καθοδική τα τελευταία χρόνια και αυτό φαίνεται καθαρά από τα στατιστικά του. Τα συμβόλαια του δε χαμηλά με μεγαλύτερο το 1.566.000 το 2003. Μετά έπεφταν διαρκώς.

Γεγονός 3… Η ηλικία του στα (34 ετών) έχει το πλεονέκτημα της εμπειρίας αλλά και το ρίσκο του κορεσμού και της φθοράς του χρόνου στο κορμί του. Έχει και έναν σοβαρό τραυματισμό.

Γεγονός 4… Δεν ήταν ξεκάθαρα η πρώτη επιλογή του Ολυμπιακού ούτε του Ντούντα ούτε κανενός όσο και αν θέλουν κάποιοι να το παρουσιάσουν έτσι. Η απώλεια του Άντερσεν που ήταν ο μεγάλος στόχος των ερυθρολεύκων και κατέληξε στο Τορόντο έστρεψε το ενδιαφέρον του Ίβκοβιτς στον Νεστέροβιτς. Και δεν είναι καλύτερος του Άντερσεν στην παρούσα χρονική στιγμή. Άρα είναι ο εκλεκτός μετά τον εκλεκτό χωρίς αμφιβολία.

Γεγονός 5… Ψηλός με καλά χέρια, επαφή και γλυκές κινήσεις κοντά στο καλάθι. Καλό επιθετικό ρεπερτόριο, καλός πασέρ, σουτέρ από μέση απόσταση και ομαδικός παίκτης. Έχει αρκετά πάνω και κάτω στο παιχνίδι του, και αμυντικά του λείπει η δύναμη για το ύψος του, πράγμα που τον καθιστά μέτριο rebounder και στα κοψίματα. Περισσότερο pick n roll και pick n pop σέντερ παρά δυναμικός.

Γεγονός 6… Έχει ευρωπαϊκή εμπειρία που χρονολογείται προ 11ετίας καθώς ο τελευταίος του σταθμός στη γηραιά ήπειρο ήταν στη Βίρτους Μπολόνια (1997-99). Νωρίτερα είχε παίξει στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα ενώ το ελληνικό διαβατήριο το απέκτησε αγωνιζόμενος στον ΠΑΟΚ (1993-95). Παράλληλα συμμετείχε με την εθνική του ομάδα. Επομένως είναι ευκολότερη η προσαρμογή του.

Γεγονός 7… Αν θα κάνει μπαμ θα το δείξει η πορεία. Μπορεί να κάνει μπαμ αν η ομάδα πάρει τίτλο και ο ίδιος αποδώσει αλλά μπορεί να κάνει και μπαμ αν τα λεφτά των ιδιοκτητών του ΟΣΦΠ αποδειχτούν ντουφεκιά στον αέρα.

Το στοίχημα… Πόσα έχει να προσφέρει πάνω στο παρκέ ο 34χρονος σέντερ;

Η πρόβλεψη… Είναι επιλογή του Ντούντα και ταιριάζει στο στυλ του παιχνιδιού που παίζει ο σοφός. Αλλά πρώτα ήθελαν άλλους παίκτες όπως ο Άντερσεν ή ο Εν Ντονγκ ίσως και κάποιους άλλους αλλά είναι άλλο τι θέλουμε και άλλο τι μπορούμε. Δεν θα καθορίσει ο ίδιος την πορεία της ομάδας και περισσότερο ρόλο θα παίξει το συνολικό στήσιμο της ομάδας. Ίσως η παρουσία του Σκορτσιανίτη ή ενός παρόμοιου παίκτη να καθιστούσε να καθιστούσε την μεταγραφή του χρησιμότερη. Παράλληλα χρειάζεται και τον κατάλληλο feeder για να αποδώσει. Θα προσφέρει ποιοτικά λεπτά στους ερυθρόλευκους αλλά αυτό ίσως να μην είναι αρκετό. Εξάλλου υπάρχει και το κακό προηγούμενο παικτών που απέκτησε ο Ολυμπιακός από το NBA. Σχεδόν όλοι απέτυχαν…