Η ατμόσφαιρα μεγαλείου

Του Τάκη Πανούλια
13/05/2011

Η κατάκτηση του τίτλου στο Final 4 της Euroleague από την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού έχει ανάψει για τα καλά μια δημόσια συζήτηση για τα συστατικά της επιτυχημένης πορείας όλα αυτά τα χρόνια που προπονητής της είναι ο Zeljko Obradovic.  

Όλοι μας έχουμε μπει στην αναζήτηση του " μυστικού" που είναι κρυμμένο στα άδυτα του οργανισμού του "πράσινου" γίγαντα ή στο μυαλό του προπονητή του. Κάτι σαν το μυστικό των Ναϊτών ιπποτών, ή την φιλοσοφική λίθο των Αλχημιστών.  

Δεν είναι παράλογο, το αντίθετο μάλιστα, όλοι να προσπαθούν να δώσουν την εξήγηση στο φαινόμενο Obradovic και Panathinaikos B.C. Δεν έχουμε άλλωστε πολλά επιτεύγματα για να καυχηθούμε σαν Έλληνες τώρα τελευταία, επομένως η σταθερά επιτυχημένη πορεία της ομάδας μπάσκετ των "πρασίνων", ορθά αποτελεί θέμα συζήτησης και μελέτης.  

Πράσινη κυριαρχία  
Ο έκτος τίτλος των "πρασίνων" (τρίτος την τελευταία πενταετία) ήλθε με μια τυπική παράσταση του φετινού καλού Παναθηναϊκού. Άμυνα για σεμινάριο, άψογη εκτέλεση του pick and roll και μια δόση από low post παιχνίδι (στα mismatches) στην επίθεση. Για τον καλύτερο Ευρωπαίο προπονητή όλων των εποχών είναι ο όγδοος τίτλος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της γηραιάς ηπείρου.  

Για πολλούς ο τελικός ήταν στα ημιτελικά με την Barcelona. Πολλοί άλλοι θεωρούσαν ότι και ο Ολυμπιακός άξιζε μια θέση στο Final 4. Σίγουρα τα πιο ποιοτικά παιχνίδια αυτής της περιόδου ήταν στην σειρά των ημιτελικών μεταξύ Παναθηναϊκού και Barcelona. Δεν χωράει αμφιβολία ότι και ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είναι εκεί. Αλλά η ιστορία γράφτηκε αλλιώς. Τα υπόλοιπα είναι για τους λάτρεις της "εναλλακτικής ιστορίας".  

Στο Final Four έφτασαν οι τρεις καλύτερες αμυντικές ομάδες και οι δύο πιο αποτελεσματικές ομάδες στην επίθεση. Η Siena απέκλεισε τον Ολυμπιακό κερδίζοντας τον τρεις συνεχόμενες φόρες εντός και εκτός έδρας. Στον αθλητισμό δεν κερδίζεις τίτλους με τα "αν" και "έπρεπε". Αυτά είναι ευσεβείς πόθοι.  

Εν αρχή η αμφισβήτηση  
Στην αρχή της περιόδου βέβαια, η πλειοψηφία του φίλαθλου κοινού δεν συζητούσε για κανένα μυστικό της επιτυχίας της ομάδας γιατί απλούστατα όλοι προεξοφλούσαν την αποτυχία της ή στη καλύτερη περίπτωση αγωνιούσαν από τη φυγή των Σπανούλη, Jasikevicius και Pecovic. Είναι καλό ακόμα και σε κλίμα ευφορίας να επισημάνουμε σε τι κλίμα ξεκίνησε το εγχείρημα Euroleague για τον Παναθηναϊκό.  

Κάποιες κακές εμφανίσεις (λογικό σε μια μεγάλη περίοδο), αλλά και ο τραυματισμός του Maric φύτεψε ακόμα περισσότερο σπόρο αμφιβολίας και φόβου για την πορεία της ομάδας. Το αποτέλεσμα όμως δικαίωσε τον Obradovic. Το πίστευε και το έλεγε. Απλά όπως αποδείχθηκε έπρεπε να αλλάξει λίγο τα πράγματα σε σημεία κλειδιά για την ομάδα. Σε συνέντευξη του σε αθλητική εφημερίδα δήλωσε ευτυχισμένος στον Παναθηναϊκό διότι όλα γίνονται στο "τριφύλλι" έτσι όπως τα θέλει αυτός.    

The Secret  
Αλήθεια ποιο είναι το μυστικό του Obradovic που έχει όλα αυτά τα χρόνια την ελληνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης; Πώς δημιούργησε αυτό το manual, αυτό το αριστοτεχνικό μοντέλο καθοδήγησης μιας ομάδας μπάσκετ ώστε να αποδίδει σταθερά σε υψηλά στάνταρ απόδοσης και να κατακτά εγχώριους και ευρωπαϊκούς τίτλους με τόση συχνότητα;  

Ο Γιώργος ο Κογκαλίδης το απέδωσε στην λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη (Emotional Quotient) του προπονητή του Παναθηναϊκού. Για όσους ενδιαφέρονται υπάρχει ένα άρτιο επιστημονικά εμπεριστατωμένο βιβλίο του ψυχολόγου και δημοσιογράφου Daniel Goleman Ph.D του Πανεπιστημίου του Harvard για την συναισθηματική νοημοσύνη (EQ ή Emotional Intelligence -EI).  

Σε γενικές γραμμές ο φίλος Γιώργος αποδίδει την επιτυχία του coach στην ικανότητα του να αντιλαμβάνεται, να χρησιμοποιεί, να κατανοεί και να διαχειρίζεται τα δικά του συναισθήματα και των άλλων γύρω του. Πολλοί θεωρούν την συναισθηματική νοημοσύνη σπουδαιότερη από το Δείκτη Νοημοσύνης (Intelligence Quotient, IQ), στην επιτυχία ενός ατόμου σε πολλούς τομείς εργασίας, σε επίπεδο απόδοσης αλλά και ανάπτυξης της αρχηγικής ικανότητας.  

Υπάρχουν βέβαια αντικρουόμενες απόψεις επί του θέματος αλλά είναι πολύ πιθανό "αυτό που χαρακτηρίζει τον ανώτερο πνευματικά άνθρωπο να μην είναι τόσο ο διαφορετικός τρόπος σκέψης, αλλά ο πλούτος του συναισθηματικού του κόσμου" (Ι. Νέστορος Ψυχίατρος Δρ. Νευροφυσιολογίας στον πρόλογο του βιβλίου του Goleman).  

Είναι πολύ πιθανό ο προπονητής του τριφυλλιού να έχει συγκεκριμένη ικανότητα. Αλλά είναι από μόνη της αρκετή να οδηγήσει μια ομάδα στην κορυφή; Φυσικά και όχι, αλλά είναι μια καλή αρχή!  

Οι ψυχολόγοι όμως που μελετούν πολλούς σπουδαίους ανθρώπους, σε διάφορες εκδηλώσεις της ζωής, σε μια προσπάθεια να βρουν ένα κοινό παρονομαστή για το μεγαλείο, δεν συμφωνούν σε τίποτα εκτός, από την αρχή που ονομάζεται "F.Q." ή Failure Quotient. Το F.Q. είναι η ικανότητα που έχει κάποιος να επανέρχεται από την ήττα γρήγορα. Οι πραγματικά μεγάλοι μπορεί να ηττηθούν αλλά επανέρχονται. Δεν αφήνουν ένα τραυματισμό ή ένα λάθος να τους καταβάλουν. Δεν μπορεί να γίνεις μεγάλος εάν δεν έχεις την ικανότητα να επανέρχεσαι μετά από την αποτυχία πιο δυνατός. Πρέπει να νικηθείς για να γίνεις μεγάλος.  

Ο Παναθηναϊκός μετά την απρόσμενη ήττα από την Lietuvos Rytas στο Top 16 τερμάτισε δεύτερος στον όμιλο του πίσω από την Caja Laboral. Εξαιτίας της δεύτερης θέσης οι "πράσινοι" έπρεπε να αντιμετωπίσουν την Barcelona στα προημιτελικά με μειονέκτημα έδρας. Αντί να χάσουν την αυτοπεποίθηση τους το χρησιμοποίησαν σαν ευκαιρία και πέρασαν με 3-1 νίκες.  

Η εμμονή και άλλα…  
Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι κάθε μεγάλος άνδρας που έχει ποτέ ζήσει είχε μια έμμονη ιδέα (fixed concept / Idée fixe), για το τι θέλει να γίνει. Πιστεύουν ότι αυτός ο έμμονος στόχος είναι η ειδοποιός διαφορά στην ζωή. Η εμμονή είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των πετυχημένων προπονητών.  

Όπως είναι η διαχείριση της πίεσης με την ικανότητα του προπονητή να χαλαρώνει και να καταπολεμά το στρες, η ικανότητα ανάλυσης, η ικανότητα πραγματοποίησης στόχων, η δίψα για μάθηση, η προσοχή στη λεπτομέρεια, η φιλοδοξία, η αυτοπεποίθηση, η τύχη και αρκετά άλλα.  

Η κατάλληλη ατμόσφαιρα  
Η αλήθεια είναι ότι οι πρωταθλητές και οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν "γεννιούνται". Δεν φυτρώνουν έτσι ξαφνικά. Αν μελετήσουμε όλες τις μεγάλες ομάδες και τους μεγάλους αθλητές, θα διαπιστώσουμε ότι προέρχονται από μια ατμόσφαιρα μεγαλείου. Περιβάλλονται από ικανό προπονητή, μια σταθερή και αξιόπιστη διοίκηση, άτομα μέσα στον οργανισμό που τους αγαπούν και τους πιστεύουν.  

Ο John Wooden, από τους σπουδαιότερους προπονητές στο NCAA προσδοκούσε μεγαλείο από τους παίκτες του. Προσδοκούσε να αποδίδουν στο αποκορύφωμα της ικανότητας τους. Προσδοκούσε μεγαλείο γι’ αυτό και οι μεγάλοι πήγαιναν εκεί (στο UCLA) - σε μια ατμόσφαιρα μεγαλείου.  

Νομίζω ότι στον Παναθηναϊκό έχουν πετύχει αυτή την ατμόσφαιρα μεγαλείου. Καθημερινά δουλεύουν μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα και βελτιώνονται σαν άτομα αλλά κυρίως σαν ομάδα. Φαίνεται αυτό άλλωστε από τις δηλώσεις κάθε μέλους της παναθηναϊκής οικογένειας το πόσο εκτιμούν και σέβονται ο ένας τον άλλον. Είναι μια γνήσια ομάδα και όχι απλά μια απλή ομάδα ατόμων που δουλεύουν μαζί. Σε μια πραγματική ομάδα η διάθεση προώθησης του ατόμου πραγματοποιείται μέσα από τους ομαδικούς στόχους.      

Δεν έχετε παρά να δείτε την περίπτωση του Δημήτρη του Διαμαντίδη. Κέρδισε τον τίτλο του MVP της Euroleague, του Final 4, καλύτερος αμυντικός της χρονιάς, στην καλύτερη πεντάδα αλλά όπως είπε ο ίδιος, καμιά αξία δεν θα είχαν όλα αυτά αν δεν έρχονταν οι ομαδικοί τίτλοι.  

Ο Obradovic και ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ είναι σαν τον Ferguson την Manchester United στο ποδόσφαιρο. Οι ομάδες αυτές, είναι ομάδες των προπονητών τους, που οι ίδιοι βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας του αθλητικού οικοδομήματος που ηγούνται.  

Ένα οικοδόμημα το οποίο έχει τρομερή συνοχή, γιατί όλοι στρατεύονται για να επιτύχουν τους στόχους της ομάδας και ταυτόχρονα έχουν σωστή κοινωνική λειτουργία μεταξύ τους. Τα συναισθήματα μεταξύ των μελών της ομάδας παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που συνεργάζονται για πετύχουν από τον μικρότερο μέχρι και τον μεγαλύτερο στόχο που έχει η ομάδα.  

Ο τρόπος που ο Obradovic με τον συνεργάτη του τον Ιτούδη το υπόλοιπο προπονητικό και επιστημονικό team, αλλά και η διοίκηση της ομάδας διαμορφώνουν αυτό το περιβάλλον είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται κάθε χρόνο η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού.  

Το θέμα σηκώνει περισσότερη ανάλυση όπως και η διαδικασία του χτισίματος της ομάδας. Δεν φτάνει να έχει κανείς την διάθεση να δημιουργήσει ένα τέτοιο περιβάλλον αλλά και να μπορεί. Η διαδικασία του χτισίματος μιας ομάδας όπως και η προπονητική είναι επιστήμη αλλά και τέχνη. Μια τέχνη που φαίνεται να την έχουν τελειοποιήσει στο πράσινο στρατόπεδο.

Δεν νομίζω Simone…

Του Τάκη Πανούλια
07/05/2001

"Να μας αφήσει να κερδίσουμε"… Δεν νομίζω Simone!
Επειδή όλοι ξέρουμε ότι σε μεγάλο χρονικό διάστημα, σε μεγάλο δείγμα η στατιστική διορθώνει δεν μπορεί πριν από τον αγώνα να μη περνάει από το μυαλό σου το εξής ερώτημα. Καλά η Siena στην τέταρτη της απόπειρα για να κατακτήσει το τίτλο της Euroleague δεν θα φθάσει και πάλι στο τελικό για τέταρτη φορά.      

Εντάξει ο Παναθηναϊκός είναι  πιο έμπειρος και είχε το πάνω χέρι στην αναμέτρηση, αλλά πάντα δεν φωλιάζει μέσα στο μυαλό σου το… μήπως σκαλώσει τελικά κάπου το πράγμα;   

Όλοι μετά το πάθημα του Ολυμπιακού δεν λέγαμε πόσο σκληρό καρύδι είναι η ιταλική ομάδα; Ο προπονητής της ο Simone Pianigani χθες στην συνέντευξη τύπου είπε χαριτολογώντας αλλά και σε μια προσπάθεια να "κοιμίσει" τον Παναθηναϊκό σαν οργανισμό "ελπίζω αυτή τη φορά να μας αφήσει ο Ζότς να κερδίσουμε".  

Συγγνώμη Simone μου αλλά ο Παναθηναϊκός του Obradovic δεν αφήνει κανέναν να τον κερδίσει. Και εξηγούμε. Όποιος θέλει να κερδίσει τους "πράσινους" θα πρέπει να είναι καλύτερος μέσα στο παρκέ για να πάρει την νίκη. Είναι ομάδα που δεν καταρρέει από μόνη της, ακόμα και με τόσο κακό ξεκίνημα, όπως το σημερινό. Έχει εμπειρία αλλά και πνευματική δύναμη όσο καμιά ομάδα. Aντέχει τα πάντα ακόμα και το ξύλο.

Φέτος δε έχει αποκτήσει μια ακόμα πρόσθετη ιδιότητα. Του αυτοέλεγχου στα συναισθήματα σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Δεν απογοητεύονται, δεν ενθουσιάζονται, δεν πανηγυρίζουν δεν νευριάζουν αλλά απλά παίζουν. Σε κάθε κατοχή σε κάθε διεκδίκηση, σε κάθε επίθεση και κάθε άμυνα. Ακόμα και αν ξεφύγουν για λίγο όπως ο Sato επανέρχονται γρήγορα.    

Δεν χρειάζεται να παίξει η ομάδα σε κάθε παιχνίδι όπως αυτά στη σειρά με την Barcelona, χρειάζεται να είναι καλύτερη από το εκάστοτε αντίπαλο που αντιμετωπίζει. Είναι συγκεντρωμένη στο πλάνο και μόνο σε αυτό. Αν δεν του βγαίνει κάτι δεν εκτροχιάζεται ούτε κάνει κάτι άλλο. Επιμένει μέχρι να βάλει το τραίνο πάλι στις ράγες του.  

Τι και αν ο Batiste έκανε λάθος rookie στο τέλος του πρώτου δεκαλέπτου και έδωσε το δικαίωμα στους διαιτητές να ακυρώσουν το τρίποντο του Διαμαντίδη, τι και αν ο Sato έκανε ανόητο αντιαθλητικό. Τίποτε δεν προκάλεσε πνευματική και ψυχολογική κατάρρευση στο τριφύλλι.  

Αντίθετα η Siena μετά το πρώτο πεντάλεπτο του τρίτου δεκαλέπτου, που παίχτηκε περισσότερο κάτι σαν μπάσκετ με ένα χορταστικό 2-2 (αν μιλάμε για ποδόσφαιρο), άρχισε να δείχνει τα διάσημα πλέον πνευματικά break downs της. Κατάρρευση πνευματική, έστω και για λίγο, και το σκορ 49-38 με ταυτόχρονο φόρτωμα πολλών παικτών της με φάουλ.    

Αν για κάποιον πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία σήμερα είναι για τον νεαρό Καλάθη. Εντάξει με την Barcelona είχε συγκεκριμένο ρόλο να σταματήσει τον Navarro. Με την Siena είχε μια συνολικά εξαιρετική εμφάνιση. Τα νούμερα του σε 29 λεπτά συμμετοχής ήταν 17 πόντοι, με 6 στα 7 δίποντα, 5 στις 7 βολές, 6 rebounds, 2 τελικές πάσες, 2 κλεψίματα, 3 λάθη, 1 κόψιμο. Και ιδού ο MVP.     

Ο Διαμαντίδης που μοίρασε 9 τελικές πάσες έκανε ότι έπρεπε και ο Φώτσης ήταν εξαιρετικός (14 πόντοι). Αν και με κάποια αχρείαστα λάθη καλός και ο Batiste με 16 πόντους και 7 rebound. Όλοι οι υπόλοιποι προσέφεραν άλλος λιγότερα άλλος περισσότερα. Πολύ καλός και ο Βουγιούκας που πέτυχε το πρώτο συναισθηματικό καλάθι αντιστροφής της ψυχολογίας για την ομάδα του.   

Αλλά επαναλαμβάνω ο Παναθηναϊκός αυτός είναι πνευματικά πολύ δυνατός και ξέρει να κερδίζει σαν ομάδα. Σε μια χρονιά που είναι και μεταβατική, με την έννοια ότι χτίζει και την ομάδα για το μέλλον με νέους παίκτες (Καλάθης, Βουγιούκας) και προσθήκες άλλων (Sato, Maric)  μετά την αποχώρηση του Jaskevitsius, Pekovic και Σπανούλη!  

Σε τέτοια χρονιά με μεγάλες αλλαγές σε πολλά επίπεδα το να πηγαίνεις στον τελικό της Euroleague σημαίνει ότι τα θεμέλια της ομάδας είναι στέρεα. Σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι οι παίκτες του ή προπονητής του ή ακόμα η διοίκηση του. ΕΙΝΑΙ Η ΟΜΑΔΑ.      

Ο Παναθηναϊκός φάνηκε συνεπής στο ραντεβού του στην "επέτειο" της κατάκτησης της Ευρωλίγκα του 2007 και θα διεκδικήσει το τρόπαιο την Κυριακή στον τελικό. Μπορεί να κερδίσει μπορεί και να χάσει. Αλλά σίγουρα για να κερδίσει το τρόπαιο όποιος από τους άλλους δύο προκριθεί στον τελικό θα πρέπει να είναι καλύτερος για να τον νικήσει.

Τί πρέπει να δείτε στο Final-4

Του Τάκη Πανούλια
06/05/2011

Για πολλούς το Final Four στην Barcelona θεωρείται ίσως το καλύτερο. Ποιος ξέρει εκ των προτέρων τέτοια πράγματα που έλεγε και ο Proximo στην ταινία Gladiator. Παναθηναϊκός εναντίον Siena και Maccabi εναντίον Real. Καθίστε αναπαυτικά στην τηλεόραση όσοι άτυχοι δεν είστε στο γήπεδο και θαυμάστε σίγουρα το πιο αμφίρροπο Final Four των τελευταίων ετών λέω εγώ.

Υπάρχουν πολλές και σημαντικές εικόνες που θα περάσουν μπροστά από τα μάτια σας. Άλλες θα σας εντυπωσιάσουν, άλλες θα περάσουν απαρατήρητες. Ο κάθε θεατής θα τις αξιολογήσει σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια και προτιμήσεις.

Η αλήθεια είναι πως το μπάσκετ, σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο, είναι πιο πολύπλοκο άθλημα, και δεν είναι εύκολο λόγω της ταχύτητας του αλλά και του πλάνου της κάμερας (για τους τηλεθεατές), να κατανοήσει ο θεατής όλες τις πληροφορίες.

Εμείς θα κάνουμε μια προσπάθεια να σας δώσουμε ένα "σκονάκι″ για να είστε προετοιμασμένοι καλύτερα στο τι θα δείτε.

Στο Παναθηναϊκός vs Siena      

Οι scouters του μαγικού κόσμου του NBA θα έχουν τα μάτια τους στους ελεύθερους McCalebb - Hairston της Siena και τον Sato του ΠΑΟ. Επίσης θα παρακολουθήσουν την πρόοδο του Καλάθη και του Rakovic που τα δικαιώματα τους ανήκουν ήδη σε ομάδες του NBA. Όλοι οι υπόλοιποι θα θαυμάσουμε τον Δημήτρη Διαμαντίδη τον παίκτη-ορχήστρα.

Από τον Παναθηναϊκό

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης κάνει την καλύτερη του χρονιά συνολικά στην Euroleague και πάει ολοταχώς για MVP. Παραμένει ασύγκριτος αμυντικά αλλά φέτος έχει ανεβάσει ταχύτητα και στο επιθετικό παιχνίδι και ψάχνει και επιθέσεις για τον εαυτό του. Τα νούμερα του είναι 12.6 πόντοι, 6 assists, 4 rebound, 1.6 κλεψίματα, 3 λάθη, 53% στα 2-ποντα και 38% στα 3-ποντα ανά αγώνα.

Αξίζει να δείτε πως καθοδηγεί την ομάδα του, κυρίως την οξυδέρκεια του στο pick and roll. Μαζί με τον Batiste κάνουν την συνεργασία στο high pick΄n roll να φαίνεται τόσο απλή όσο στο playstation.

O Batiste με τον εξαιρετικό τρόπο που "ρολάρει″ στο καλάθι είναι και ο πρώτος σκόρερ του τριφυλλιού με 13 πόντους ανά αγώνα με 58% ποσοστό επιτυχίας. Ακολουθείστε τον με τα μάτια σας μετά από κάθε screen στην μπάλα. Τα τελειώματα του είναι για σεμινάριο και έχει και μερικά alley-oop μαγεία.

Δείτε τον τρόπο που εκμεταλλεύεται τα screen μακριά από την μπάλα o Nicholas και εκτελεί με ταχύτητα, επιδεξιότητα και ευστοχία  (10 πόντοι ανά αγώνα με 42%). Ο Παναθηναϊκός άλλωστε είναι η δεύτερη πιο εύστοχη ομάδα στην Euroleague με 37.5%.

Αν δείτε τον Αντώνη τον Φώτση να ευστοχεί σε σουτ στατικά μετά από πάσα, που προέρχονται από παίκτη που έχει κάνει διείσδυση, τότε χαμογελάστε. Οι πράσινοι είναι σε καλό δρόμο. Με 8 πόντους μ.ο με ποσοστό 53% εντός παιδιάς και 40% στα τρίποντα, 5 rebound σε 23 λεπτά ο Φώτσης κάνει πολύ καλή χρονιά. Όταν είναι εύστοχος από μακριά η αντίπαλη άμυνα απλώνεται και ανοίγει διαδρόμους στο καλάθι για το διάσημο πλέον pick and roll και τα ποσταρίσματα του Zeljko Obradovic.

Ο Romain Sato δεν έχει την καλύτερη απόδοση στην πρώτη του χρονιά με τον Παναθηναϊκό αλλά αξίζει να παρατηρήσετε ότι η ενέργεια που βγάζει σε κάθε τομέα του παιχνιδιού είναι απίστευτη. Μπορεί επίσης να προσφέρει και βραδιές σε ρόλο πρωταγωνιστή όπως αυτή στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς με την Barcelona. Προσφέρει 8.9 πόντους, 3.7 rebound ανά παιχνίδι.

Ακόμα παρακολουθήστε τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται την μπάλα ο Καλάθης σαν να είναι κολλημένη στα χέρια του. Αν απειλεί γίνεται και πολύ καλός πασέρ. Στο transition είναι εξαιρετικός.
Το πόσο πολύπλευρος είναι ο Τσαρτσαρής την ικανότητα του  Περπέρογλου σε post ups, διεισδύσεις και μακρινό σουτ (αν είχαμε περισσότερη σταθερότητα).

Παίκτες ρόλου ο Βουγιούκας, ο Tepic και ο Καιμακόγλου, μπορεί να αποτελέσουν κρυφά χαρτιά.

Ο Maric αν δεν προερχόταν από πολύμηνο και σοβαρό τραυματισμό θα ήταν από τους κορυφαίους. Ψηλός με καλές κινήσεις και καλή αντίληψη. Η βελτίωση του στον Παναθηναϊκό ήταν σίγουρη αλλά η ετοιμότητα του είναι ένα ερωτηματικό.

Οι επιθετικές συνεργασίες του Παναθηναϊκού φαίνονται απλές με κύριο άξονα το screen στην μπάλα και το παιχνίδι στο post. Η εκτέλεση όμως, οι γωνίες, οι αυτοματισμοί, η ακρίβεια είναι προϊόν δουλειάς. Τα baseline screens δεν είναι τόσο συχνά αλλά αποτελεσματικά όταν εμφανίζονται.

Το αμυντικό παιχνίδι θα έχει εναλλαγές man-to-man και ζώνη αλλά θα είναι με υπομονή και όσο περνά ο χρόνος θα γίνεται πιο ποιητική. 

Από την Siena

Η Siena έχει τρεις σωματοφύλακες στο σκοράρισμα τους  Kaukenas (12.2 μ.ο), Lavrinovic (11.8 μ.ο) και Bo McCalebb (12 μ.ο) που τελειώνουν τις περισσότερες επιθέσεις με σουτ ή πάσα και έχουν κοντά στους 12 πόντους ο καθένας.

Δείτε πως ο πιο κοντός παίκτης στο Final Four  ο Bo McCalebb (μαζί με τον Derrick Sharp) με ύψος 1.83 τελειώνει τις περισσότερες φάσεις του (72.0 των συνολικών) κοντά στο καλάθι με εντυπωσιακό τρόπο. Εκρηκτικό πρώτο βήμα και με καλό διάβασμα. Τα συνολικά του νούμερα είναι   12 πόντοι, 2.2 rebounds, 2.2 assists, 2 κλεψίματα, 57.6% στα δίποντα, 46.7% στα τρίποντα και 86% στις βολές. Είπατε τίποτα; Απλά δεν ξέρουμε το επίπεδο ετοιμότητας του μετά τον τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε.

Δείτε ότι από τα τέσσερα guards της ιταλικής ομάδας δηλαδή  τους Jaric, Ζήση, Kaukenas and McCalebb να κατευθύνουν το παιχνίδι της ομάδας τους με διαφορετικό στυλ ο καθένας με τον πρώτο να αποτελεί κατάλληλο matchup για τον Δημήτρη Διαμαντίδη.

Παρατηρήστε τον Kaukenas να πυροβολεί από τα  screens στην μπάλα και να περνά αέρινα σε διεισδύσεις και από τις δύο πλευρές. Άλλωστε και η Siena αρέσκεται στο παιχνίδι του   pick and roll. Προσωπικό νομίζω ότι το έπαιζε καλύτερα με τον Terrell McIntyre.

Ο Ζήσης είναι ο κλασικός παίκτης του προπονητή. Έτρεξε με επιτυχία την ομάδα του κατά την απουσία του McCalebb. Προσφέρει 6 πόντους και 2.9 τελικές πάσες. Προσφέρει προπάντων ηρεμία και οργάνωση.

Μην χάσετε την ευκαιρία να μελετήσετε τις κινήσεις του Lavrinovic που είναι πολύ κινητικός παίκτης, ένα υβρίδιο μεταξύ Power Forward και Center. Παίζει καλά με πρόσωπο αλλά και επιχειρεί σουτ από το pick/pop (screen στην μπάλα και κίνηση προς τα έξω). Εκτός από τους 11.8 πόντους παίρνει και 5.1 rebounds, δίνει 1.1 τελική πάσα, ενώ έχει 52.3% στα δίποντα, 32.2% στα τρίποντα και 75.7% στις βολές.

Ο Rakovic σε 16 λεπτά συμμετοχής προσφέρει (8 πόντους με ποσοστό 58% και 3.5 rebound. Μοιάζει περισσότερο με biker αλλά κάνει καλά την δουλειά του. Θα ρίξει και το (μπασκετικό) ξύλο του αν χρειαστεί.

Δείτε την κόμμωση αλλά Varejao του Stonerook αλλά μην τον μισήσετε για αυτό. Είναι πολύ πιο καλός παίκτης από όσο δείχνει και με υψηλό μπασκετικό I.Q. Παίκτης κλειδί στην άμυνα, καλός rebounder, και απειλεί και από μακριά.

Οι ψηλοί της Siena δεν είναι τόσο καλοί παίκτες στο post up παιχνίδι αλλά πολύ καλός είναι το τριάρι τους ο Hairston (8.6 πόντοι με ποσοστό 51%) που έκανε τεράστια ζημιά στον Ολυμπιακό.

Ο David Moss (7.5 πόντοι με 49%, και 43% στα τρίποντα) είναι ένας πολύ αξιόλογος παίκτης και ρόλους θα έχουν οι Carraretto, Ress.
Το παιχνίδι της στην επίθεση θα έχει και pick and roll λίγο post up παιχνίδι από τους ψηλούς (centers), σε αντίθεση με τα τριάρια (Hairston και Moss) και τον Lavrinovic.

Στην άμυνα λίγη ζώνη δεν θα τους βλάψει, και μάλλον θα την δούμε, αλλά κατά βάση man to man για να τρέξουν και στο επιθετικό transition.

Στο Maccabi vs Real

Οι scouters του μαγικού κόσμου του NBA θα έχουν τα μάτια τους στους ελεύθερους Pargo, Hendrix. Επίσης θα παρακολουθήσουν την πρόοδο του Σοφοκλή, και Eliyahu από την Maccabi και των Llull και Tomic, που τα δικαιώματα τους ανήκουν ήδη σε ομάδες του NBA αλλά και του πολύ ταλαντούχου κύριου Mirotic που θα είναι(;) στο draft του NBA.

Από την Maccabi

Αν και είναι η ομάδα με τον μεγαλύτερο μέσο όρο πόντων ανά κατοχή, απολαύστε την ομάδα του λαού και του David Blatt να παίζει άμυνα.

Μην χάσετε το highlight κάρφωμα του Jeremy Pargo (13 πόντοι με 47%, 4 assists, 3.5 rebound και 1 Κλέψιμο σε 29 λεπτά. Δεν  μπορεί να μας στερήσει σε τέτοια παιχνίδια ένα από τα υπέροχα καρφώματα του. Εκρηκτικός παίκτης δείτε τον, τρομερός στο ένας εναντίον ενός.

Δεν θα δείτε τον Perkins την μεγάλη απώλεια της Maccabi στο τρίτο παιχνίδι της σειράς των ημιτελικών.  Μαζί με τον Pargo αποτελούσαν ένα εκπληκτικό δίδυμο στο backcourt της ομάδας τους.

Απολαύστε το δικό μας παιδί τον Σοφοκλή Σκορτσιανίτη (Big Sofo) που ξενιτεύτηκε και βρήκε την υγεία του να παίζει στο low post. Με 12.3 ποντάκια και ποσοστό 59% μόλις σε 20 λεπτά συμμετοχής. Τεράστιος όγκος με σπάνια για τέτοια κιλά ταχύτητα.

Ο Eliyahu αξίζει της προσοχής σας γιατί είναι πολύ αθλητικός και κινητικός. Κόβει διαρκώς στο καλάθι και πετυχαίνει πόντους με κοντινά κάτι σαν σουτ (11 πόντοι με το άριστο 62%  4 rebounds σε 22 λεπτά συμμετοχής).

Αν δείτε τον Eidson, να κάνει δύο κλεψίματα να ξέρετε ότι θα ξεπεράσει το ρεκόρ του Διαμαντίδη με 52 κλεψίματα που έκανε την περίοδο 2006-07. καλός σουτέρ ειδικά από ντρίπλα και θα βοηθήσει τον Pargo. Έχει 9 πόντους, 4 rebound, 4 assists και 2.6 κλεψίματα ανά αγώνα.

Ο παλιός Bluthenthal  και προσφάτως David Blu (αφού έτσι του αρέσει) παραμένει καλός σουτέρ, ο Macvan και Hendrix δίνουν πολύτιμες λύσεις από τον πάγκο.

Η Maccabi θα θελήσει να ανεβάσει τον ρυθμό και θα θελήσει να τρέξει. Screen μακριά από την μπάλα και isolations (Pargo-Σκορτσιανίτης) είναι πολύ πιθανά.

Στην άμυνα θα έχουμε και ζώνες και εδώ. Άλλωστε η Real στην Euroleague δεν σουτάρει καλά σε αντίθεση με το πρωτάθλημα που τα καταφέρνει καλύτερα.

Από την Real

Δείτε την ταχύτητα εκτέλεσης του εξαιρετικού guard Sergio Llull που είναι ο πρώτος σκόρερ της  Real με 11.5 πόντους. Πολύ καλός στο ένας εναντίον ενός αν και φέτος έχει επιβαρυνθεί περισσότερο και με την οργάνωση του παιχνιδιού.

Αν θέλετε να δείτε ένα καθαρό point guard (playmaker όπως θα λέγαμε παλιά) ο Pablo Prigioni είναι αυτός. Δεν είναι στα καλύτερα του αλλά παραμένει αξιόπιστος. Παίκτης που πασάρει πολύ περισσότερο από ότι σουτάρει.

Ο Sergio Rodriquez (έχει παίξει NBA) συμπληρώνει το τρίο και προσφέρει 7 πόντους  και 3.3 τελικές πάσες σε 19 λεπτά.

Ο Shooting Guard Clay Tucker (με 9.3 πόντους μ.ο) είναι ικανός σκόρερ που βγαίνει συνήθως από τα screen και εκτελεί με σουτ από ντρίπλα.

Αν και μόλις στα είκοσι του ο Mirotic και έρχεται από τον πάγκο έχει πολύ καλά νούμερα (7 πόντους, 3 rebound, 57.6  στα δίποντα, 44% στα τρίποντα!. Λόγω της πολύ καλής παρουσίας του Mirotic έχει εκτοπιστεί ο πολυσύνθετος Velickovic.

Άλλωστε ο Mirotic μπορεί να είναι μόλις ο δεύτερος παίκτης που θα πάρει τον τίτλο της Euroleague και το βραβείο του καλύτερου ανερχόμενου παίκτη στην ίδια περίοδο μετά τον Rubio που το πέτυχε πέρυσι.

Τα post-ups της Real είναι βασικό κομμάτι στο παιχνίδι της. Τότε συνήθως θα δείτε την μπάλα στα χέρια του γίγαντα Tomic που έχει καλό ρεπερτόριο κινήσεων. Απαλές κινήσεις παρά το ύψος του περισσότερο τεχνικός παρά δυναμικός!

Ο Power Forward Felipe Reyes (με 8.4 πόντους και 5.2 rebound ανά αγώνα) παραμένει δυναμικός όπως πάντα και επικίνδυνος στο σουτ από μέση απόσταση.

Ο D'or Fisher είναι πολύτιμος και συνεισφέρει 6.5 πόντους σε ποσοστό 58% και 6 rebound ανά αγώνα. Όπως και ο Carlos Suarez που ξεκινά στο SF με το σουτ το και τα rebound του.

Αν παίξει δείτε με δέος τον πανύψηλο  Begic που βλέπει τον κόσμο από τα 2.20 και είναι ο ψηλότερος παίκτης του Final Four.

Στην επίθεση το παιχνίδι στο post είναι βασικό. Μετά πάσες από μέσα προς τα έξω για σουτ. Καλό γύρισμα με γρήγορες πάσες και transition όποτε είναι πιθανόν.

Στην άμυνα σκληρό παιχνίδι μέσα στην ρακέτα και κλειστές σχετικά άμυνες δίνοντας το μακρινό σουτ.

Οι προπονητές

Δείτε τον προπονητή μύθο Zeljko Obradovic με 7 τίτλους να κατευθύνει με την εμπειρία και την οξυδέρκεια την ομάδα του από τον πάγκο καθώς είναι μάστορας στην τακτική. Μετά το 1-4 των ημιτελικών δεν μπορεί παρά να περιμένουμε να έχει ετοιμάσει αρκετές εκπλήξεις μαζί με τον Ιτούδη. Οι εναλλαγές της άμυνας από man-to-man σε ζώνη και αντίστροφα είναι μια πιθανή επιλογή. Θα χειριστεί το υλικό του άριστα βάζοντας πάντα τον κατάλληλο παίκτη την σωστή στιγμή. Αν κάτι δεν πάει καλά θα το δείτε στο χώμα του…θα είναι κόκκινο!

Ο Simone Pianigiani δεν θέλει να γίνει η Montepaschi Siena η πρώτη ομάδα που έχει πάει σε τέσσερα Final Four και δεν έχει φθάσει στο τελικό.  Τώρα είναι μαζί με τον Άρη με τρεις αποτυχημένες απόπειρες. Είναι πολύ καλός προπονητής και πλέον έμπειρος. Μπορεί να συναγωνιστεί τα "μεγάλα″ παιδιά. Θα θελήσει να πιέσει στα όρια του φάουλ, να τρέξει τον Παναθηναϊκό και να πάει σε ένας εναντίον ενός καταστάσεις. Στα mind games προσπαθεί να στείλει τον τίτλο του φαβορί στον Παναθηναϊκό και να κοιμίσει τους πρασίνους λέγοντας πάντοτε τα καλύτερα για τον αντίπαλο.

Ο David Blatt είναι πολύ καλός την τακτική και αμυντικά στήνει καλά της ομάδες του. Έχοντας και επιθετική ισχύ η ομάδα του αρέσκεται στο να τρέχει το ανοιχτό γήπεδο. Θα δοκιμάσει και ζώνες στην άμυνα. Στην επίθεση θα χρησιμοποιήσει διάφορα screen για να κάνει την δουλειά του. Θα δώσει αρκετά την μπάλα στα χέρια του Pargo.

Ο Emanuele Molin είναι rookie σαν πρώτος προπονητής στην διοργάνωση. Συνεχίζει το πλάνο του Ettore Messina και στα θετικά του ότι έφερε την ομάδα στο Final Four μετά από 15 χρόνια. Θα προσπαθήσει να αιφνιδιάσει και έχει ήδη κερδίσει ότι δεν γίνεται πολύς ντόρος για την Real. Έχει ομάδα με μεγάλο roster και μπορεί να το εκμεταλλευτεί.


Εύχομαι να δούμε ποιοτικό μπάσκετ και να κερδίσουμε πάντα οι καλύτεροι. Σαφώς και τα θέλουμε όλα δικά μας!

Όλα μπορούν να συμβούν

Του Τάκη Πανούλια
02/05/2011

Φως στο σκοτάδι
Πέντε μέρες απέμειναν για το Final Four της Euroleague στο Palau Sant Jordi στην Βαρκελώνη στις 6 του Μάη. Ένα Final Four με την συμμετοχή ελληνικής ομάδας, για πολλοστή φορά, αυτής του Παναθηναϊκού. Συγνώμη αν δεν βάζω και εγώ το λιθαράκι μου στα τεκταινόμενα των ημερών, αλλά σε τούτο το site τουλάχιστον έχουν γραφτεί πολλά και αξιόλογα πράγματα, με τα οποία συμφωνώ και με καλύπτουν μέχρι κεραίας. Δεν ξυπνήσαμε τώρα όλοι για την πραγματικότητα του ελληνικού μπάσκετ ή του ελληνικού αθλητισμού.  

Το σκοτάδι  
Με την κορυφαία διοργάνωση σε συλλογικό επίπεδο ante portas θα έπρεπε να μιλάμε για το τι θα συμβεί στην Βαρκελώνη. Αντίθετα όλοι ασχολούμεθα με πράγματα που θα έπρεπε να είχαν λυθεί δεκαετίες πριν στο ελληνικό μπάσκετ (αθλητισμό). Πώς το έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν "σε λίγα χρόνια όλα τα προβλήματα μας θα τα έχουμε λύσει ή θα τα έχετε ξεχάσει".  

Όπως είχε ξεχάσει και ο Μπάμπης της ΑΕΚ και πολλοί άλλοι, ότι ο Τάσος είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος και αντιπρόσωπος παικτών στο πρωτάθλημα των… δύο και οι άλλοι. Μια υπόθεση τόσο απίστευτη που δίνει μια ακόμα γροθιά στο σάκο που λέγεται ελληνικό μπάσκετ. Βαράτε όλοι να δούμε πόσο αντέχει το ρημάδι.

Να φτάσουμε στο κάτω - κάτω το σίχαμα και την σαπίλα του ελληνικού ποδοσφαίρου ας πούμε. Με τις παράγκες, τα κασέτα-gate, τα ντου των υπέροχων κόσμων μέσα στους αγωνιστικούς χώρους, τους παραγκάρχες, τον Βαγγέλη τον Περπινιάδη, τον father, τον εναγκαλισμό με τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς της βίας.  

Βέβαια δεν μπορείς να πεις ότι η ΑΕΚ δεν έχει εν μέρει δίκιο. Αλλά οι προηγούμενοι που υποβιβάστηκαν δεν είχαν…δίκιο. Έπεσαν γιατί δεν ήταν ηγούμενοι. Εφόσον αποδειχθεί η ενοχή του Ηλυσιακού και τελεσιδικήσει η υπόθεση, αν ισχύουν όσα ισχυρίζεται η ΑΕΚ, δεν θα έπρεπε να υπάρξει και καμιά παραίτηση από Ε-ΣΑΚΕ (ποτό είναι αυτό) ή από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού;

Πέρυσι δεν ήξεραν τίποτα όλοι αυτοί; Τι πέρυσι δηλαδή, τόσα χρόνια τώρα κανόνες και νόμοι καταστρατηγούνται και κανενός δεν ίδρωσε το αυτί του. Φωνάζουν κάποιοι αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω…Φέτος τουλάχιστον με την ομάδα ασχολήθηκε και πλήρωσε άλλος στον Ηλυσιακό. Και το πλήρωσε ακριβά ο Παντελής.    

Battle of the Greens
Συγνώμη για την παρένθεση αλλά εγώ να μην πιώ λίγο από το δηλητήριο; Λοιπόν στα σοβαρά τώρα. Το φετινό Final Four είναι ανοιχτό σε όλα προγνωστικά. Όλα μπορούν να συμβούν. Η επιτυχία με την αποτυχία σχεδόν τέμνονται. Και οι τέσσερις ομάδες που συμμετέχουν έχουν κάνει τις περισσότερες ήττες από κάθε άλλο χρόνο φθάνοντας στα ημιτελικά.  

Η αντίπαλος του Παναθηναϊκού στον πρώτο ημιτελικό η Siena είναι ίσως η ομάδα που εξέπληξε τους περισσότερους με την παρουσία της στους τελικούς! Ομάδα με ανανεωμένο ρόστερ, τραυματισμούς των δύο πιο σημαντικών παικτών της λίγο πριν το Top16, αουτσάιντερ εναντίον του Ολυμπιακού και με μειονέκτημα έδρας κατόρθωσε αυτό που μετά το πρώτο παιχνίδι της σειράς με τους Πειραιώτες φαινόταν ακατόρθωτο.  

Σε αυτή τη χρονική στιγμή η ομάδα της Τοσκάνης θεωρείται από πολλούς η ομάδα με τις λιγότερες πιθανότητες. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πριν από τον τραυματισμό του McCalebb η ομάδα έπαιζε εξαιρετικά και εξακολουθεί να έχει το καλύτερο ρεκόρ στην περίοδο.  

Μια ομάδα που δείχνει το δρόμο σε πολλές από τις υπόλοιπες στην Ευρώπη. Με μέτριο προϋπολογισμό, καλή διοικητική οργάνωση, προπονητικό και επιστημονικό team, και προπονητή από τα σπλάχνα της δείχνει αξιοθαύμαστη σταθερότητα. Επομένως η μάχη των "πρασίνων" κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι και για τους δύο.    

Η στατιστική εικόνα  
Η στατιστική ανάλυση της Montepaschi Siena και του Παναθηναϊκού σίγουρα έχει την ελληνική ομάδα σε καλύτερη θέση στις περισσότερες κατηγορίες. Άλλωστε στατιστικά οι "πράσινοι" έχουν μια εξαιρετική χρονιά στην Ευρώπη και στο ελληνικό πρωτάθλημα.  

Παναθηναϊκός  
• Η ελληνική ομάδα είναι δεύτερη στην λίγκα σε πόντους / κατοχή και σε ποσοστό στα τρίποντα (37.5).
• Πηγαίνει περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στην γραμμή των ελευθέρων βολών και έχει και καλό ποσοστό (5η).
• Καλός και στα ποσοστά σε πόντους που δέχεται ανά κατοχή αμυντικά (5ος), με βασικό ότι δεν δέχεται εύκολα πόντους από κοντά.
• Έχει και αυτός τα προβλήματα του στα rebounds επιθετικά και αμυντικά, αλλά στην σειρά με την Barcelona ήταν πολύ συγκεντρωμένος.  

Siena  
Οι κατηγορίες που χρήζουν προσοχής για την Siena είναι:
• τα κλεψίματα ανά κατοχή των Ιταλών εντός και εκτός έδρας (1η θέση)
• το γεγονός ότι κρατούν το αντίπαλο σε χαμηλό σκορ ανά κατοχή
• και ρίχνουν τα ποσοστά των αντιπάλων στα τρίποντα.  
Η αχίλλειος πτέρνα τους είναι τα αμυντικά rebound, με την επιθετική τους αποτελεσματικότητα να είναι και αυτή χαμηλά.    

Επίθεση  
Ο Παναθηναϊκός στην επίθεση του στηρίζεται στα σουτ από κοντά (61,4% στο 43,2 των συνολικών επιθέσεων του) ή στα μακρινά (37,5% στο 34,2 των συνολικών επιθέσεων του). Δεν παίρνουν πολλά σουτ από μέση απόσταση (22,6) και έτσι δεν τους στοιχίζει το χαμηλό ποσοστό (35,3).   Αντίθετα η Siena εκτελεί πολλές από τις επιθέσεις της από μέση απόσταση (32,7 του συνολικού αριθμού) και με ποσοστό 38,2 αυτό της κοστίζει.

Έχει και αυτή πολύ καλό ποσοστό από κοντά με 61,6 στο 41.9 των συνολικών επιθέσεων. Το πρόβλημα που διαφαίνεται εδώ είναι ότι παρά το καλό ποσοστό στα τρίποντα (35,9%), τα τρίποντα είναι πολύ λίγα (25,4).  

Άμυνα  
Στην άμυνα ο Παναθηναϊκός δίνει τα περισσότερα σουτ από το τρίποντο από κάθε άλλη ομάδα στην λίγκα (37.4 σε 3FGA/FGA των αντιπάλων. Σε αυτά τα σουτ οι αντίπαλοι του έχουν ποσοστό επιτυχίας στο 33,8 %. Από κοντά κρατάει τους αντιπάλους του στο ποσοστό 56,3. Αντίθετα η Siena είναι καλύτερη στην άμυνα στα τρίποντα (27,7) το καλύτερο στην λίγκα, αλλά δέχεται στις κοντινές επιθέσεις πιο εύκολα πόντους (65,6%).

Καλύτερος παίκτης
Από την πλευρά του Παναθηναϊκού δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να εξηγήσουμε το γιατί είναι ο Δημήτρης Διαμαντίδης. Κάνει σχεδόν τα πάντα και συμφέρει. Από την πλευρά της Siena αν είναι έτοιμος θα πάμε με τον McCalleb.

Παίκτες κλειδιά στην επίθεση
Στην επίθεση του Παναθηναϊκού οι πιο σημαντικοί παίκτες είναι ο Διαμαντίδης (έκπληξη;), ο Batiste και ο Nicholas, ενώ για την Siena οι Kaukenas, Lavrinovic και McCalleb. Αυτοί οι τρεις από κάθε ομάδα τελειώνουν τις περισσότερες επιθέσεις με εκτέλεση ή τελική πάσα.  

Simone Pianigiani vs Zeljko Obradovic  
Ο Obradovic (ο Ιτούδης θα κάψει πάλι ένα DVD), θα προετοιμαστεί και πάλι μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Θα πρέπει να μελετήσουν τον αντίπαλο και από την McCalebb καλή περίοδο για να βγάλουν ολοκληρωμένα συμπεράσματα. Τα plays του αντιπάλου θα περάσουν από το μικροσκόπιο όπως οι αμυντικές και οι ειδικές καταστάσεις.  

Θα πρέπει όμως να αντιμετωπίσει αρκετά από τα isolations των αντιπάλων, το επιθετικό transition, και την προσήλωση στο πλάνο τους που και αυτό από τη μεριά των αντιπάλων θα έχει προετοιμάσει τις δικές του εκπλήξεις.  

Το pick and roll της δεν είναι τόσο καλό όσο τα προηγούμενα χρόνια με τον McIntyre οπότε ίσως να πιέσει περισσότερο τα σουτ σε κάποιους παίκτες. Με βάση τα λίγα τρίποντα που εκτελεί η Siena η ζώνη θα έχει και πάλι θέση στο αμυντικό ρεπερτόριο των "πρασίνων".  

Τα "ποσταρίσματα" από επιθετικής και αμυντικής πλευράς θα κρίνουν πολλά. Μην ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός σαν ομάδα επενδύει πολλά στο Low Post Game αμέσως μετά το pick and roll. Η εκμετάλλευση των mismatch σε όλες τις θέσεις στο χαμηλό post δίνει στην ομάδα του Obradovic εύκολα καλάθια από κοντινή απόσταση, φθορά σε φάουλ και ελεύθερες βολές, αλλά και αμαρκάριστα σουτ από τους ψηλούς που σουτάρουν από μακρινή απόσταση (Φώτσης - Τσαρτσαρής).  

Το ίδιο όμως περιμέναμε και από τον Ολυμπιακό αλλά δεν το είδαμε. Αντίθετα ο Hairston σκότωσε τα τριάρια του στην επίθεση και κυρίως στα επιθετικά rebound. Απέναντι στους Sato, Περπέρογλου αλλάζουν τα δεδομένα. Εκεί μπορούν να προσφέρουν και οι Καιμακόγλου - Tepic. 

Ο Pianigiani θα πρέπει να βρει τρόπους να σταματήσει το low post παιχνίδι των "πρασίνων". Οι Lavrinovic, Stonerook και Rakovic θα πρέπει να αντέξουν απέναντι στους ψηλούς του Παναθηναϊκού.    

Το pick and roll του Παναθηναϊκού επιθετικά με τον άξονα συνεργασίας των Διαμαντίδη και Batiste κυρίως θα απαιτήσει πολύ προσοχή από την άμυνα των Ιταλών. Αν οι παίκτες μακριά από την μπάλα σουτάρουν με καλά ποσοστά, οι "πράσινοι" είναι μια ομάδα πολύ δύσκολη για να την σταματήσεις.  

Η άμυνα ζώνης μπορεί να εμφανιστεί και από τον Pianigiani όπως και εναντίον του Ολυμπιακού (3-2) καιδεν έιναι άσχημη ιδέα τηρουμένων των πονοκεφάλων που θα έχει και για το pick and roll αλλά και για πολλά match ups.  

Τα πιο δυνατά σημεία της Siena είναι η άμυνα και η ακρίβεια στην εκτέλεση στο πλάνο του αγώνα. Είναι ομάδα με παίκτες που έχουν πολύ καλό μπασκετικό I.Q ικανούς να φέρουν σε πέρας τα πλάνα του προπονητή τους.  

Πάντως η Montepaschi έχει αρκετές φορές στο παρελθόν παρουσιάσει απροσδόκητες αγωνιστικές καταρρεύσεις. Δύο φορές εναντίον της Maccabi πέρυσι στο Top 16 και στο Final Four του 2008. Επίσης και εναντίον του Παναθηναϊκού όταν πέτυχε 53 πόντους στα playoffs του 2009.  

Με τον Ολυμπιακό όμως έδειξε χαρακτήρα και μετέτρεψε την καταστροφική πρώτη βραδιά σε μια θριαμβευτική πρόκριση που ίσως ατσάλωσε τον χαρακτήρα της και της έδωσε τεράστια αυτοπεποίθηση. Όμως και ο Παναθηναϊκός απέκλεισε το φερόμενο ως φαβορί της διοργάνωσης με εμφατικό τρόπο και αισθάνεται να πατάει πολύ καλά.  

Συνήθως σε παιχνίδια με τέτοιες λεπτές ισορροπίες ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει καθοριστικό ρόλο. Η πιο έτοιμη ομάδα σε αυτόν τον τομέα έχει το πλεονέκτημα. Η προετοιμασία σε επίπεδο πληροφοριών από τα προπονητικά team των δύο ομάδων, είναι η κυρίαρχη συνισταμένη για τους αθλητές να νιώσουν επαρκείς τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του αγώνα.  

Οι λεγόμενες "ψυχολογικές ντόπες" είναι για τα μικρά παιδιά που δεν έχουν ισχυροποιημένο συναισθηματικό κόσμο. Όπως λέω πάντα τα 3 άλφα είναι το Ευαγγέλιο της πνευματικής προετοιμασίας των αθλητών:
• αυτοσυγκέντρωση,
• αυτοκυριαρχία
• και αυτοπεποίθηση  

Ας ελπίσουμε αν ο Παναθηναϊκός κερδίσει τον τίτλο, και προσθέσει το έκτο αστέρι στην φανέλα του, να φωτίσει λίγο και όλους όσους ασχολούνται με το(ν) ελληνικό μπάσκετ (αθλητισμό). Να αποτελέσει ένα φωτεινό μονοπάτι στο σκοτάδι της νύχτας της δικής μας πραγματικότητας. Ας πούμε και κανένα αστείο!

Το παιχνίδι με τα παράδοξα

Του Τάκη Πανούλια
18/04/2011

Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό και μετά από πολλά χρόνια (περίοδο 1999/2000), πέτυχε το 2-0 απέναντι στους μόνιμους πρωταθλητές Ελλάδας. Παράλληλα με την νίκη αυτή θα τελειώσει αήττητος την κανονική περίοδο πράγμα που δεν έχει συμβεί στην Α1 (από καταβολής πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ την περίοδο 1991-92).  

Οι δύο μονομάχοι έφθασαν κοντά να το πραγματοποιήσουν τις δύο προηγούμενες χρονιές αλλά τελείωσαν με 25-1 χάνοντας ο ένας στην έδρα του άλλου.  

Η νίκη αυτή απορροφά πολλούς από τους κραδασμούς στο οικοδόμημα του Ολυμπιακού μετά τον αποκλεισμό από το Final 4 της Euroleague από τη Montepaschi Siena. Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ο Ολυμπιακός έτσι και αλλιώς είχε σαν πρώτο και βασικό στόχο το πρωτάθλημα.  

Αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους οι πραγματικά μεγάλες ομάδες, διεκδικούν τα πάντα. Απλά αφότου αποκλείστηκε από την Ευρωλίγκα, ο μεγάλος στόχος που απέμεινε είναι το ελληνικό πρωτάθλημα και στην συνέχεια το κύπελλο. Επομένως το κίνητρο στο συγκεκριμένο ματς ήταν για τους κόκκινους μεγαλύτερο αλλά το ίδιο και η πίεση. Τώρα αν θα κοιτάξουν να επωφεληθούν στην πορεία από την φθορά και την κούραση του Παναθηναϊκού από το κυνήγι και των τριών τίτλων αυτό είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό.  

Στο παιχνίδι τώρα έχουμε πολλά και περίεργα.  
· Δεν μπορείς να πεις πως ο Yotam Halperin είναι στην πρώτη γραμμή των πλάνων του προπονητή του. Γενικά σε μεγάλα παιχνίδια στον Ολυμπιακό δεν θυμόμαστε να είχε ανάλογη απόδοση. Με 25 πόντους, 8 στα 13 σουτ εντός παιδιάς (6/9 τρίποντα) ήταν ο καταλύτης του παιχνιδιού από πλευράς Ολυμπιακού. Ίσως και η ομάδα του να τον έχει αδικήσει λίγο αυτά τα χρόνια γιατί παραμένει ένας εξαιρετικός σουτέρ.

· Ο Παναθηναϊκός δεν χάνει σχεδόν ποτέ όταν έχει σε πολύ καλή μέρα τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Μιλάμε για μια από τις καλύτερες επιδόσεις της περιόδου με 21 πόντους με 8 στα 13 εντός παιδιάς (και αυτός), 7 rebounds και 6 assists. Αυτό και αν είναι παράδοξο.

· Μετά από ένα ημίχρονο με αρκετά air ball στο δεύτερο έμπαιναν από τα αράουτ και τα σουτ με ταμπλό του Teodosic έως το σουτ υψικάμινος του Halperin. Δείγμα ότι το σουτ θέλει καμιά φορά και λίγο τύχη, αλλά σίγουρα είναι προϊόν καλής ψυχολογίας που είναι μεταδοτική σε μια ομάδα.

· Ο Teodosic που ξεκίνησε στον άσσο ήταν πολύ καλός οργανωτικά πράγμα που δεν είχαμε δει καθόλου στην φετινή περίοδο. Αυτό βοήθησε να πάρει διαφορά στην αρχή ο Ολυμπιακός και ήταν από τις εμπνεύσεις που βγήκαν στο στον προπονητή του. Αντίθετα χρησιμοποίηση του Keselj απέτυχε και ο νεαρός παίκτης ήταν και πάλι αόρατος.

· Αυτός και ο Tepic από πλευράς Παναθηναϊκού εξακολουθούν να μην εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες των προπονητών τους στο ελάχιστο. Εκτός κλίματος, με εύθραυστη ψυχολογία δεν δίνουν τίποτα από αυτά που θέλουν να πάρουν οι προπονητές τους για να μεγαλώσουν το rotation. Εδώ το παράδοξο δεν είναι η απόδοση τους αλλά ότι ο ένας ξεκίνησε και ο άλλος έπαιξε όσο έπαιξε. Ο Tepic μάλιστα "έφαγε" χρόνο από τον Sato που και σε κακή μέρα προσφέρει περισσότερα.

· Αν και είναι ξεκάθαρο ότι ο Διαμαντίδης και ο πάγκος του Παναθηναϊκού ήθελαν παράταση όταν οι "πράσινοι" κέρδισαν το επιθετικό ριμπάουντ από την ηθελημένα άστοχη βολή του αρχηγού τους, επιχείρησαν επίθεση!!! Αν είχαν αποφασίσει να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση έπρεπε να κρατήσουν την μπάλα.

Εκτός και αν σκέφτηκαν γρήγορη επίθεση με τρίποντο και άμεσο φάουλ για να διεκδικήσουν τις όποιες πιθανότητες τους στον κανονικό αγώνα (;). Από την αντίδραση με την λήξη έδειχναν ότι μάλλον ήθελαν το πρώτο σενάριο και ο Διαμαντίδης ή παρασύρθηκε ή σκέφτηκε το δεύτερο σε μια στιγμιαία αναλαμπή δεύτερης σκέψης!

· Το γεγονός ότι ο Σπανούλης ήταν τραυματίας και είχε χάσει προπονήσεις οδήγησε στην απουσία του από την βασική πεντάδα. Η παρατεταμένη χρησιμοποίηση του στο τέλος, όπου και παραλίγο να αποβεί μοιραίος για την ομάδα του, είναι κάτι που σηκώνει αρκετή κουβέντα.

· Η αντιμετώπιση του pick and roll από τον Ivkovic δεν ήταν κακή έμπνευση (2 εναντίον 2), και τις περισσότερες φορές παραλίγο να φέρει σε πέρας την αποστολή της. Παραλίγο όμως, γιατί η οξυδέρκεια του Διαμαντίδη και η αποφασιστικότητα του Batiste με κάποιο τρόπο ολοκλήρωναν την συνεργασία και έβαλαν τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι και την νίκη.

· Δύο συνεχόμενες λάθος επαναφορές από την τελική γραμμή για την ομάδα του τριφυλλιού δεν θυμάμαι σε όλη την εποχή Obradovic. Δείγμα έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης στο παιχνίδι των "πρασίνων" όπως και τα πολλά επιθετικά rebounds του αντιπάλου ειδικά στα πρώτα τρία δεκάλεπτα.

· Η ατμόσφαιρα στο ΣΕΦ ήταν εξαιρετική, χωρίς να γίνει το παραμικρό. Άρα σε δύο παιχνίδια αυτής της περιόδου έχουμε παιχνίδια χωρίς έκτροπα πράγμα ενθαρρυντικό. Τώρα θα μου πείτε γιατί το προφανές το λέμε παράδοξο; Ελάτε τώρα στην Ελλάδα ζούμε. Απλά θα περιμένουμε την ίδια συμπεριφορά και σε παιχνίδια που θα κρίνουν τίτλο.  

Γενικά το πρώτο ημίχρονο προδιέθετε σε παιχνίδι καρμπόν από τον πρώτο γύρο αλλά στην συνέχεια είχαμε αλλαγή σκηνικού και τελικά έγινε ένα ενδιαφέρον παιχνίδι. Επιμένω ότι η ποιότητα των ομάδων μπορεί να μας προσφέρει περισσότερες συγκινήσεις και κυρίως καλύτερο θέαμα.  

Έχουμε όμως δρόμο ακόμα και πολλά παιχνίδια που θα έχουν τρομερό ενδιαφέρον τόσο τακτικά, στην μονομαχία των κουμπάρων, όσο και από πλευράς καθαρού μπασκετικού θεάματος από την ποιότητα των παικτών και στα δύο στρατόπεδα.

THE NBA Playoffs Preview

Είναι η εποχή που στο NBA ξεχωρίζουν οι άνδρες από τα παιδιά…

Η πάσα του Steve Nash κάτω από τα ποδια του Boozer

Δεν ξέρω αν θα την διδάξετε στους παίκτες σας αλλά την κάνει να φαίνεται τόσο εύκολη ο αθεόφοβος...

Οι παιδικές ασθένειες του ΟΣΦΠ

Του Τάκη Πανούλια
11/04/2011  

Η φράση "ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό" έχει γίνει κλισέ σε τέτοιες περιπτώσεις και ίσως να είναι μια απλοϊκή προσέγγιση του θέματος της ανεπανάληπτης επιτυχίας της Montepaschi Siena να αποτινάξει το εφιαλτικό πρώτο παιχνίδι της σειράς της και να αποκλείσει τον Ολυμπιακό. Μια ήττα που στις περισσότερες των περιπτώσεων θα είχε τσαλακώσει το ηθικό και το πνεύμα πολλών ομάδων.  

Η Siena τελείωσε την σειρά στο Palaestra με 3-1 σε μια επική επιστροφή και θα δώσει το παρόν στο Final Four στην Βαρκελώνη. Αφήνοντας εκτός τον Ολυμπιακό που είχε κάνει το ταξίδι τις δύο τελευταίες περιόδους. Πώς έγινε και το ασχημόπαπο μετά την ντροπιαστική ήττα στο πρώτο παιχνίδι, έγινε κύκνος και πέτυχε τρεις καθαρές νίκες είναι κάτι που σηκώνει πολύ κουβέντα. Η διαφορά 17 πόντων που κέρδισε άλλωστε στο δεύτερο παιχνίδι είναι και η μεγαλύτερη ήττα εντός έδρας των "κόκκινων" στην τελευταία διετία.  

Ξεθύμανε

Ένας σχολιαστής αμερικάνικου τηλεοπτικού δικτύου έλεγε πριν από μερικά χρόνια, σε μια σειρά τελικών μεταξύ Celtics - Lakers, πως είναι απαράβατος κανόνας στα play offs του NBA ο προπονητής να μην αφήνει στην ομάδα του να κερδίζει με υπερβολικά μεγάλες διαφορές σκεπτόμενος το επόμενο παιχνίδι της σειράς εφόσον υπάρχει. Να μην "αδειάζει" κατά κάποιο τρόπο η ομάδα και από φυσικές δυνάμεις αλλά και συναισθηματικά. Καλύτερα να κατεβάσεις τον ρυθμό του αγώνα και να διατηρήσεις την διαφορά σε ανεκτά επίπεδα για να κρατήσεις και τους παίκτες σου σε εγρήγορση.  

Δεν ξέρω αν ο Ivkovic το προσπάθησε και δεν κατόρθωσε να φέρει την διαφορά σε χαμηλότερα επίπεδα η ήθελε να σκοτώσει το ηθικό της ιταλικής ομάδας. Αλλά ο σεισμός του ΣΕΦ που ταρακούνησε τους Ιταλούς στο πρώτο παιχνίδι προκάλεσε στη συνέχεια το τσουνάμι της Siena που παρέσυρε τον Ολυμπιακό σαν αντίδραση.  

Με σιδερένια άμυνα απορύθμισε τον Ολυμπιακό στην επίθεση υποχρεώνοντας τον σε πολλά λάθη σε κάθε παιχνίδι αλλά και χαμηλά ποσοστά από μακρινή απόσταση. Στα τρία τελευταία παιχνίδια οι "ερυθρόλευκοι" περιφερειακοί είχαν 4/18, 5/17, 6/21 τρίποντα και 22, 20, και 17 λάθη αντίστοιχα.  
Οι "κόκκινοι" σε αυτό το γεμάτο ένταση, συναισθηματική και φυσική προσπάθεια παιχνίδι των Ιταλών δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Φαίνονταν νικημένοι πνευματικά και σωματικά.  

Παιδικές ασθένειες

• Τα πολλά λάθη του Ολυμπιακού σε κάθε παιχνίδι δείχνουν ότι το πρόβλημα οργάνωσης στης ομάδας τελικά παρέμεινε πρόβλημα. Ήταν κάτι για το οποίο είχαμε μιλήσει στο ξεκίνημα της περιόδου και που ο προπονητής του ήθελε να βελτιώσει. Ο Παπαλουκάς σχεδόν αόρατος δεν είχε καμιά σχέση με τον παίκτη στο δεύτερο γύρο του Top 16.  

Ο Teodosic και με το πρόβλημα του τραυματισμού του, λίγα πράγματα, σε μια κακή σεζόν όπως εξελίσσεται για αυτόν και την ομάδα του. Τέλος ο Σπανούλης με 3/19 τρίποντα στην σειρά και πολλά λάθη έγινε προβλέψιμος και δεν βοήθησε όσο το ταλέντο του επέβαλε.  

• Οι τρύπες στις θέσεις του small και power forward ειδικά του παίκτη με το συνεπές μακρινό σουτ έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους. Η απόδοση του Erceg είχε βοηθήσει πολύ σε αυτόν τον τομέα στην φάση του Τop 16 αλλά και ο ίδιος σταδιακά χάθηκε και οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν αυτήν την δουλειά. Του τεσσαριού δηλαδή που θα ανοίξει την άμυνα με το μακρινό σουτ.  

• Η προσπάθεια του Gordon συγκινητική στο να καλύψει τις αδυναμίες αλλά δεν έφθανε. Χρειαζόταν περισσότερη βοήθεια από τα κλασικά τριάρια η ομάδα και δεν την πήρε. Ο Keselj αόρατος άνθρωπος και ο Παπανικολάου λίγα πράγματα και χωρίς την απαραίτητη βελτίωση. Το έχουμε ξαναπεί ότι ο τρόπος παιχνιδιού του Ολυμπιακού δεν τους βοηθά και πολλές φορές δείχνουν αποκομμένοι από το παιχνίδι της ομάδας.  

• Θα ήθελαν περισσότερα kick outs δηλαδή περισσότερες πάσες από την διείσδυση του χειριστή της μπάλας μετά από το pick and roll. Αλλιώς παίρνοντας την μπάλα στατικά πρέπει να δημιουργήσουν από μόνοι τους φάσεις και δεν έχουν τέτοια δυνατότητα ακόμα.

Γιατί ο μεν Keselj μπορεί να εκτελέσει με σουτ (τουλάχιστον έτσι ξέραμε), αλλά και ο Παπανικολάου θα μπορούσε να πάει στο καλάθι σαν slasher (να πάει προς το καλάθι με ντρίπλα) αρκεί η άμυνα να τρέχει να τους καλύψει μετά από περιστροφή (άμυνα close out). Όταν στις δύο αυτές θέσεις (SF/PF) δεν υπάρχει απειλή τότε η άμυνα μπορεί εύκολα να κλείσει και να αντιμετωπίσει το pick and roll με μεγαλύτερη ευχέρεια.  

Η ζωή χωρίς τον McCalebb

Ο McCalebb είναι από πιο δύσκολους παίκτες να περιορίσει κανείς στην επίθεση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Εκπληκτικός σκόρερ, διαβάζει πολύ καλά τον αντίπαλο αμυντικό, και την κατάλληλη στιγμή σε περνάει με μεγάλη ευκολία (slasher). Ο τραυματισμός του ήταν ένα μεγάλο συν για την ομάδα του Πειραιά αλλά δεν το εκμεταλλεύτηκε. Μιλάμε για έναν παίκτη που το 71% των προσπαθειών του είναι καρφώματα και layups, με το 65% να είναι επιτυχημένα.  

Στο πρώτο παιχνίδι που αγωνίστηκε τα περισσότερα λεπτά η ομάδα του έχασε με κάτω τα χέρια. Ο παίκτης έδειξε ανέτοιμος και ο Pianigiani πολύ σωστά στην συνέχεια δεν τον χρησιμοποίησε προστατεύοντας τον ίδιο και την ομάδα του. Έδειξε ότι η ομάδα του μπορεί να παίξει καλά και χωρίς αυτόν οπλίζοντας με αυτοπεποίθηση τους υπόλοιπους.  

David Moss Off /Malik Hairston On

O Moss στην συγκεκριμένη σειρά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα στα περισσότερα παιχνίδια παρότι είχε καλά νούμερα σε όλη την περίοδο. Είχε και αυτός πολλά post ups στο παιχνίδι του και αποτελούσε απειλή για τα τριάρια του Ολυμπιακού. Αφού δεν μπόρεσε να κάνει αυτός την δουλειά την έκανε και με το παραπάνω ο Hairston.  

Είχε δύο φορές τις καλύτερες επιδόσεις του για την τρέχουσα περίοδο με 19 και 25 πόντους στο δεύτερο και το τέταρτο παιχνίδι της σειράς με ranking 31 και τις δύο φορές. Δεν ξεχνάμε τα rebound που μάζεψε και που στο δεύτερο παιχνίδι (11) ήταν μαχαιριές στην καρδία της άμυνας των κόκκινων.  

Jaric Reloaded

Η ανάσταση του Marko Jaric ήταν ένα μεγάλο συν για την Siena και επιπλέον ένα κρυφό όπλο για τον Pianigiani. Ξεκινώντας τα προημιτελικά ο guard της ιταλικής ομάδας είχε μάλλον ήσυχη παρουσία. Τώρα πως ο Marko από αόρατος άνθρωπος έγινε διαστημικός είναι και αυτό ένα ερώτημα. Πάντως ακόμα και στο δεύτερο παιχνίδι έδειξε σημάδια ανάκαμψης έστω και με κάποια δυνατά φάουλ σε περιπτώσεις layup παικτών του Ολυμπιακού.  

Δεν την ξαναπατάω

Ο Simone Pianigiani είχε σπάσει την έδρα του Παναθηναϊκού την περίοδο 2008-09 όπως και τώρα με τον Ολυμπιακό. Τότε μάλιστα δεν είχε χάσει το πρώτο παιχνίδι της σειράς με τέτοια απίστευτη διαφορά. Στην συνέχεια όμως το pick & roll των "πρασίνων" διέλυσε κυριολεκτικά την άμυνα της Siena. Ο Ιταλός προπονητής αυτή την φορά ήταν αποφασισμένος να πάρει τα μέτρα του και το δήλωσε άλλωστε "να μην την ξαναπατήσουμε όπως με τον Παναθηναϊκό". Αυτή την φορά σταμάτησε το pick and roll του Σπανούλη με επιθετικά hedge out, και έτσι θα έχει την ευκαιρία του να αντιμετωπίσει ξανά τον Παναθηναϊκό, για να προσπαθήσει να πάρει το αίμα του πίσω.

Συμπέρασμα

Σε αυτή την σειρά είμαι σίγουρος ότι πολλοί αναρωτιούνται κατά πόσο η Siena ανέτρεψε την κατάσταση ή κατά πόσο την "πάτησε" ο Ολυμπιακός. Όπως λέμε κάθε φορά στην εξίσωση υπάρχει και ο αντίπαλος και δεν πρέπει να θεωρούμε ότι μόνο η δική μας απόδοση επηρεάζει το αποτέλεσμα.  

Για την ιταλική ομάδα είναι σημαντικό ότι μάζεψε τα κομμάτια της, επιστράτευσε φιλότιμο, και τινάζοντας την σκόνη που άφησαν οι 48 πόντοι διαφορά στο πρώτο παιχνίδι περπάτησε περήφανα στην συνέχεια με ψηλά το κεφάλι. Κατάπιε την ντροπή και βρήκε την δύναμη να αντιδράσει αναγκάζοντας τους πάντες να θαυμάσουν την συνοχή που έδειξε σαν ομάδα.  

Ο Ολυμπιακός έδειξε ότι έχει ασθένειες που θεράπευσε πρόσκαιρα στην προηγούμενη φάση, αλλά θα τον βασανίζουν για πολύ ακόμα μέχρι ο προπονητής του να βρει το κατάλληλο φάρμακο για μόνιμη θεραπεία. Η μεταμόρφωση που γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο ήταν μάλλον μασκάρεμα. Η ταυτότητα της ομάδας τώρα σχηματίζεται και θέλει αρκετή δουλειά ακόμα. Πάντως αν θα θέλαμε να δούμε κάτι περισσότερο είναι μεγαλύτερη αντίδραση στις τρεις ήττες μετά τη μεγαλειώδη πρεμιέρα του.  

Για την ομάδα του Πειραιά ισχύει το κλασικό "δεν είναι το ύψος που με φοβίζει αλλά η πρόσκρουση από την πτώση". Τώρα δοκιμάζεται η δική του συνοχή σαν ομάδα και θα δούμε την αντίδραση του στην συνέχεια. Μέσα από την δουλειά στην προπόνηση μπορεί να λύσει τα προβλήματα του. Η προπόνηση είναι σαν την ψυχανάλυση. Και στις δύο περιπτώσεις για να φθάσεις στο στόχο σου πρέπει να γνωρίζεις το πρόβλημά σου.

Στο μυαλό του Obradovic

Του Τάκη Πανούλια
03/04/2011

Η σειρά των δύο τελευταίων τροπαιούχων της Euroleague σίγουρα ήταν η πιο λαμπερή από τις υπόλοιπες στα προημιτελικά. Μια σειρά σε επίπεδο τελικού. Μετά από πέντε συνεχόμενες νίκες (!!!) των Ισπανών υπό την καθοδήγηση του Xavi Pascual ήρθε ο Obradovic με τον Παναθηναϊκό σε ρόλο underdog (αουτσάιντερ) να πάρει  το αίμα του πίσω με τρεις  συνεχόμενες νίκες. Μάλιστα στο πιο κρίσιμο σημείο της περιόδου στερώντας το δικαίωμα από τους Ισπανούς να κάνουν το repeat.  

Δεν χρειαζόταν η συγκεκριμένη επιτυχία για να αποδείξει την αξία του ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Ούτε είμαστε από αυτούς που αποθεώνουν τους προπονητές στις επιτυχίες και τους σταυρώνουν στις αποτυχίες. Η ικανότητα του προπονητή και του ανθρώπου φαίνεται από το έργο του συνολικά ανάλογα με τις συνθήκες που αντιμετωπίζει.          

Μερικές σκόρπιες σκέψεις

• Ο Obradovic και οι παίκτες του ήθελαν να τελειώσουν την σειρά στην Αθήνα και έτσι έγινε. Μπορεί τα τελευταία τρία χρόνια οι Blaugrana να μην έχουν χάσει παρά μόνο μια φορά τρία συνεχόμενα παιχνίδια από μια ομάδα αλλά ο Παναθηναϊκός το πέτυχε.

• Ο Δημήτρης Διαμαντίδης φόρτωσε τους αντιπάλους του με 72 πόντους (18 μ.ο). Ο 3D-imensional μπορεί και να γίνει πρώτος σκόρερ όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Γενικά μπορεί να κάνει οτιδήποτε όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. 

• Ο συνδυασμός στο backcourt των Καλάθη - Διαμαντίδη επιβεβαίωσε το στατιστικό που θέλει το δίδυμο να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο πλην/συν πόντων (104-65 πριν την σειρά), έστω και αν δεν είχε χρησιμοποιηθεί για πολύ έως την σειρά με την Barcelona.

• Η αντίληψη ότι η απόδοση του Παναθηναϊκού είναι εξαρτημένη από την παρουσία η καλύτερα την απόδοση του Δημήτρη Διαμαντίδη είναι αληθής, αλλά όλοι οι μεγάλοι παίκτες έχουν ανάλογη επίδραση στο παιχνίδι της ομάδας τους.

• Το pick and roll μεταξύ Διαμαντίδη - Batiste συχνά πλησιάζει την τελειότητα, καθιστώντας τους ένα από τα καλύτερα δίδυμα σε αυτό τον τρόπο παιχνιδιού.

• Το low post παιχνίδι των "πρασίνων" παραμένουν κορυφαία σημεία αναφοράς στην επιθετική τακτική της ομάδας. 

• Η υπεροπλία του Παναθηναϊκού στα rebound έναντι της Barcelona ήταν καθοριστική.        

Στρατηγική - Οι αποφάσεις κλειδιά

Η αντιμετώπιση του ταλαντούχου κυρίου Navarro  
Όποιος νομίζει ότι η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου παίκτη είναι απλή υπόθεση είναι μακράν νυχτωμένος. Η αντιμετώπιση του Navarro παρουσιάζει δυσκολίες γιατί είναι πολυδιάστατος σκόρερ και σουτέρ. Μπορεί να πετύχει καλάθι με πολλούς τρόπους και κερδίζει πανεύκολα το φάουλ. Η ταχύτητα εκτέλεσης στο σουτ είναι απίστευτη.   

Έχοντας έναν έξοχο αμυντικό σαν τον Διαμαντίδη σκέφτεσαι αν θα τον ρίξεις επάνω στον Navarro ή θα στείλεις κάποιον άλλο αμυντικό επάνω του για να έχεις τον Διαμαντίδη στις βοήθειες. Την πολυτέλεια να έχεις τον 3-D στις βοήθειες σου την παρέχει η παρουσία του Rubio ή του Sada που είχαν χαμηλά ποσοστά πίσω από την γραμμή του τρίποντου. Το προπονητικό επιτελείο του Παναθηναϊκού διάλεξε το δεύτερο με τους Nicholas - Καλάθη - Sato να παίζουν εκ περιτροπής τον Navarro.  

Τι κέρδισε;  
1.  Δεν είχε φθορά ο Διαμαντίδης σε κούραση και φάουλ και μπόρεσε να αξιοποιηθεί περισσότερο επιθετικά.  
2. Ο Καλάθης ταιριάζει πολύ περισσότερο στα φυσικά χαρακτηριστικά με τον Ισπανό guard όπως και ο Nicholas.  
3.  Επόμενο ήταν να σκεφτούν ότι σε αυτή την περίπτωση ο Pascual θα χρησιμοποιήσει περισσότερο το Lakovic αλλά αυτό στερούσε την αμυντική συνεισφορά και οργάνωση των άλλων δύο.  

Γενηθήτω box and 1

Εκεί κάπου πρέπει να γεννήθηκε η ιδέα του box and 1 που βέβαια είχε δύο σημαντικές διαφοροποιήσεις. Πρώτον σε περίπτωση κάποιου screen επάνω στον αμυντικό του La Bomba (χωρίς ή με την μπάλα) είχαμε αλλαγή με τον παίκτη τον χώρο, και δεύτερον το box ήταν match up και όχι απλά σε διάταξη box ή diamond.  

Την συγκριμένη άμυνα οι αμερικάνοι την κατατάσσουν στις λεγόμενες junk defenses ή combination defenses (συνδυαστικές άμυνες). Με τον όρο αυτό ονομάζουν τις άμυνες που δεν συμβαδίζουν με τις στάνταρ άμυνες ζώνης ή man-to-man. Οι junk άμυνες μπορεί να είναι μεταλλασσόμενες με αλλαγή από ζώνη σε man-to-man ή να έχουν στοιχεία και από τις δύο άμυνες (υβριδικές).  

Όμως δεν ήταν η επιλογή της άμυνας το κλειδί της υπόθεσης, αλλά η προετοιμασία από το τεχνικό επιτελείο και η εκτέλεση της από τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Όποια άμυνα και αν επιλέξεις αν δεν εκτελεστεί σωστά από τους παίκτες δεν έχει αποτέλεσμα.  

Απίστευτη ενέργεια και κινητικότητα χρειάστηκε για να εκτελεστεί με επιτυχία μια άμυνα ξεχασμένη σε αυτό το επίπεδο. Ταυτόχρονα ο κίνδυνος να χαθούν τα rebound με όλες τις αλλαγές και τις προσαρμογές ήταν πολύ πιθανό αλλά η προσπάθεια και η αυτοσυγκέντρωση ήταν στο υψηλότερο επίπεδο.       

Για να προχωρήσουν σε αυτήν την άμυνα βασίστηκαν πάρα πολύ στο scouting μέσω στατιστικής ανάλυσης και πολύ βιντεοθεραπεία.     
• Έτσι η άμυνα είχε την δυνατότητα να αρνηθεί την πρώτη επιλογή των Ισπανών τον Navarro παίζοντας τον άμυνα άρνησης (deny defense) αλλά και όταν έπαιρνε την μπάλα ήταν με πλάτη σε κακή θέση για να εκτελέσει άμεσα. Παράλληλα το τετράγωνο έκλεινε με αποτέλεσμα ο Ισπανός να βλέπει ένα τοίχο από παίκτες μπροστά του.

• Όταν η μπάλα έφευγε από τα χέρια του τότε υπήρχε εκ νέου άρνηση της μπάλας στον ίδιο παίκτη και προστασία του καλαθιού με μετακίνηση των υπολοίπων σαν να έχουμε παιχνίδι 4 εναντίον 4.

• Όσο περνούσε ο χρόνος της επίθεσης είχαμε περισσότερη πίεση, βοήθειες και βοήθεια στην βοήθεια στις δεύτερες επιλογές των Ισπανών για να εκβιάσουν σουτ κάτω από δύσκολες συνθήκες.  

Η… χορήγηση της συγκεκριμένης ζώνης σε μεγάλες ποσότητες προκάλεσε περιορισμό των επιθέσεων του χαρισματικότερου σκόρερ της Barcelona αλλά και του στέρησε την δυνατότητα να δημιουργήσει ευκαιρίες για τους ψηλούς της ομάδας του. Έπεσε από τις 11 στις 7 προσπάθειες και παρότι ήταν και πάλι εύστοχος δεν είχε την επίδραση που θα ήθελε στο παιχνίδι της ομάδας του.  

Οι παρενέργειες της άμυνας

Δεν είμαι σίγουρος αν είχαν υπολογίσει και αυτά τα οφέλη όταν σχεδίαζαν την άμυνα αλλά υπήρχαν και ευχάριστες παρενέργειες από αυτή τη επιλογή.  
• Άλλαξε το rotation των αλλαγών της ισπανικής ομάδας αφού η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση κάποιων παικτών ήταν αδύνατη σε αυτήν την άμυνα του Παναθηναϊκού σε αντίθεση με το man-to-man.  

• Γι' αυτό και ο προπονητής του Παναθηναϊκού την χρησιμοποίησε αρκετά και όταν δεν ήταν στην πεντάδα ο Navarro.       

• Αδρανοποίησε τα isolations (απομόνωση σε 1 εναντίον 1) του Anderson με τα παιχνίδια που είχαν για αυτόν με back και down screen.    

• Η δυνατότητα να αφήνουν τους Rubio/Sada (11/38 συνολικά) δημιούργησε πολλά προβλήματα χώρου μέσα στο καλάθι με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος δράσης για τους ψηλούς την Barca και όλες οι επιθέσεις τους ήταν κάτω από πίεση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Barca ήταν από τις ομάδες που βασίζονταν πολύ στα σουτ από κοντινή απόσταση σε μεγάλο ποσοστό τόσο στις εκτελεσμένες προσπάθειες όσο και στο ποσοστό με τους Vazquez, Perovic και N’Dong. Ακόμα και ο Lorbek που είναι πιο ποιοτικός έβαζε καλάθι με αίμα.        

Mind games

Το κυριότερο ίσως όφελος από την συγκεκριμένη άμυνα είναι ότι ο αντίπαλος άρχισε να σκέφτεται υπερβολικά στην επίθεση με αποτέλεσμα να χαθεί ο ρυθμός και η ροή στην επίθεση της ομάδας. Είναι γνωστό ότι όταν σκέφτεσαι τότε γίνεσαι αργός και προβλέψιμος. Όλη η ομάδα και το τεχνικό επιτελείο προσπαθώντας να λύσει την εξίσωση της άμυνας παραμέλησε πολλά και σημαντικά πράγματα με αποτέλεσμα να χάσει την αυτοσυγκέντρωση της και την αυτοπεποίθηση της.      

Αντίθετα ο Παναθηναϊκός πήρε άριστα στα λεγόμενα τρία Άλφα της δικής του ψυχολογίας:
• Αυτοσυγκέντρωση
• Αυτοπεποίθηση 
• Αυτοκυριαρχία.   

Το είπε άλλωστε και ο Ιτούδης στην συνέντευξη που έδωσε μετά το παιχνίδι με την φράση "θέλαμε να παίξουμε χωρίς συναισθηματισμό". Ήθελαν σε κάθε κατοχή να είναι συγκεντρωμένοι στην παρούσα κατάσταση, να ελέγχουν τα συναισθήματα τους και να ενεργούν με την αυτοπεποίθηση αυτού που γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.   

Για το πόσο έτοιμος ήταν ο Παναθηναϊκός αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τελείωνε κάθε δεκάλεπτο πολύ καλά. Αυτό δείχνει αποφασιστικότητα και σωστή πνευματική κατάσταση.  

Do it like Mike

Ο Mike Batiste είχε το δύσκολο έργο να αντιμετωπίσει τρεις καλούς ψηλούς στην αντίπαλη frontcourt και όλοι έλεγαν ότι ο παράγοντας κούραση ήταν σε βάρος του. Μην ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύεται πολύ το low post, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στην Euroleague. Η προσθήκη των Βουγιούκα και Maric (όσο έπαιξε) αλλά και του Τσαρτσαρή σε θέση πέντε έδωσε ξεκούραση στον Batiste αλλά και έδειξε ότι οι λύσεις των "πρασίνων" δεν είναι και τόσο λίγες όσο ήθελαν πολλοί να πιστεύουν. Για να λέμε και την αλήθεια τις περισσότερες βουτιές ο Batiste τις έριξε και το πάθος του ήταν αστείρευτο. Αυτό σημαίνει "ηγούμαι" δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα και δεν μένω στα λόγια.  

Καλάθης ή Tepic

Έμοιαζε με το Σεξπηρικό ερώτημα to be or not to be. Πότε έπαιζε ο ένας, πότε ο άλλος. Η ομάδα όμως είναι αλήθεια ότι δεν είχε πάρει πολλά από αυτούς. Τουλάχιστον τόσα όσα περίμεναν οι προπονητές τους. Η γνώμη μας ήταν ότι ο Καλάθης άξιζε και αξίζει της ευκαιρίας και ο εικοσιδυάχρονος άσσος φώναξε παρόν στην σειρά και επένδυσε στην ευκαιρία που του έδωσε ο προπονητής του.  

Το είχαμε τονίσει ότι μαζί με τον Διαμαντίδη αποτελούν πολύ καλό και αποτελεσματικό δίδυμο. Αυτό είναι και το μυστικό της καλής του απόδοσης σε αυτή την σειρά. Ότι έπαιξε μαζί με τον Διαμαντίδη. 

Ας μην ξεχνάμε που ήταν πολλοί παίκτες που τώρα είναι μεγάλοι στην ηλικία του. Ο Παπαλουκάς για παράδειγμα έως το 1999 (22 χρονών) αγωνιζόταν στην Δάφνη και το καλοκαίρι του 1999 πήγε στον Πανιώνιο έως το 2001 οπότε και πήρε την μεγάλη μεταγραφή για τον Ολυμπιακό. Από τον οποίο έφυγε το 2002 για να βρει την υγεία του στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.  

Πιθανόν ο νεαρός να μην είναι τόσο καλός στο επόμενο παιχνίδι και να συνεχίσει να έχει σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του. Είναι φυσικό για έναν παίκτη που βελτιώνεται ακόμα και μαθαίνει αλλά και αγωνίζεται σε τόσο υψηλό επίπεδο.  

Καλό είναι να μην ξεχνάμε τέτοια πράγματα γιατί πολλές φορές γινόμαστε παράλογοι και ανυπόμονοι με τους ταλαντούχους παίκτες και τους καταστρέφουμε. Ο Tepic δείχνει ακόμα έξω από τα νερά του αλλά στο 4ο παιχνίδι πήρε χρόνο τον έκρυψαν στην επίθεση και έδωσε τουλάχιστον ανάσες σε παίκτες της περιφέρειας που ήταν επιβαρυμένοι. Κάτι είναι και αυτό.     

Όλοι Sato ή όλοι κάτω

Πολλοί παίκτες του Παναθηναϊκού είχαν τεθεί υπό αμφισβήτηση και ένας από αυτούς ήταν και ο Romain Sato. Σε κάποιο site μάλιστα κάποιος φίλος της ομάδας του τον αποκαλούσε γεροντάκι. Χωρίς να γνωρίζει ότι είναι ένα χρόνο μικρότερος από τον Διαμαντίδη. Στο δεύτερο παιχνίδι ήταν καθοριστικός και άλλωστε δεν τίθεται θέμα αξίας αλλά προσαρμογής.    

Η αναφορά στους Σπανούλη, Pecovic και Saras ήταν στην ημερήσια διάταξη σε μια προσπάθεια να καταδειχθεί ότι έλειπαν οι παίκτες προσωπικότητες. Μα μέσα από τέτοια παιχνίδια και σειρές αγώνων γεννιούνται οι επόμενοι μεγάλοι. Αυτό βέβαια θα το καταγράψει η ιστορία και δεν θα το πούμε εμείς. Αλλά ποτέ δεν ξεγράφεις παίκτες όπως ο Τσαρτσαρής, ο Φώτσης που έπαιξαν και άμυνα υψηλού επιπέδου.    

Τώρα κινδυνεύουμε όλοι να περάσουμε στο άλλο άκρο και να θεωρούν την κούπα δεδομένη. Θυμηθείτε την εντολή… ου προβλέψεις.

Τα έβλεπε και τα έλεγε

Ο Obradovic σε κάθε ευκαιρία τόνιζε ότι η ομάδα του έχει χάσει κάποια παιχνίδια με δυσκολία και πίστευε στο υλικό της. Η στατιστική της ανάλυση μάλιστα αυτό έδειχνε αλλά πολλοί εξέφραζαν σκεπτικισμό. Αν κάτι χαρακτηρίζει τον προπονητή του Παναθηναϊκού είναι η ικανότητα του να χρησιμοποιεί τους κατάλληλους παίκτες στην κατάλληλη στιγμή. Να παρέχει κίνητρο συνεχώς και να αξιοποιεί μέσα από την δουλειά του αυτούς που κατανοούν τον τρόπο που θέλει να παίζει η ομάδα του.  

Τώρα που το σχέδιο του για την εξουδετέρωση της Barcelona πέτυχε, ακούμε βέβαια για κλεμμένες ταυτότητες και παιχταράδες. Η αλήθεια είναι ότι η ομάδα του Παναθηναϊκού αποτελείται από παίκτες με πολύπλευρα χαρακτηριστικά και δυνατότητες που μπορούν να φέρουν σε πέρας τις τακτικές που σχεδιάζει ο προπονητής τους.   

The Diamantidis effect

Από αυτήν εδώ την γωνία έχουμε πολλές φορές τονίσει την αξία του συγκεκριμένου παίκτη. Αλλά η αμυντική του ιδιοφυία, η ικανότητα ανάλυσης καταστάσεων, ο συνδυασμός ενστίκτου και σκέψης, η εκτέλεση σε καθοριστικές στιγμές, η αξιοποίηση των συμπαικτών μέσα από το pick and roll δεν έχουν προηγούμενο. Όλα αυτά χωρίς την παραμικρή έπαρση και ιδιοτέλεια. Σε αυτή την σειρά χρειάστηκε να σκοράρει και το έκανε με 18 πόντους μ.ο (πρώτος σκόρερ).    

Ο Obradovic και σε αυτήν την επιλογή του να παραδώσει τα κλειδιά της ομάδας και να χρήσει φρουρό της νικηφόρας πορείας του ΠΑΟ τον Διαμαντίδη πέτυχε…δεν έτυχε. Αναρωτιέμαι αν οι Γιαννακόπουλοι όταν αποφάσισαν να φέρουν τον Obradovic στην ομάδα τους έτυχαν… ή πέτυχαν αναγνωρίζοντας τον ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ για να χτίσουν την αυτοκρατορία τους. Δεν θα το μάθουμε ποτέ αλλά σημασία έχει ότι το έκαναν.

Οι βραδιές Χίτσκοκ... στο ισπανικό πρωτάθλημα

Το...έχουν ρίξει στα χιτσοκικά φινάλε οι ομάδες στο ισπανικό πρωτάθλημα...δεν εξηγείται αλλιώς...

Το φινάλε του αγώνα Μενόρκα-Κάχα Λαμποράλ by 22ios

Η εκδίκηση των φιλοξενούμενων!

Του Τάκη Πανούλια
25/03/2011  

Δεν υπήρξε κανένας σεβασμός από τους τέσσερις φιλοξενούμενους στα τέσσερα παιχνίδια των Playoffs της Euroleague. Δύο ημέρες μετά την "άσχημη" φιλοξενία των οικοδεσποτών, επανήλθαν δριμύτεροι και προετοιμασμένοι καλύτερα, άλλοι κάνοντας μερεμέτια (Παναθηναϊκός, Maccabi, Valencia) και άλλοι ολοκληρωτικό makeover (Siena).  

Μετά από τόση ένταση και καταιγισμό από μπάσκετ δεν είναι εύκολο να κάνεις σπουδαίες αναλύσεις. Αλλά δικαιωνόμαστε σε αυτό που είχαμε τονίσει, πριν ξεκινήσουν οι σειρές, ότι κάθε πρόβλεψη είναι επικίνδυνη. Ου προβλέψεις λοιπόν γιατί θα πέσεις έξω και θα αμαρτήσεις.  

Απλά μπορούμε να κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις που θα αποτελέσουν τροφή για σκέψη στο μέλλον. Να επανεξετάσουμε ορισμένες κουραστικές φράσεις, ιδέες και πεποιθήσεις που παίρνουν την μορφή κλισέ (cliché). Πράγματα προβλέψιμα που δεν είναι τεκμηριωμένα αλλά ακούγονται θαρρείς και είναι φράσεις από το Ευαγγέλιο.  

Το πρώτο παιχνίδι είναι η ευκαιρία για break από την φιλοξενούμενη ομάδα. Πρώτο παιχνίδι των ζευγαριών 4-0. Δεύτερο παιχνίδι των ζευγαριών 0-4. Πως είπατε; Ποια είναι η αλήθεια σε αντίθεση με αυτήν την σοφιστεία.  

Μεταξύ δύο ισοδύναμων (ή ακόμα και περίπου ισοδύναμων) ομάδων είναι δύσκολο να κάνεις συνεχόμενες νίκες. Προσέξτε δεν έγραψα πουθενά την λέξη αποκλείεται. Απλά είναι δύσκολο οπότε εγκυμονεί το σπάσιμο της έδρας που και αυτό δεν είναι εύκολο, κάθε άλλο. Σε περίπτωση που τα ζευγάρια έχουν διαφορά δυναμικότητας είναι περισσότερο πιθανό.  

Η πραγματικότητα είναι ότι αν μια ομάδα κάνει το 2-0 δεν προκρίνεται αυτόματα αλλά αναγκάζει την αντίπαλη ομάδα να κερδίσει απαραίτητα τρία συνεχόμενα παιχνίδια για να προκριθεί πλέον.  

Αφού το να κερδίσεις δύο συνεχόμενα παιχνίδια είναι δύσκολο φανταστείτε πόσο μάλλον να κερδίσεις τρία. Να θέλεις τρία και ο αντίπαλος σου μόνο ένα. Στις δύο προηγούμενες περιόδους που καθιερώθηκε το best-of-five στα Playoffs καμιά ομάδα που βρέθηκε να χάνει με 2-0 δεν πέρασε.  

Ένα άλλο πράγμα που το ακούστηκε αρκετές φορές ήταν ότι ο Ολυμπιακός σίγουρα πρέπει να ξεχάσει το πρώτο παιχνίδι με την Siena και να μην θεωρήσει την νίκη δεδομένη στο δεύτερο αγώνα. Μετά όλοι βροντοφώναζαν ότι δεν θα το αφήσει να συμβεί ο Duda με την εμπειρία του. Μα δεν θα παίξει ο Ivkovic καλοί μου φίλοι, αλλά οι παίκτες.  

Μετά από όσα άκουσαν, διάβασαν και πιθανόν αισθάνθηκαν θέλει πολύ, μα πολύ, πνευματική δουλειά για να ξανασυγκεντρωθείς στον στόχο σου. Ο Ivkovic σαφώς και ήταν συγκεντρωμένος και φοβόταν να μην γίνει αυτό που έγινε. Προφανώς και το επεσήμανε στους παίκτες του. Τώρα θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει αυτή την ήττα σαν μάθημα για να κάνει αυτός το διπλό μέσα στην Ιταλία.  

Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι στην εξίσωση ενός αγώνα υπάρχει και ο παράγοντας αντίπαλος. Ο Pianigiani και οι παίκτες του λέτε να μην έχουν εγωισμό και ικανότητες; Δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε…να το μπορούμε κιόλας. Το να σχεδιάζουμε την στρατηγική μας έως το να εφαρμοστεί στην πράξη είναι δύο διαφορετικά πράγματα.  

Σε τελική ανάλυση ούτε οι γηπεδούχοι και στις τέσσερις αναμετρήσεις αποκλείστηκαν ούτε οι φιλοξενούμενοι πέρασαν. Απλά τα πράγματα έγιναν ακόμα περισσότερο πολύπλοκα. Αυτό είναι καλό γιατί έχουμε σειρές με συναρπαστικά και απρόβλεπτα παιχνίδια που θα μας προσφέρουν απλόχερα συγκινήσεις. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός έχει πάλι τις πιθανότητες με το μέρος του, ενώ Παναθηναϊκός και Barcelona είναι 50-50 πλέον.  

Μια άλλη κουβέντα που ακούστηκε πολλές φορές ήταν αν μπορεί μια ομάδα να κάνει δύο πολύ καλά συνεχόμενα παιχνίδια μέσα στην έδρα του αντιπάλου. Δεν χρειάζεται και το δεύτερο παιχνίδι να είναι εξίσου όμορφο αλλά να απλά να κάνεις την δουλειά. Να κερδίσεις έστω και με έναν πόντο με άμυνες γεμάτες αυταπάρνηση, με μάχες σώμα με σώμα με προσωπικά καλάθια. Δεν παίρνεις πόντους για το καλλιτεχνικό μέρος στο μπάσκετ όπως στο καλλιτεχνικό πατινάζ οπότε ακόμα και μια χαμένη μπάλα να κερδίσεις μπορεί να σου δώσει τη νίκη.  

Το έχουμε ξαναγράψει τα ομαδικά αθλήματα με μπάλα είναι χαοτικά. Δεν ξέρεις ποια αρχική συνθήκη θα σε οδηγήσει στην νίκη ή στην ήττα. Τα συστήματα επιθετικά και αμυντικά, προσπαθούν να βάλουν τάξη στο χάος και να δημιουργήσουν αυτοματισμούς που σίγουρα είναι πολύ αποτελεσματικά.  

Αλλά η ροή του παιχνιδιού, η αλληλουχία των φάσεων, το τέμπο του αγώνα, ο χρόνος που πιέζει, οι αποστάσεις και ο συγχρονισμός δεν τιθασεύονται πάντοτε. Εδικά σε παιχνίδια κλειστά και μεγάλης σημασίας.  

Δεν γίνεται να χορογραφηθεί τόσο εύκολα το μπάσκετ σε τέτοιο βαθμό που να μην βασίζεται στην έμπνευση της στιγμής, στον αυτοματισμό που καθορίζεται από το επίπεδο τεχνικής του παίκτη καθώς και την μεταβλητότητα της κίνησης και της ταχύτητας αντίδρασης του. Επομένως στο τέλος θα κερδίσουν οι ομάδες με τα περισσότερα αποθέματα τεχνικής, τακτικής και ψυχολογίας.  

Οι σειρές δείχνουν να έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους και ήδη το 3-0 αποκλείστηκε σαν πιθανότητα και στα τέσσερα ζευγάρια. Πάρτε μια ανάσα για λίγες ημέρες και επανερχόμαστε την επόμενη εβδομάδα με ζωντανή δράση από τα playoffs της Euroleague.

Στο μεταξύ θα αναλύσουμε περισσότερο το τι έγινε και πως θα πρέπει να αντιδράσουν οι ομάδες στα νέα δεδομένα.